Adhyaya 32

Verse 1

इति श्रीकूर्मपाराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे एकत्रिशो ऽध्यायः व्यास उवाच सुरापस्तु सुरां तप्तामग्निवर्णां स्वयं पिबेत् / तया स काये निर्दग्धे मुच्यते तु द्विजोत्तमः

ដូច្នេះ ក្នុង «ស្រីកូರ್ಮបុរាណ» ក្នុង «សត្សាហស្រី សំហិតា» ក្នុងផ្នែកខាងក្រោយ—បញ្ចប់ជំពូកទី៣១។ វ្យាសៈបានមានពាក្យថា៖ «អ្នកដែលបានផឹកស្រា ត្រូវផឹកស្រាដែលកំដៅឲ្យក្តៅ ដូចពណ៌ភ្លើង ដោយខ្លួនឯង; ពេលកាយត្រូវឆេះដោយវា ទ្វិជោត្តមៈ នឹងរួចផុតពីបាបនោះ»។

Verse 2

गोमूत्रमग्निवर्णं वा गोशकृद्रसमेव वा / पयो घृतं जलं वाथ मुच्यते पातकात् ततः

ដោយទទួលយកទឹកនោមគោ ដែលក្រហមដូចភ្លើង ឬសារធាតុចម្រាញ់ពីលាមកគោផងដែរ; ឬមិនដូច្នោះទេ ទឹកដោះគោ ឃី (ghee) ឬទឹក—បន្ទាប់មក នឹងរួចផុតពីបាបនោះ។

Verse 3

जलार्द्रवासाः प्रयतो ध्यात्वा नारायणं हरिम् / ब्रह्महत्याव्रतं चाथ चरेत् तत्पापशान्तये

ពាក់សម្លៀកបំពាក់ដែលសើមដោយទឹក ដោយមានវិន័យ និងការគ្រប់គ្រងខ្លួន ត្រូវសមាធិលើ នារាយណៈ ហរិ; ហើយបន្ទាប់មក ត្រូវអនុវត្តវ្រតៈសម្រាប់សង្រ្គោះបាប «ព្រហ្មហត្យា» ដើម្បីសម្រួលបាបនោះ។

Verse 4

सुवर्णस्तेयकृद् विप्रो राजानमभिगम्य तु / स्वकर्म ख्यापयन् ब्रूयान्मां भवाननुशास्त्विति

ព្រះព្រាហ្មណ៍ដែលលួចមាស គួរចូលទៅជួបព្រះរាជា ហើយសារភាពអំពើខ្លួន ដោយនិយាយថា «សូមព្រះអង្គដាក់វិន័យ/ទណ្ឌកម្មលើខ្ញុំ»។

Verse 5

गृहीत्वा मुसलं राजा सकृद् हन्यात् ततः स्वयम् / वधे तु शुद्ध्यते स्तेनो ब्राह्मणस्तपसैव वा

ព្រះរាជាគួរយកមូសល (ដំបងធំ) វាយគាត់ម្តង ហើយបន្ទាប់មកដោះស្រាយដោយព្រះអង្គផ្ទាល់។ ដោយត្រូវសម្លាប់ ចោរនោះបានសុទ្ធ; តែព្រាហ្មណ៍សុទ្ធបានតែដោយតបស្យា (ការតបស) ប៉ុណ្ណោះ។

Verse 6

स्कन्धेनादाय मुसलं लकुटं वापि खादिरम् / शक्तिं चोभयतस्तीक्ष्णामायसं दण्डमेव वा

ដោយដាក់មូសលលើស្មា ឬកាន់ដំបង—សូម្បីដំបងឈើខាឌិរ—ឬក៏កាន់លំពែងមុតទាំងពីរខាង ឬតែដំបងដែកប៉ុណ្ណោះ។

Verse 7

राजा तेन च गन्तव्यो मुक्तकेशेन धावता / आचक्षाणेन तत्पापमेवङ्कर्मास्मि शाधि माम्

ដោយកាន់វត្ថុនោះ គាត់ត្រូវរត់ដោយសក់បើកចំហ ហើយទៅរកព្រះរាជា ដោយប្រកាសអំពើបាបនោះច្បាស់ៗថា «ខ្ញុំបានប្រព្រឹត្តដូចនេះ សូមព្រះអង្គណែនាំ និងកំណត់ការប្រាយស្ចិតឲ្យខ្ញុំ»។

Verse 8

शासनाद् वा विमोक्षाद् वा स्तेनः स्तेयाद् विमुच्यते / अशासित्वा तु तं राजास्तेनस्याप्नोति किल्बिषम्

ដោយទណ្ឌកម្មក៏ដោយ ដោយការលើកលែងតាមអំណាចច្បាប់ក៏ដោយ ចោរនោះរួចផុតពីបាបលួច។ តែបើព្រះរាជាមិនដាក់ទណ្ឌកម្ម គេថាព្រះរាជានឹងទទួលកំហុសរបស់ចោរនោះពិតប្រាកដ។

