Shloka 24
Adhyāya 142: Cyavana, the Devas’ Arrogance, and Vāyu’s Counsel on Protecting Brāhmaṇas
मदिराश्चश्व राजर्षिददत््वा कन्यां सुमध्यमाम् | हिरण्यहस्ताय गतो लोकान् देवैरधिष्ठितान्
madirāś caśva rājarṣir dattvā kanyāṁ sumadhyamām | hiraṇyahastāya gato lokān devair adhiṣṭhitān ||
ភីष្មបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ រាជឥសី មទិរាស្វៈ បានប្រគេនកូនស្រីរូបស្រស់ ចង្កេះស្រឡូន មកជាភរិយា ដល់ ហិរណ្យហស្តៈ; បន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានចាកទៅកាន់លោកដែលទេវតាទាំងឡាយគ្រប់គ្រង—ជាសញ្ញានៃចុងបញ្ចប់មានបុណ្យ ដែលកើតពីទានត្រឹមត្រូវ និងការរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍តាមធម៌។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the dharmic value of proper gifting—especially the socially sanctioned giving of a maiden in marriage (kanyādāna)—and links such righteous conduct with the attainment of exalted, god-governed realms after death.
Bhishma recounts that the royal sage Madirāśvā arranged a maiden’s marriage by giving her to Hiraṇyahasta; after fulfilling this duty, he departed and attained heavenly worlds presided over by the gods.