Adhyaya 51

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे पञ्चाशो ऽध्यायः सूत उवाच वेदव्यासावताराणि द्वापरे कथितानि तु / महादेवावताराणि कलौ शृणुत सुव्रताः

ដូច្នេះ ក្នុង «ស្រីកូರ್ಮបុរាណ» ក្នុងសំហិតា «ឆត្សាហស្រី» ផ្នែកបុរ្វភាគ ជំពូកទី៥០ បានបញ្ចប់។ សូត្រាបាននិយាយថា៖ «អវតាររបស់វេដវ្យាសនៅយុគទ្វាបរ បានពិពណ៌នារួចហើយ; ឥឡូវនេះ ឱអ្នកមានវ្រតដ៏មាំមួន ចូរស្តាប់អវតាររបស់មហាទេវក្នុងយុគកលិ»។

Verse 2

आद्ये कलियुगे श्वेतो देवदेवो महाद्युतिः / नाम्ना हिताय विप्राणामभूद् वैवस्वते ऽन्तरे

នៅដើមដំបូងនៃយុគកលិ ព្រះមហាទេវា ព្រះអម្ចាស់នៃទេវទាំងឡាយ មានពន្លឺរុងរឿងយ៉ាងខ្លាំង បានបង្ហាញអវតារជា «ស្វេត» តាមនាម ក្នុងវៃវស្វតមន្វន្តរ ដើម្បីសុខសាន្តប្រយោជន៍ដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍។

Verse 3

हिमवच्छिखरे रम्ये छगले पर्वतोत्तमे / तस्य शिष्याः शिखायुक्ता वभूवुरमितप्रभाः

លើកំពូលហិមវតដ៏ស្រស់ស្អាត នៅលើភ្នំឧត្តមឈ្មោះ «ឆគល» សិស្សរបស់ទ្រង់ ដែលពាក់សិខា (កន្ទុយសក់បរិសុទ្ធ) បានក្លាយជាអ្នកមានពន្លឺមិនអាចវាស់បាន។

Verse 4

श्वेतः श्वेतशिखश्चैव श्वेतास्यः श्वेतलोहितः / चत्वारस्ते महात्मानो ब्राह्मणा वेदपारगाः

ស្វេត, ស្វេតសិខ, ស្វេតាស្យ, និង ស្វេតលោហិត—ទាំងបួននេះ ជាមហាត្មា ព្រះព្រាហ្មណ៍ឥសី ដែលឆ្លងកាត់វេដទាំងឡាយយ៉ាងពេញលេញ។

Verse 5

सुभानो दमनश्चाथ सुहोत्रः कङ्कणस्तथा / लोकाक्षिरथ योगीन्द्रो जैगीषव्यस्तु सप्तमे

សុភាន, ដមន, សុហោត្រ, និង កង្កណ; លោកាក្សិរថ; ព្រះអម្ចាស់នៃយោគីទាំងឡាយ; និង ជៃគីសវ្យ—ទាំងនេះ ត្រូវបានរាប់ជាក្រុមទី៧ (លំដាប់ទី៧)។

Verse 6

अष्टमे दधिवाहः स्यान्नवमे वृषभः प्रभुः / भृगुस्तु दशमे प्रोक्तस्तस्मादुग्रः परः स्मृतः

នៅក្នុងមន្វន្តរាទី៨ នឹងមាន ដធិវាហៈ; នៅទី៩ ព្រះអម្ចាស់ វ្រឹសភៈ។ នៅទី១០ ប្រ៊ហ្គុ ត្រូវបានប្រកាសជាឥសីមេ; ដូច្នេះ អុគ្រៈ ត្រូវបានចងចាំថាជាព្រះអធិឥស្វរៈខ្ពស់បំផុតក្នុងវដ្តនោះ។

Verse 7

द्वादशे ऽत्रिः समाख्यातो बली चाथ त्रयोदशे / चतुर्दशे गौतमस्तु वेदशीर्षा ततः परम्

នៅក្នុងវដ្តទី១២ អត្រី ត្រូវបានប្រកាស; ហើយនៅទី១៣ បលី។ នៅទី១៤ គោតមៈ ត្រូវបានដាក់ឈ្មោះពិតប្រាកដ; ហើយបន្ទាប់ពីនោះ មាន វេទសីර්ษា។