Verse 9

तपसापनुनुत्सुस्तु सुवर्णस्तेयजं मलम् / चीरवासा द्विजो ऽरण्ये चरेद् ब्रह्महणो व्रतम्

បុរសទ្វិជៈ ដែលប្រាថ្នាដុតបំផ្លាញដោយតបៈ នូវមលិនភាពកើតពីការលួចមាស គួរពាក់សម្លៀកបំពាក់សំបកឈើ រស់នៅព្រៃ និងអនុវត្តវ្រតដែលកំណត់សម្រាប់អ្នកសម្លាប់ព្រាហ្មណ៍។

Verse 10

स्नात्वाश्वमेधावभृथे पूतः स्यादथवा द्विजः / प्रदद्याद् वाथ विप्रेभ्यः स्वात्मतुल्यं हिरण्यकम्

ទ្វិជៈ បើបានងូតទឹកក្នុងអវភ្រឹថៈ នៃអశ្វមេធៈ នឹងបានបរិសុទ្ធ; ឬមិនដូច្នោះទេ គួរបរិច្ចាគមាសដល់ព្រះវិប្រសិទ្ធទាំងឡាយ មានតម្លៃស្មើនឹងរាងកាយខ្លួនឯង ដើម្បីសម្អាតបាប។

Verse 11

चरेद् वा वत्सरं कृच्छ्रं ब्रह्मचर्यपरायणः / ब्राह्मणः स्वर्णहारी तु तत्पापस्यापनुत्तये

ឬមិនដូច្នោះទេ ព្រះព្រាហ្មណ៍ដែលបានលួចមាស គួរអនុវត្តក្រឹច្ឆ្រតបៈ រយៈពេលមួយឆ្នាំពេញ ដោយឧទ្ទិសខ្លួនក្នុងព្រហ្មចារីយៈ ដើម្បីបំបាត់បាបនោះ។

Verse 12

गुरोर्भार्यां समारुह्य ब्राह्मणः काममोहितः / अवगूहेत् स्त्रियं तप्तां दीप्तां कार्ष्णायसीं कृताम्

ព្រាហ្មណ៍ម្នាក់ ដែលត្រូវកាមមោហៈបំភាន់ ហើយបានរំលោភភរិយារបស់គ្រូ គួរឱបស្ត្រីដែលបានបង្កើតពីដែកខ្មៅ កំដៅក្តៅរលោង ដើម្បីជាការសងបាប។

Verse 13

स्वयं वा शिश्नवृषणावुत्कृत्याधाय चाञ्चलौ / आतिष्ठेद् दक्षिणामाशामानिपातादजिह्मगः

ឬមិនដូច្នោះទេ គាត់គួរកាត់ចេញដោយខ្លួនឯង នូវលិង្គ និងអណ្ឌៈទាំងពីរ ដាក់លើដី ហើយឈរមុខទៅទិសខាងត្បូង ដោយមិនបត់កោង រហូតដល់ដួលចុះ។

Verse 14

गुर्वर्थं वा हतः शुद्ध्येच्चरेद् वा ब्रह्महा व्रतम् / शाखां वा कण्टकोपेतां परिष्वज्याथ वत्सरम् / अधः शयीत नियतो मुच्यते गुरुतल्पगः

បើអ្នកណាម្នាក់សម្លាប់មនុស្ស ដើម្បីប្រយោជន៍គ្រូរបស់ខ្លួន គេនឹងបានបរិសុទ្ធ ដោយអនុវត្តវ្រតៈដែលកំណត់សម្រាប់អ្នកសម្លាប់ព្រាហ្មណ៍។ ឬមិនដូច្នោះទេ គេគួរឱបសាខាដែលមានមែកមុត ហើយដេកនៅក្រោមវា១ឆ្នាំ ដោយសម្រិតសម្រាំងយ៉ាងតឹងរឹង; ដូច្នេះ អ្នកល្មើសលើគ្រែគ្រូ នឹងរួចផុតពីបាប។

Verse 15

कृच्छ्रं वाब्दं चरेद् विप्रश्चीरवासाः समाहितः / अश्वमेधावभृथके स्नात्वा वा शुद्ध्यते नरः

ព្រាហ្មណ៍គួរអនុវត្តទណ្ឌកម្ម «ក្រឹច្ឆ្រ» រយៈពេល១ឆ្នាំ ពាក់សម្លៀកបំពាក់ពីសំបកឈើ និងមានចិត្តសមាធិ ស្ងប់ស្ងាត់។ ឬមិនដូច្នោះទេ មនុស្សម្នាក់អាចបានបរិសុទ្ធ ដោយងូតទឹកនៅពិធីស្នានបញ្ចប់ (អវភ្រឹថ) នៃយជ្ញ «អស្វមេធ»។

Verse 16

काले ऽष्टमे वा भुञ्जानो ब्रह्मचारी सदाव्रती / स्थानासनाभ्यां विहरंस्त्रिरह्नो ऽभ्युपयन्नपः

