Shloka 25
Adhyāya 142: Cyavana, the Devas’ Arrogance, and Vāyu’s Counsel on Protecting Brāhmaṇas
राजर्षि मदिराश्व अपनी सुन्दरी कन्या विप्रवर हिरण्यहस्तको देकर देवताओंके लोकमें चले गये ।।
bhīṣma uvāca | lomapādaś ca rājarṣiḥ śāntāṃ dattvā sutāṃ prabhuḥ | ṛṣyaśṛṅgāya vipulaiḥ sarvaiḥ kāmair ayujyata ||
ភីष្មបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ រាជឥសី លោមបាទៈ ជាព្រះអង្គមានអំណាច បានប្រគេនកូនស្រីនាម សាន្តា ជាភរិយា ដល់មុនីវរ ឥស្យសೃង្គៈ ព្រាហ្មណ៍ឥសីដ៏ឧត្តម។ ដោយទង្វើត្រឹមត្រូវនេះ—ការផ្តល់កូនស្រីដល់អ្នកមានគុណធម៌—លោមបាទៈបានភ្ជាប់ជាមួយសម្បត្តិដ៏ច្រើន និងសម្រេចគោលបំណងទាំងអស់; បង្ហាញថា ការគោរពគុណធម៌ និងការគាំទ្រភាពឧត្តមផ្លូវវិញ្ញាណ នាំមកទាំងសេចក្តីសុខលោកិយ និងបុណ្យធម៌។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A king who acts according to dharma—honoring and supporting genuine spiritual excellence—gains both moral merit and practical welfare; righteous alliances and gifts made to worthy recipients are portrayed as conduits of prosperity and fulfillment.
Bhishma recounts that King Lomapada gave his daughter Shanta to the sage Rishyasringa; as a result, Lomapada became endowed with abundant blessings and achieved the fulfillment of his desires.