Shloka 48
Prāyaścitta for Mahāpātakas: Liquor, Theft, Sexual Transgression, Contact with the Fallen, and Homicide
निहत्य ब्राह्मणीं विप्रस्त्वष्टवर्षं व्रतं चरेत् / राजन्यां वर्षषट्कं तु वैश्यां संवत्सरत्रयम् / वत्सरेण विशुद्ध्येत शूद्रां हत्वा द्विजोत्तमः
nihatya brāhmaṇīṃ viprastvaṣṭavarṣaṃ vrataṃ caret / rājanyāṃ varṣaṣaṭkaṃ tu vaiśyāṃ saṃvatsaratrayam / vatsareṇa viśuddhyeta śūdrāṃ hatvā dvijottamaḥ
បន្ទាប់ពីសម្លាប់ស្ត្រីព្រាហ្មណ៍ ព្រាហ្មណ៍ម្នាក់ត្រូវកាន់សីលលាងបាបរយៈពេលប្រាំបីឆ្នាំ។ សម្រាប់ការសម្លាប់ស្ត្រីក្សត្រិយ៍ ត្រូវធ្វើរយៈពេលប្រាំមួយឆ្នាំ; សម្រាប់ស្ត្រីវៃស្យា បីឆ្នាំ។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីសម្លាប់ស្ត្រីសូទ្រៈ ទ្វិជៈ (អ្នកកើតពីរដង) នឹងបរិសុទ្ធក្នុងរយៈពេលមួយឆ្នាំ។
Sūta (narrating Purāṇic dharma-teachings to the sages, within the Kurma Purana’s discourse framework)
Primary Rasa: karuna
Secondary Rasa: bhayanaka
FAQs
This verse is primarily dharmaśāstric, prescribing prāyaścitta (expiation) for grave harm; it does not directly teach ātman-metaphysics, but it assumes moral accountability and purification as prerequisites for spiritual clarity.
The verse highlights vrata (disciplined observance) as a purification practice; in Purāṇic spirituality, such restraint supports inner purification that can later mature into higher sādhana such as japa, dhyāna, and (in the Kurma Purana’s broader frame) Pāśupata-oriented discipline.
It does not explicitly discuss Śiva–Viṣṇu unity; it belongs to the Kurma Purana’s shared dharma layer that both Śaiva and Vaiṣṇava traditions accept as ethical groundwork for higher realization.