ឲ្យគេ រក្សាព្រហ្មចរិយៈ និងវ្រតៈជានិច្ច បរិភោគអាហារតែពេលទី៨តាមកាលកំណត់។ ដើររស់ដោយមានតែការឈរ និងអង្គុយជាអាសនៈ ហើយផឹកទឹកបន្តិចៗ (អាចមនៈ) បីដងក្នុងមួយថ្ងៃ។

Verse 17

अधः शायी त्रिभिर्वर्षैस्तद् व्यपोहति पातकम् / चान्द्रायणानि वा कुर्यात् पञ्च चत्वारि वा पुनः

អ្នកដែលដេកលើដីទទេ ជាវ្រតៈតបស្យា រយៈពេលបីឆ្នាំ នឹងបំបាត់បាបនោះ។ ឬមិនដូច្នោះទេ គេគួរធ្វើទណ្ឌកម្ម «ចន្ទ្រាយណ» ម្តងហើយម្តងទៀត ប្រាំដង ឬបួនដង។

Verse 18

पतितैः संप्रयुक्तानामथ वक्ष्यामि निष्कृतिम् / पतितेन तु संसर्गं यो येन कुरुते द्विजः / स तत्पापापनोदार्थं तस्यैव व्रतमाचरेत्

ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងពន្យល់អំពីការសងបាប សម្រាប់អ្នកដែលបានប៉ះពាល់ ឬស្និទ្ធស្នាលជាមួយ «បតិត» (អ្នកធ្លាក់ចេញពីធម៌)។ ទ្វិជៈណា សេពសម្ព័ន្ធជាមួយបតិត ដោយរបៀបណា ក៏គួរអនុវត្តវ្រតៈសងបាបដែលសមស្របតាមរបៀបនោះ ដើម្បីដកបាបដែលកើតពីសម្ព័ន្ធនោះ។

Verse 19

तप्तकृच्छ्रं चरेद् वाथ संवत्सरमतन्द्रितः / षाण्मासिके तु संसर्गे प्रायश्चित्तार्धमर्हति

ឬមិនដូច្នោះទេ គេគួរធ្វើព្រហ្មចារីវត្ត «តប្តក្រឹច្ឆ្រ» រយៈពេលមួយឆ្នាំពេញ ដោយមិនប្រហែស; ប៉ុន្តែបើការរួមភេទខុសធម៌កើតឡើងក្រោយចន្លោះប្រាំមួយខែ គេគួរទទួលតែពាក់កណ្តាលនៃការប្រាយស្ចិត។

Verse 20

एभिर्व्रतैरपोहन्ति महापातकिनो मलम् / पुण्यतीर्थाभिगमनात् पृथिव्यां वाथ निष्कृतिः

ដោយវត្តបំណងទាំងនេះ សូម្បីអ្នកមានមហាបាបក៏អាចលាងសម្អាតមលិនភាពបាន។ ដូចគ្នានេះដែរ ដោយទៅទស្សនាទីរថៈបរិសុទ្ធលើផែនដី ក៏កើតមានការប្រាយស្ចិត និងការដោះលែងពីស្នាមបាប។

Verse 21

ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वङ्गनागमः / कृत्वा तैश्चापि संसर्गं ब्राह्मणः कामकारतः

ព្រះព្រាហ្មណ៍ម្នាក់ ដែលដោយចិត្តកាមតណ្ហា និងអំពើតាមចិត្តខ្លួន ធ្វើបាបធំៗ ដូចជា សម្លាប់ព្រាហ្មណ៍ ផឹកស្រាមេរា លួច ឬរំលោភភរិយាគ្រូ—ហើយសូម្បីអ្នកដែលដឹងហើយនៅតែសេពគប់ជាមួយអ្នកបាបទាំងនោះ—ក៏ទទួលមហាបាបដ៏ធ្ងន់។

Verse 22

कुर्यादनशनं विप्रः पुण्यतीर्थे समाहितः / ज्वलन्तं वा विशेदग्निं ध्यात्वा देवं कपर्दिनम्

ព្រះព្រាហ្មណ៍ម្នាក់ ដែលមានចិត្តសមាធិនៅទីរថៈបរិសុទ្ធ គួរធ្វើវត្តអនសនៈ (អត់អាហារ)។ ឬមិនដូច្នោះទេ បន្ទាប់ពីសមាធិគិតដល់ព្រះកបរទិន (ព្រះសិវៈ ព្រះមានសក់ជាប់ជាខ្សែ) គេអាចចូលទៅក្នុងភ្លើងកំពុងឆេះ។

Verse 23

न ह्यन्या निष्कृतिर्दृष्टा मुनिभिर्धर्मवादिभिः / तस्मात् पुण्येषु तीर्थेषु दहेद् वापि स्वदेहकम्

ព្រោះពួកមុនី អ្នកបកស្រាយធម៌ បានឃើញថា មិនមានការប្រាយស្ចិតផ្សេងទៀតលើសពីនេះទេ។ ដូច្នេះ នៅទីរថៈបរិសុទ្ធ និងមានបុណ្យ គេគួរដុត (បូជាឡើង) សូម្បីរាងកាយរបស់ខ្លួនឯង។