Verse 8

गोकर्णश्चाभवत् तस्माद् गुहावासः शिखण्ड्यथ / जटामाल्यट्टहासश्च दारुको लाङ्गली क्रमात्

ដោយហេតុនោះ ទីកន្លែងត្រូវបានគេហៅថា គោកರ್ಣ; បន្ទាប់មកកើតមានឈ្មោះ គុហាវាស និង សិខណ្ឌិន។ តាមលំដាប់ ទីនោះក៏ត្រូវបានគេហៅថា ជតាមាល្យ អัฏ្ដហាស ដារុក និង ឡាង្គលី។

Verse 9

श्वेतस्तथा परः शूली डिण्डी मुण्डी च वै क्रमात् / सहिष्णुः सोमशर्मा च नकुलीशो ऽन्तिमे प्रभुः

បន្ទាប់មក តាមលំដាប់ មាន ស្វេត បន្ទាប់មក បរ បន្ទាប់មក សូលី ឌិណ្ឌី និង មុណ្ឌី; ហើយក៏មាន សហិષ્ણុ និង សោមសර්មា—ខណៈដែល នកុលីសៈ ព្រះអម្ចាស់ ត្រូវបាននិយាយថាជាចុងក្រោយក្នុងលំដាប់នេះ។

Verse 10

वैवस्वते ऽन्तरे शंभोरवतारास्त्रिशूलिनः / अष्टाविंशतिराख्याता ह्यन्ते कलियुगे प्रभोः / तीर्थे कायावतारे स्याद् देवेशो नकुलीश्वरः

នៅក្នុង វైవស្វត មន្វន្តរា អវតាររបស់ ព្រះសಂಭុ ព្រះអម្ចាស់កាន់ត្រីសូល ត្រូវបានប្រកាសថាមាន ២៨។ ហើយនៅចុងកាលិយុគ ក្នុងទីរមណីយ៍ទីរថៈមួយ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា នឹងបង្ហាញជាអវតារកាយ ដោយនាម នកុលីશ્વរៈ។

Verse 11

तत्र देवादिदेवस्य चत्वारः सुतपोधनाः / शिष्या बभूवुश्चान्येषां प्रत्येकं मुनिपुङ्गवाः

នៅទីនោះ ព្រះទេវាទិទេវៈ មានសុតបោធនៈ៤ អ្នកបំពេញតបស្យា បានក្លាយជាសិស្ស; ហើយសម្រាប់អ្នកដទៃៗនីមួយៗ ក៏មានមុនីឧត្តម ជាអ្នកឃើញធម៌ដ៏លើសលប់ ដោយឡែកៗផងដែរ។

Verse 12

प्रसन्नमनसो दान्ता ऐश्वरीं भक्तिमाश्रिताः / क्रमेण तान् प्रवक्ष्यामि योगिनो योगवित्तमान्

ដោយចិត្តស្ងប់ស្ងាត់ និងអង្គធាតុអារម្មណ៍បានទប់ស្កាត់ ពួកគេបានជ្រកកោនក្នុងភក្តិដល់ព្រះឥશ્વរៈ។ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងពណ៌នា តាមលំដាប់ ជាដំណាក់កាលៗ អំពីយោគីទាំងនោះ អ្នកដឹងយោគៈដ៏ល្អឥតខ្ចោះ។

Verse 13

श्वेतः श्वेतशिखश्चैव श्वेतास्यः श्वेतलोहितः / दुन्दुभिः शतरूपश्च ऋचीकः केतुमांस्तथा / विकेशश्च विशोकश्च विशापश्शापनाशनः

