Previous Verse
Next Verse

Shloka 41

अध्याय १०१: हैमवती-तपः, तारकवंश-उत्पातः, स्कन्द-प्रत्याशा, मदनदहनम्

ततो ऽस्य नेत्रजो वह्निर् मदनं पार्श्वतः स्थितम् अदहत्तत्क्षणादेव ललाप करुणं रतिः

tato 'sya netrajo vahnir madanaṃ pārśvataḥ sthitam adahattatkṣaṇādeva lalāpa karuṇaṃ ratiḥ

បន្ទាប់មក ភ្លើងដែលកើតពីភ្នែករបស់ព្រះសិវៈ បានដុតមទនៈ (Kāma) ដែលឈរនៅជិតខាង ទាំងភ្លាមៗ; ហើយនាងរតីបានយំសោកស្តាយដោយទុក្ខវេទនា។

tataḥthen
tataḥ:
asyaof him (Śiva)
asya:
netra-jaḥborn from the eye
netra-jaḥ:
vahniḥfire
vahniḥ:
madanamMadana (Kāma, the god of desire)
madanam:
pārśvataḥat the side/nearby
pārśvataḥ:
sthitamstanding
sthitam:
adahatburned
adahat:
tat-kṣaṇāt evain that very moment/instantly
tat-kṣaṇāt eva:
lalāpalamented
lalāpa:
karuṇampiteously, with compassion/sorrow
karuṇam:
ratiḥRati (consort of Kāma).
ratiḥ:

Suta Goswami (narrating the episode to the sages at Naimisharanya)