Verse 24

गत्वा दुहितरं विप्रः स्वसारं वा स्नुषामपि / प्रविशेज्ज्वलनं दीप्तं मतिपूर्वमिति स्थितिः

ប្រសិនបើព្រាហ្មណ៍ម្នាក់បានប្រព្រឹត្តខុសដោយការរួមរស់ជាមួយកូនស្រី បងស្រី ឬកូនប្រសាស្រីរបស់ខ្លួន ដោយចេតនា នោះគាត់ត្រូវតែដើរចូលទៅក្នុងភ្លើងដែលកំពុងឆេះយ៉ាងសន្ធោសន្ធៅ នេះគឺជាច្បាប់ដែលបានកំណត់ទុក។

Verse 25

मातृष्वसां मातुलानीं तथैव च पितृष्वसाम् / भागिनेयीं समारुह्य कुर्यात् कृच्छ्रातिकृच्छ्रकौ

ប្រសិនបើបុរសម្នាក់រួមរស់ជាមួយម្តាយមីងខាងម្តាយ ប្រពន្ធរបស់ពូខាងម្តាយ ម្តាយមីងខាងឪពុក ឬកូនស្រីរបស់បងស្រីខ្លួន គាត់ត្រូវតែធ្វើពិធីលាងបាបដ៏តឹងរ៉ឹងដែលហៅថា Krcchra និង Atikrcchra ។

Verse 26

चान्द्रायणं च कुर्वोत तस्य पापस्य शान्तये / ध्यायन् देवं जगद्योनिमनादिनिधनं परम्

ដើម្បីរំងាប់បាបកម្មនោះ បុគ្គលគួរប្រតិបត្តិនូវពិធី Cāndrāyaṇa ផងដែរ ដោយធ្វើសមាធិលើព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ដែលជាប្រភពនៃចក្រវាល គ្មានទីចាប់ផ្តើម និងគ្មានទីបញ្ចប់ ជាសច្ចធម៌ដ៏ឧត្តម។

Verse 27

भ्रातृभार्यां समारुह्य कुर्यात् तत्पापशान्तये / चान्द्रायणानि चत्वारि पञ्च वा सुसमाहितः

ប្រសិនបើបុគ្គលម្នាក់បានប្រព្រឹត្តខុសលើប្រពន្ធរបស់បងប្អូនប្រុសខ្លួន ដើម្បីរំងាប់បាបកម្មនោះ គាត់គួរតែតាំងចិត្តឱ្យបាន មុតមាំ ហើយប្រតិបត្តិពិធី Cāndrāyaṇa ចំនួនបួន ឬប្រាំដង។

Verse 28

पैतृष्वस्त्रेयीं गत्वा तु स्वस्त्रेयां मातुरेव च / मातुलस्य सुतां वापि गत्वा चान्द्रायणं चरेत्

ប្រសិនបើបុរសម្នាក់មានទំនាក់ទំនងផ្លូវភេទជាមួយកូនស្រីរបស់ម្តាយមីងខាងឪពុក ឬកូនស្រីរបស់បងស្រីខ្លួន ឬកូនស្រីរបស់ម្តាយមីងខាងម្តាយ ឬសូម្បីតែកូនស្រីរបស់ពូខាងម្តាយ គាត់គួរតែប្រតិបត្តិពិធី Cāndrāyaṇa ។

Verse 29

सखिभार्यां समारुह्य गत्वा श्यालीं तथैव च / अहोरात्रोषितो भूत्वा तप्तकृच्छ्रं समाचरेत्

បុរសណាដែលបានរួមភេទជាមួយភរិយារបស់មិត្ត និងដូចគ្នានោះជាមួយស្រីថ្លៃ (ភរិយាប្អូនប្រុស) នោះ បន្ទាប់ពីស្នាក់នៅក្នុងការប្រាយសេចក្ដីសុចរិតមួយថ្ងៃមួយយប់ គួរធ្វើវ្រតតប្តក្រឹច្ឆ្រ (Taptakṛcchra) ដោយត្រឹមត្រូវ។

Verse 30

उदक्यागमने विप्रस्त्रिरात्रेण विशुध्यति / चाण्डालीगमने चैव तप्तकृच्छ्रत्रयं विदुः / सह सांतपनेनास्य नान्यथा निष्कृतिः स्मृता

ប្រសិនបើព្រះព្រាហ្មណ៍បានរួមភេទជាមួយស្ត្រីកំពុងមានរដូវ គាត់នឹងសុទ្ធសាធដោយការប្រាយសេចក្ដីសុចរិតបីយប់។ តែបើបានរួមភេទជាមួយស្ត្រីចណ្ឌាលី អ្នកប្រាជ្ញកំណត់ឲ្យធ្វើតប្តក្រឹច្ឆ្រ (Taptakṛcchra) បីដង ហើយបន្ថែមពិធីសាំតបន (Sāṃtapana) ដោយគ្មានការប្រាយផ្សេងទៀតសម្រាប់គាត់។

