Shloka 18
अदूरात् तु ततस्तेषां ब्रह्म॒दत्तवरं सर: । हताहता वै तत्रैते जीवन्त्याप्लुत्य दानवा:
adūrāt tu tatas teṣāṃ brahmadattavaraṃ saraḥ | hatāhatā vai tatraite jīvanty āplutya dānavāḥ ||
មិនឆ្ងាយពីពួកគេ មានស្រះមួយដែលបានទទួលពរពីព្រះព្រហ្មា។ នៅទីនោះ ដានវៈទាំងឡាយ—ទោះត្រូវវាយដួលម្តងហើយម្តងទៀត—ក៏អាចបានជីវិតវិញ ដោយលោតចុះជ្រមុជក្នុងទឹក។ ដូច្នេះ ពេលមានអ្នកណាម្នាក់ដួលក្នុងសង្គ្រាម ដានវៈផ្សេងៗនឹងលើកយកទៅបោះចូលស្រះ ហើយភ្លាមៗដែលបានជ្រមុជទឹក ពួកគេក៏រស់ឡើងវិញ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extraordinary boons can suspend ordinary consequences (like death in battle), creating moral and strategic complications; it implicitly warns that power granted by divine favor can prolong conflict and intensify violence rather than resolve it.
Bhīṣma describes a nearby lake endowed with Brahmā’s boon: Dānavas who are killed are carried by their companions to the lake, and by immersing in it they revive, returning to the fight.