«ព្រះស្វេតៈ—អ្នកស; ស្វេតសិខៈ—អ្នកមានកំពូលស; ស្វេតាស្យៈ—អ្នកមុខស; ស្វេតលោហិតៈ—អ្នកសនិងក្រហម; ទុន្ទុភិ—អ្នកលាន់ដូចស្គរ; សតរូបៈ—អ្នកមានរូបរាប់រយ; ឫចីកៈ; កេតុមាន—អ្នកមានទង់សញ្ញា; វិកេសៈ—អ្នកគ្មានសក់; វិសោកៈ—អ្នកគ្មានទុក្ខ; វិសាបៈ—អ្នកគ្មានមន្ទិល; និង សាបនាសនៈ—អ្នកបំផ្លាញបណ្តាសា»។

Verse 14

सुमुखो दुर्मुखश्चैव दुर्दमो दुरतिक्रमः / सनः सनातनश्चैव मुकारश्च सनन्दनः

ព្រះអង្គគឺ «សុមុខៈ»—អ្នកមានមុខមង្គល ហើយក៏ «ទុರ್ಮុខៈ»—អ្នកមានមុខគួរភ័យ; «ទុર્દមៈ»—អ្នកមិនអាចបង្ក្រាបបាន និង «ទុរតិក្រមៈ»—អ្នកមិនអាចលំអៀងឆ្លងកាត់បាន។ ព្រះអង្គគឺ «សនៈ» និង «សនាតនៈ»—អនន្តកាល; ព្រះអង្គគឺព្យាង្គបរិសុទ្ធ «មុ» ហើយក៏ «សនន្ទនៈ» ផងដែរ។

Verse 15

दालभ्यश्च महायोगी धर्मात्मनो महौजसः / सुधामा विरजाश्चैव शङ्खपात्रज एव च

ហើយ ដាលភ្យៈ មហាយោគី—ជាមួយនឹងបុគ្គលមានធម៌ជាអាត្មា និងមានពន្លឺអំណាចវិញ្ញាណដ៏ធំ—គឺ សុធាមា វិរាជា និង សង្ខបាត្រជៈ ផងដែរ។

Verse 16

सारस्वतस्तथा मेघो घनवाहः सुवाहनः / कपिलश्चासुरिश्चैव वोढुः पञ्चशिखो मुनिः

ដូចគ្នានោះ មានសារស្វតៈ មេឃៈ ឃនវាហៈ សុវាហនៈ; ហើយក៏មានកបិលៈ និងអាសុរិ; ព្រមទាំងវោឌ្ឍុ និងមុនីបញ្ចសិខៈ។

Verse 17

पराशरश्च गर्गश्च भार्गवश्चाङ्गिरास्तथा / बलबन्धुर्निरामित्रः केतुशृङ्गस्तपोधनः

មានបារាសរៈ និងគರ್ಗៈ; ភារគវៈ និងអង្គិរាសៈផងដែរ; បលបន្ធុ និរាមិត្រ និងកេតុសೃង្គៈ—ទាំងនេះជាតាបសមានទ្រព្យគឺតបៈ។

Verse 18

लम्बोदरश्च लम्बश्च लाम्बाक्षो लम्बकेशकः / सर्वज्ञः समबुद्धिश्च साध्यः सत्यस्तथैव च

ព្រះអង្គជាព្រះមានពោះធំ ជាព្រះខ្ពស់ ជាព្រះភ្នែកទូលាយ និងជាព្រះមានសក់វែងរលោង។ ព្រះអង្គជាព្រះដឹងគ្រប់យ៉ាង មានចិត្តស្មើចំពោះសត្វទាំងអស់ ជាគោលដៅដែលអាចសម្រេចបាន ហើយជាសច្ចៈផ្ទាល់។

Verse 19

शुधामा काश्यपश्चैव वसिष्ठो विरजास्तथा / अत्रिरुग्रस्तथा चैव श्रवणो ऽथ श्रविष्ठकः

មានឝុធាមា កាស្យបៈ វសិષ્ઠៈ និងវិរាជា; ដូចគ្នានោះ អត្រី និងឧគ្រ; ហើយក៏មានឝ្រវណៈ និងឝ្រវិષ્ઠកៈ—ទាំងនេះជាមហាមុនីដែលបានរាប់បញ្ចូល។