Verse 31

मातृगोत्रां समासाद्य समानप्रवरां तथा / चाद्रायणेन शुध्येत प्रयतात्मा समाहितः

បើបុរសបានចូលរួមជាមួយស្ត្រីដែលស្ថិតក្នុងគោត្ររបស់ម្តាយ ឬស្ថិតក្នុងប្រវរ (pravara) ដូចគ្នា នោះដោយការគ្រប់គ្រងខ្លួន និងចិត្តស្ងប់សមាធិ គួរធ្វើវ្រតអាន្រាយណ (Āndrāyaṇa) ដើម្បីសុទ្ធសាធ។

Verse 32

ब्राह्मणो ब्राह्मणीं गत्वा गृच्छ्रमेकं समाचरेत् / कन्यकां दूषयित्वा तु चरेच्चान्द्रायणव्रतम्

បើព្រះព្រាហ្មណ៍បានរួមភេទជាមួយស្ត្រីព្រាហ្មណី គួរធ្វើវ្រតគ្រឹច្ឆ្រ (Gṛcchra) មួយដង។ តែបើបានបំពានបំផ្លាញក្មេងស្រីមិនទាន់រៀបការ នោះគួរធ្វើវ្រតចាន្រាយណ (Cāndrāyaṇa) ជាការប្រាយសេចក្ដីសុចរិត។

Verse 33

अमानुषीषु पुरुष उदक्यायामयोनिषु / रेतः सिक्त्वा जले चैव कृच्छ्रं सान्तपनं चरेत्

បើបុរសបានបញ្ចេញវីរុស (សេមិន) ទៅក្នុងសត្វស្រីមិនមែនមនុស្ស ទៅក្នុងស្ត្រីកំពុងមានរដូវ ទៅក្នុងទីទទួលមិនត្រឹមត្រូវ (អយោនិ) ឬសូម្បីតែក្នុងទឹក នោះគួរធ្វើវ្រតគ្រឹច្ឆ្រ (Kṛcchra) និងវ្រតសាំតបន (Sāntapana) ជាការប្រាយសេចក្ដីសុចរិត។

Verse 34

बन्धकीगमने विप्रस्त्रिरात्रेण विशुद्ध्यति / गवि भथुनमासेव्य चरेच्चान्द्रायणव्रतम्

ប្រសិនបើព្រាហ្មណ៍ម្នាក់រួមភេទជាមួយស្ត្រីដែលមានចរិតមិនល្អ គាត់នឹងបរិសុទ្ធដោយការតមអាហារបីយប់។ ប៉ុន្តែ​បើ​គាត់​រួម​ភេទ​ជាមួយ​សត្វ​គោ គាត់​ត្រូវ​ធ្វើ​ពិធី​ចន្ទ្រាយនៈ ដើម្បី​លាង​បាប។

Verse 35

अजावी मैथुनं कृत्वा प्राजापत्यं चरेद् द्विजः / पतितां च स्त्रियं गत्वा त्रिभिः कृच्छ्रै र्विशुद्ध्यति

ក្រោយ​ពី​រួម​ភេទ​ជាមួយ​សត្វ​ពពែ​ញី ជន​ទ្វិជៈ​គួរ​ធ្វើ​ពិធី​ប្រជាបត្យៈ។ បើ​គាត់​ទៅ​រក​ស្ត្រី​ដែល​ធ្លាក់​ខ្លួន (មាន​បាប) គាត់​នឹង​បរិសុទ្ធ​ដោយ​ការ​ធ្វើ​ពិធី​គ្រិច្ឆរៈ​ចំនួន​បី​ដង។

Verse 36

पुल्कसीगमने चैव क्रच्छ्रं चान्द्रायणं चरेत् / नटीं शैलूषकीं चैव रजकीं वेणुजीविनीम् / गत्वा चान्द्रायणं कुर्यात् तथा चर्मोपजीविनीम्

ប្រសិនបើបុគ្គលណាម្នាក់រួមភេទជាមួយស្ត្រីពុល្កសី ត្រូវធ្វើពិធីគ្រិច្ឆរៈ និងចន្ទ្រាយនៈ។ ដូចគ្នាដែរ បើបានរួមភេទជាមួយអ្នករបាំ តារាសម្តែង អ្នកបោកគក់ អ្នកផ្លុំខ្លុយ ឬអ្នកធ្វើការស្បែក ត្រូវធ្វើពិធីចន្ទ្រាយនៈ។

Verse 37

ब्रहामचारी स्त्रियं गच्छेत् कथञ्चित्काममोहितः / सप्तगारं चरेद् भैक्षं वसित्वा गर्दभाजिनम्

ប្រសិនបើព្រហ្មចារីវង្វេងដោយតណ្ហា ហើយទៅរកស្ត្រី គាត់ត្រូវស្លៀកស្បែកលា ហើយដើរសុំទាននៅផ្ទះចំនួនប្រាំពីរ ដើម្បីលាងបាប។

