Shloka 78
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
दिवसे सप्तदशमे य: प्राप्ते प्राशते हवि:
divase saptadaśame yaḥ prāpte prāśate haviḥ | yo manuṣyaḥ dvādaśa māsān pratidinam agnihotraṃ kurvan ṣoḍaśa-dināni upavāsya saptadaśe dine kevalaṃ havyāśyaṃ bhojanaṃ karoti, sa varuṇa-indra-rudra-marut-śukrācārya-brahma-lokeṣu gacchati; teṣu lokeṣu devakanyā āsanaṃ dattvā tasya pūjāṃ kurvanti ||
ភីष្មបានមានព្រះវាចា៖ នៅពេលដល់ថ្ងៃទីដប់ប្រាំពីរ អ្នកណាដែលបានរក្សាអគ្និហោត្រាជារៀងរាល់ថ្ងៃអស់ដប់ពីរខែ បន្ទាប់មកអត់អាហាររយៈពេលដប់ប្រាំមួយថ្ងៃ ហើយនៅថ្ងៃទីដប់ប្រាំពីរ បរិភោគតែអាហារហវិષ្យ (អាហារដែលសមស្របសម្រាប់បូជាភ្លើង) នោះ នឹងទៅដល់លោកដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់របស់វរុណៈ ឥន្ទ្រៈ រុទ្រៈ មរុតៈ សុក្រចារីយៈ និងព្រះព្រហ្មា។ នៅក្នុងលោកទាំងនោះ កញ្ញាទេវៈនឹងអញ្ជើញអាសនៈ និងបូជាគាត់ដោយកិត្តិយស។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Sustained ritual duty (daily Agnihotra) combined with disciplined austerity (sixteen-day fast and a simple haviṣya meal on the seventeenth day) is presented as a dharmic practice that yields exalted spiritual merit, culminating in attainment of divine realms and honor among celestial beings.
Bhishma is instructing on religious observances and their fruits. He describes a specific vow-like regimen—one year of daily Agnihotra, followed by sixteen days of fasting and a haviṣya meal on day seventeen—and states the heavenly destinations and honors that accrue to the practitioner.