Shloka 17
यजमानांस्तु तान् दृष्टवा सर्वान् दीक्षानुकर्शितान् । हन्तुमैच्छन्त शैलाभा: खलिनो नाम दानवा:
yajamānāṁs tu tān dṛṣṭvā sarvān dīkṣānukarśitān | hantum aicchanta śailābhāḥ khalino nāma dānavāḥ ||
ភីṣ្មៈបាននិយាយថា៖ ពេលឃើញអ្នកធ្វើយជ្ញទាំងអស់—ដែលស្គមស្គាំងដោយវិន័យនៃពិធីទទួលព្រះវត្ដ (dīkṣā)—ដានវៈឈ្មោះ ខលិន (Khalin) ដែលមានរាងកាយដូចភ្នំ បានប៉ងចិត្តសម្លាប់ពួកគេ។ នេះបង្ហាញថា អ្នកដែលខ្សោយដោយព្រះវត្ដសក្ការៈ អាចក្លាយជាគោលដៅនៃអធម្មៈ ហើយអំពើហិង្សាចំពោះយជ្ញ ត្រូវចាត់ទុកជាបាបធ្ងន់ ដែលនាំឲ្យកើតជម្លោះ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Harming those engaged in yajña and weakened by dīkṣā is portrayed as adharma; sacred observance deserves protection, and aggression against it becomes a moral fault that precipitates justified resistance and wider conflict.
The Dānavas called Khalin see the sacrificers (devas/ritual performers) grown thin from consecration vows and decide to kill them, setting the stage for a clash between opposing forces over the integrity of the sacrifice.