Verse 38

उपस्पृशेत् त्रिषवणं स्वपापं परिकीर्तयन् / संवत्सरेण चैकेन तस्मात् पापात् प्रमुच्यते

ដោយការធ្វើពិធីអាចមនៈ (ការបន្សុទ្ធដោយទឹក) នៅពេលទាំងបីនៃថ្ងៃ ព្រមទាំងសារភាពអំពើបាបរបស់ខ្លួន គាត់នឹងរួចផុតពីបាបនោះក្នុងរយៈពេលមួយឆ្នាំ។

Verse 39

ब्रह्महत्याव्रतं वापि षण्मासानाचरेद् यमी / मुच्यते ह्यवकीर्णो तु ब्राह्मणानुमते स्थितः

ឬក៏ អ្នកមានសម្យមធម៌ គួរអនុវត្តវ្រតព្រាយស្ចិត្ដសម្រាប់អំពើសម្លាប់ព្រាហ្មណ៍ រយៈពេលប្រាំមួយខែ; ដោយស្ថិតតាមការយល់ព្រមរបស់ព្រាហ្មណ៍ ទោះជាអ្នកមានមន្ទិលធ្ងន់ (អវកីរណ) ក៏បានរួចផុត។

Verse 40

सप्तरात्रमकृत्वा तु भैक्षचर्याग्निपूजनम् / रेतसश्च समुत्सर्गे प्रायश्चित्तं समाचरेत्

ប៉ុន្តែបើមិនបានអនុវត្តរយៈពេលប្រាំពីរយប់ នូវវិន័យរស់ដោយបិណ្ឌបាត និងការបូជាភ្លើងបរិសុទ្ធទេ—ហើយបើមានការបញ្ចេញវីర్యផង—គួរធ្វើព្រាយស្ចិត្ដតាមដែលបានកំណត់។

Verse 41

ओङ्कारपूर्विकाभिस्तु महाव्याहृतिभिः सदा / संवत्सरं तु भुञ्जानो नक्तं भिक्षाशनः शुचिः

តែគួរប្រើជានិច្ច នូវមហាវ្យាហ្រឹតិទាំងឡាយ ដែលមាន «អោំ» ជាមុខ; រស់បែបនេះពេញមួយឆ្នាំ ដោយសុចរិតបរិសុទ្ធ គាត់គួរបរិភោគតែម្តងនៅពេលយប់ ដោយអាហារបិណ្ឌបាត។

Verse 42

सावित्रीं च जपेच्चैव नित्यं क्रोधविवर्जितः / नदीतीरेषु तीर्थेषु तस्मात् पापाद् विमुच्यते

ហើយគួរចន្ទសាវិត្រី (គាយត្រី) ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដោយបោះបង់កំហឹង; ដោយធ្វើដូច្នេះនៅតាមទីរមណីយដ្ឋានបរិសុទ្ធលើច្រាំងទន្លេ គេបានរួចផុតពីបាបនោះ។

Verse 43

हत्वा तु क्षत्रियं विप्रः कुर्याद् ब्रह्महणो व्रतम् / अकामतो वै षण्मासान् दद्यान् पञ्चशतं गवाम्

បើព្រាហ្មណ៍សម្លាប់ក្សត្រីយៈ គាត់គួរធ្វើវ្រតរបស់អ្នកសម្លាប់ព្រាហ្មណ៍។ បើមិនមានចេតនា គាត់គួរអនុវត្តប្រាំមួយខែ ហើយបរិច្ចាគគោប្រាំរយក្បាល។

Verse 44

अब्दं चरेत नियतो वनवासी समाहितः / प्राजापत्यं सान्तपनं तप्तकृच्छ्रं तु वा स्वयम्

ដោយមានវិន័យ និងការអត់ធ្មត់ រស់នៅក្នុងព្រៃដោយចិត្តស្ងប់ស្ងាត់ បុគ្គលនោះគួរតែបំពេញនូវការតាំងសច្ចៈអស់រយៈពេលមួយឆ្នាំ ឬធ្វើពិធីតបៈ Prajapatya, Santapana ឬ Taptakrcchra ដោយខ្លួនឯង។

Verse 45

प्रमाप्याकामतो वैश्यं कुर्यात् संवत्सरद्वयम् / गोसहस्रं सपादं च दद्याद् ब्रह्महणो व्रतम् / कृच्छ्रातिकृच्छ्रौ वा कुर्याच्चान्द्रायणमथावि वा

ប្រសិនបើបុគ្គលណាម្នាក់បណ្តាលឱ្យ വൈស្យា (Vaishya) ស្លាប់ដោយអចេតនា នោះត្រូវកាន់សីលលាងបាបរយៈពេលពីរឆ្នាំ។ ត្រូវបរិច្ចាគគោមួយពាន់ក្បាល និងកូនគោ ដូចការកំណត់សម្រាប់អ្នកសម្លាប់ព្រាហ្មណ៍ ឬធ្វើពិធី Krcchra, Ati-krcchra ឬ Chandrayana ។