Verse 20

कुणिश्च कुणिबाहुश्च कुशरीरः कुनेत्रकः / कश्यपोह्युशना चैव च्यवनो ऽथ बृहस्पतिः

ហើយក៏មានកុណិ កុណិបាហុ កុសរីរៈ និងកុនេត្រកៈ; ព្រមទាំងកាស្យបៈ ឧឝនា (ឝុក្រកាចារ្យ) ច្យវនៈ ហើយបន្ទាប់មកព្រះគ្រូបृहស្បតិ។

Verse 21

उतथ्यो वामदेवश्च महाकायो महानिलः / वाचश्रवाः सुपीकश्च श्यावाश्वः सपथीश्वरः

ឧតថ្យ និង វាមទេវ; មហាកាយ និង មហានិល; វាចស្រវា និង សុពីក; ស្យាវាស្វ និង សបថីឥશ્વរៈ—ព្រះឥសី និង មហាឥសីដ៏គួរគោរពទាំងនេះ ក៏ត្រូវបានរាប់បញ្ចូលក្នុងចំណោមអ្នកឃើញធម៌ដ៏រុងរឿងផងដែរ។

Verse 22

हरिण्यनाभः कौशल्यो लोकाक्षिः कुथुमिस्तथा / सुमन्तुर्वर्चरी विद्वान् कबन्धः कुशिकन्धरः

ហរិញ្យនាភ, កೌសល្យ, លោកាក្សិ និង កុថុមិ; សុមន្តុ, វರ್ಚរី អ្នកប្រាជ្ញ, កបន្ធ និង គុសិកន្ធរ—ឈ្មោះឥសីទាំងនេះ ត្រូវបានរាយនាមនៅទីនេះ។

Verse 23

प्लक्षो दार्भायणिश्चैव केतुमान् गौतमस्तथा / भल्लापी मधुपिङ्गश्च श्वेतकेतुस्तपोनिधिः

ផ្លក្ខ និង ដារភាយណិ; កេតុមាន និង គោតម; ភល្លាពី, មធុពីង្គ និង ស្វេតកេតុ—អ្នកសន្យាសីលដ៏ជ្រាលជ្រៅ ជាឃ្លាំងសម្បត្តិនៃតបៈ។

Verse 24

उशिजो बृहदुक्थश्च देवलः कपिरेव च / शालिहोत्रो ऽग्निवेश्यश्च युवनाश्वः शरद्वसुः

ឧសិជ, បೃಹទុក្ថ, ទេវល និង កបិ; សាលិហោត្រ និង អគ្និវេស្យ; យុវនាស្វ និង សរទ្វសុ—ឥសីទាំងនេះ ត្រូវបានរាយនាមក្នុងបញ្ជីវង្សនេះ។

Verse 25

छगलः कुण्डकर्णश्च कुम्भश्चैव प्रवाहकः / उलूको विद्युतश्चैव शाद्वलो ह्याश्वलायनः

ឆគល, គុណ្ឌកರ್ಣ, គុម្ភ និង ប្រវាហក; ឧលូក និង វិദ്യុត; ហើយ សាទ្វល និង អាស្វលាយន—ឈ្មោះទាំងនេះ ត្រូវបានរាយនាមនៅទីនេះ។

Verse 26

अक्षपादः कुमारश्च उलूको वत्स एव च / कुशिकश्चैव गर्गश्च मित्रको ऋष्य एव च

អក្សបាទៈ កុមារៈ អុលូកៈ និង វត្សៈ; ដូចគ្នានេះ កុសិកៈ និង កರ್ಗៈ ព្រមទាំង មិត្រកៈ និង ឫષ្យៈ—ទាំងនេះជាព្រះឥសីដែលបានរំលឹក។

Verse 27

शिष्या एते महात्मानः सर्वोवर्तेषु योगिनाम् / विमला ब्रह्मभूयिष्ठा ज्ञानयोगपरायणाः

