Shloka 23
Adhyāya 142: Cyavana, the Devas’ Arrogance, and Vāyu’s Counsel on Protecting Brāhmaṇas
राजा सुमन्युने भक्ष्य, भोज्य पदार्थोंके पर्वत-जैसे कितने ही ढेर लगाकर उन्हें शाण्डिल्यको दान दिया था। जिससे उन्होंने स्वर्गलोकमें स्थान प्राप्त कर लिया ।।
rājā sumanyunā bhakṣya-bhojya-padārthānāṃ parvata-sadṛśān bahūn nikṣepān kṛtvā tān śāṇḍilyāya dānaṃ dattavān; tena sa svargaloke sthānaṃ prāptavān. nāmnā ca dyutimān nāma śālvarājo mahādyutiḥ; dattvā rājyam ṛcīkāya gato lokān anuttamān mahātejasvī.
ភីष្មបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ព្រះមហាក្សត្រ សុមន្យុ បានកកើតគំនរអាហារសម្រាប់បរិភោគ និងអាហារឆ្ងាញ់ជាច្រើន ដូចភ្នំ ហើយប្រគេនជាទានដល់ឥសី សណ្ឌិល្យៈ; ដោយទានមានបុណ្យនោះ ព្រះអង្គបានទទួលទីតាំងនៅសួគ៌។ ដូចគ្នានេះដែរ ព្រះមហាក្សត្រ សាល្វៈ នាម ឌ្យុតិមាន់ អ្នកមានពន្លឺ និងអานุភាព បានប្រគល់រាជ្យដល់មហាឥសី ឥច្ឆីកៈ ហើយបានចាកទៅកាន់លោកដ៏ល្អឥតខ្ចោះ។ អត្ថបទនេះលើកសរសើរអំណាចធម៌នៃទាន និងការលះបង់អធិបតេយ្យ ដើម្បីសម្រេចការឡើងកាន់កម្រិតវិញ្ញាណដ៏ខ្ពស់។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That generous giving (dāna), especially of substantial sustenance, and the willingness to relinquish power (rājya-tyāga) for a higher good are powerful dharmic acts that yield exalted spiritual results—symbolized here by attaining heaven and ‘unsurpassed worlds’.
Bhishma cites exemplary precedents: Sumanyu donates vast heaps of provisions to the sage Shandilya and gains a heavenly station; similarly, the Shalva king Dyutiman transfers his kingdom to the sage Richika and departs to supreme realms, illustrating how righteous generosity and renunciation elevate one’s destiny.