Verse 46

संवत्सरं व्रतं कुर्याच्छूद्रं हत्वा प्रमादतः / गोसहस्रार्धपादं च दद्यात् तत्पापशान्तये

ប្រសិនបើដោយការធ្វេសប្រហែស បុគ្គលណាម្នាក់សម្លាប់សូទ្រៈ (Shudra) នោះត្រូវកាន់សីលលាងបាបរយៈពេលមួយឆ្នាំ ហើយដើម្បីរំងាប់បាបកម្មនោះ ត្រូវបរិច្ចាគគោចំនួនប្រាំរយក្បាល (ពាក់កណ្តាលនៃមួយពាន់)។

Verse 47

अष्टौ वर्षाणि षट् त्रीणि कुर्याद् ब्रह्महणो व्रतम् / हत्वा तु क्षत्रियं वैश्यं शूद्रं चैव यथाक्रमम्

សម្រាប់អ្នកសម្លាប់ព្រាហ្មណ៍ ការកាន់សីលលាងបាបត្រូវធ្វើរយៈពេលប្រាំបីឆ្នាំ។ ចំពោះការសម្លាប់ក្សត្រិយ៍ វៃស្យា និងសូទ្រៈ ត្រូវធ្វើរយៈពេលប្រាំមួយឆ្នាំ បីឆ្នាំ និងមួយឆ្នាំរៀងគ្នា តាមលំដាប់លំដោយ។

Verse 48

निहत्य ब्राह्मणीं विप्रस्त्वष्टवर्षं व्रतं चरेत् / राजन्यां वर्षषट्कं तु वैश्यां संवत्सरत्रयम् / वत्सरेण विशुद्ध्येत शूद्रां हत्वा द्विजोत्तमः

បន្ទាប់ពីសម្លាប់ស្ត្រីព្រាហ្មណ៍ ព្រាហ្មណ៍ម្នាក់ត្រូវកាន់សីលលាងបាបរយៈពេលប្រាំបីឆ្នាំ។ សម្រាប់ការសម្លាប់ស្ត្រីក្សត្រិយ៍ ត្រូវធ្វើរយៈពេលប្រាំមួយឆ្នាំ; សម្រាប់ស្ត្រីវៃស្យា បីឆ្នាំ។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីសម្លាប់ស្ត្រីសូទ្រៈ ទ្វិជៈ (អ្នកកើតពីរដង) នឹងបរិសុទ្ធក្នុងរយៈពេលមួយឆ្នាំ។

Verse 49

वैश्यां हत्वा प्रमादेन किञ्चिद् दद्याद् द्विजातये / अन्त्यजानां वधे चैव कुर्याच्चान्द्रायणं व्रतम् / पराकेणाथवा शुद्धिरित्याह भगवानजः

បន្ទាប់ពីបានសម្លាប់ស្ត្រីវៃស្យាដោយការធ្វេសប្រហែស បុគ្គលនោះគួរតែបរិច្ចាគទានខ្លះដល់ទ្វិជៈ (អ្នកកើតពីរដង)។ ប៉ុន្តែក្នុងការសម្លាប់ជននៃសហគមន៍អន្ត្យជៈ (អ្នកកើតចុងក្រោយ) បុគ្គលនោះគួរតែអនុវត្តការតាំងសីលចន្ទ្រាយនៈ ឬការបរិសុទ្ធអាចទទួលបានដោយការតមអាហារ បរាកៈ នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះដ៏មិនចេះកើត។

Verse 50

मण्डूकं नकुलं काकं दन्दशूकं च मूषिकम् / श्वानं हत्वा द्विजः कुर्यात् षोडशांशं व्रतं ततः

បន្ទាប់ពីសម្លាប់កង្កែប ស្ការ ក្អែក ពស់ ឬកណ្តុរ ឬបន្ទាប់ពីសម្លាប់ឆ្កែ ជនទ្វិជៈ (អ្នកកើតពីរដង) គួរតែអនុវត្តការតាំងសីលលាងបាបស្មើនឹងមួយភាគដប់ប្រាំមួយ (នៃទណ្ឌកម្មពេញលេញដែលបានកំណត់)។

Verse 51

पयः पिबेत् त्रिरात्रं तु श्वानं हत्वा सुयन्त्रितः / मार्जारं वाथ नकुलं योजनं वाध्वनो व्रजेत् / कृच्छ्रं द्वादशरात्रं तु कुर्यादश्ववधे द्विजः

បន្ទាប់ពីបានសម្លាប់ឆ្កែ បុគ្គលដែលមានការអត់ធ្មត់ល្អ គួរតែចិញ្ចឹមជីវិតដោយទឹកដោះគោរយៈពេលបីយប់។ បន្ទាប់ពីបានសម្លាប់ឆ្មា ឬស្ការ បុគ្គលនោះគួរតែដើរដោយថ្មើរជើងចម្ងាយមួយយោជន៍។ ប៉ុន្តែក្នុងករណីសម្លាប់សេះ ជនទ្វិជៈគួរតែអនុវត្តការតាំងសីល ក្រឹច្ឆ្រៈ រយៈពេលដប់ពីរយប់។

Verse 52

अभ्रीं कार्ष्णायसीं दद्यात् सर्पं हत्वा द्विजोत्तमः / पलालभारं षण्डं च सैसकं चैकमाषकम्

បន្ទាប់ពីបានសម្លាប់ពស់ ព្រាហ្មណ៍ដ៏ປະເສើរគួរតែបរិច្ចាគចបកាប់ដែក ព្រមទាំងចំបើងមួយបាច់ គោឈ្មោលមួយក្បាល និងសំណដែលមានទម្ងន់មួយម៉ាសកៈ ជាទាន។

Verse 53

धृतकुम्भं वराहं च तिलद्रोणं च तित्तिरिम् / शुकं द्विहायनं वत्सं क्रौञ्चं हत्वा त्रिहायनम्

បន្ទាប់ពីបានសម្លាប់បក្សី ធ្ឫតកុម្ភៈ ជ្រូកព្រៃ បក្សី តិលទ្រោណ សេក កូនគោអាយុពីរឆ្នាំ និងសត្វក្រៀលដែលមានអាយុបីឆ្នាំ (បុគ្គលនោះត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មតាមការកំណត់ក្នុងបរិបទនេះ)។

Verse 54

हत्वा हंसं बलाकां च बकं बर्हिणमेव च / वानरं श्येनभासौ च स्पर्शयेद् ब्राह्मणाय गाम्

បើបានសម្លាប់ហង្ស ក្រញ៉ាំ បក បកស្លាបព្រាប ស្វា ហើយទាំងស្យេន និងបក្សីបាសា នោះគួរធ្វើព្រាយស្ដាយដោយបរិច្ចាគគោមួយដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍។

Verse 55

क्रव्यादांस्तु मृगान् हत्वा धेनुं दद्यात् पयस्विनीम् / अक्रव्यादान् वत्सतरीमुष्ट्रं हत्वा तु कृष्णलम्

បើសម្លាប់សត្វព្រៃស៊ីសាច់ គួរបរិច្ចាគគោទឹកដោះច្រើនមួយ។ បើសម្លាប់សត្វមិនស៊ីសាច់ គួរបរិច្ចាគកូនគោស្រី។ បើសម្លាប់អូដ្ឋ គួរបរិច្ចាគក្រឹṣṇala មាសតូចមួយ ដើម្បីព្រាយស្ដាយ។

Verse 56

किञ्चिदेव तु विप्राय दद्यादस्थिमतां वधे / अनस्थ्नां चैव हिंसायां प्राणायामेन शुध्यति

ចំពោះការសម្លាប់សត្វមានឆ្អឹង គួរបរិច្ចាគអ្វីមួយដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍ជាការព្រាយស្ដាយ។ តែចំពោះការបង្ករបួសដល់សត្វគ្មានឆ្អឹង នោះសុទ្ធសាធដោយវិន័យប្រាណាយាម (ការគ្រប់គ្រងដង្ហើម)។

Verse 57

फलदानां तु वृक्षाणां छेदने जप्यमृक्शतम् / गुल्मवल्लीलतानां तु पुष्पितानां च वीरुधाम्

បើកាប់ដើមឈើផ្លែ គួរធ្វើព្រាយស្ដាយដោយសូត្ររិក (Ṛk) មួយរយ។ ដូចគ្នានេះ សម្រាប់ការកាប់គុម្ពឈើ វល្លិ ឡើងជញ្ជាំង និងរុក្ខជាតិផ្ការីក ក៏កំណត់ឲ្យសូត្រដូចគ្នា។

Verse 58

अन्येषां चैव वृक्षाणां सरसानां च सर्वशः / फलपुष्पोद्भवानां च घृतप्राशो विशोधनम्

ចំពោះដើមឈើផ្សេងៗទៀត និងរុក្ខជាតិទឹកស្រស់ទាំងអស់ ជាពិសេសអ្វីដែលកើតជាផ្លែ និងផ្កា វិធីសុទ្ធសាធដែលបានកំណត់គឺការទទួលទានឃី (ghee)។

Verse 59

हस्तिनां च वधे दृष्टं तप्तकृच्छ्रं विशोधनम् / चान्द्रायणं पराकं वा गां हत्वा तु प्रमादतः / मतिपूर्वं वधे चास्याः प्रायश्चित्तं न विद्यते

ចំពោះការសម្លាប់ដំរី គេបានកំណត់ព្រហ្មចារីបាបសម្អាតដោយវ្រត «តប្តក្រឹច្ឆ្រ»។ បើសម្លាប់គោដោយអចេតនា ត្រូវធ្វើវ្រត «ចន្ទ្រាយណ» ឬ «បារាក»។ តែបើសម្លាប់ដោយចេតនា មិនមានព្រះបញ្ញត្តិព្រាយស្ចិត្ដសម្រាប់អំពើនោះឡើយ។