ពួកនេះជាសិស្ស—មហાત્મា—លេចធ្លោក្នុងគ្រប់វិធាននៃយោគីទាំងអស់៖ សុចរិតឥតមល, មាំមួនក្នុងព្រះប្រហ្ម, និងឧទ្ទិសទាំងស្រុងចំពោះយោគនៃជ្ញានដោះលែង។

Verse 28

कुर्वन्ति चावताराणि ब्राह्मणानां हिताय हि / योगेश्वराणामादेशाद् वेदसंस्थापनाय वै

ពិតប្រាកដ ពួកគេយកកំណើតជាអវតារ ដើម្បីសុខុមាលភាពនៃព្រហ្មណ៍; ហើយតាមព្រះបញ្ជារបស់ព្រះអម្ចាស់នៃយោគ ពួកគេធ្វើដើម្បីស្ថាបនាវេទឡើងវិញ។

Verse 29

ये ब्राह्मणाः संस्मरन्ति नमस्यन्ति च सर्वदा / तर्पयन्त्यर्चयन्त्येतान् ब्रह्मविद्यामवाप्नुयुः

ព្រហ្មណ៍ណាដែលរំលឹកពួកគេជានិច្ច ក៏គោរពបង្គំជានិរន្តរ៍ ហើយបំពេញត្រព្យទាននិងបូជាពួកបរិសុទ្ធទាំងនេះ នឹងទទួលបានប្រហ្មវិទ្យា—ចំណេះដឹងអំពីព្រះប្រហ្ម។

Verse 30

इदं वैवस्वतं प्रोक्तमन्तरं विस्तरेण तु / भविष्यति च सावर्णो दक्षसावर्ण एव च

ដូច្នេះ វైవស្វត មន្វន្តរ ត្រូវបានពណ៌នាលម្អិត។ នៅអនាគត សាវರ್ಣ មនុ នឹងកើតឡើង ហើយដូចគ្នានេះ ដក្ស-សាវರ್ಣ ក៏នឹងមានផងដែរ។

Verse 31

दशमो ब्रह्मसावर्णो धर्मसावर्ण एव च / द्वादशो रुद्रसावर्णो रोचमानस्त्रयोदशः / भौत्यश्चतुर्दशः प्रोक्तो भविष्या मनवः क्रमात्

មនុទីដប់គឺ ព្រហ្មសាវර්ណ; មនុទីដប់មួយគឺ ធម្មសាវර්ណ។ មនុទីដប់ពីរគឺ រុទ្រសាវර්ណ; មនុទីដប់បីគឺ រោចមាន។ មនុទីដប់បួនបានប្រកាសថា ភោត្យា—ដូច្នេះ មនុអនាគតត្រូវបានរៀបរាប់តាមលំដាប់។

Verse 32

अयं वः कथितो ह्यंशः पूर्वो नारायणेरितः / भूतभव्यैर्वर्तमानैराख्यानैरुपबृंहितः

ភាគនេះបានប្រាប់ដល់អ្នករាល់គ្នាហើយ—ជាព្រះបន្ទូលបុរាណដែល នារាយណៈ បានប្រកាស—បានបន្ថែមសម្បូរដោយរឿងរ៉ាវពីអតីត អនាគត និងបច្ចុប្បន្ន។

Verse 33

यः पठेच्छृणुयाद् वापि श्रावयेद् वा द्विजोत्तमान् / स सर्वपापनिर्मुक्तो ब्रह्मणा सह मोदते

អ្នកណាអាន ឬស្តាប់ ឬធ្វើឲ្យទ្វិជោត្តម (ព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏ល្អឥតខ្ចោះ) ស្តាប់ការបង្រៀននេះ—គាត់រួចផុតពីបាបទាំងអស់ ហើយរីករាយរួមជាមួយ ព្រហ្មា។

Verse 34

पठेद् देवालये स्नात्वा नदीतीरेषु चैव हि / नारायणं नमस्कृत्य भावेन पुरुषोत्तमम्

បន្ទាប់ពីងូតទឹកហើយ គួរអានអត្ថបទបរិសុទ្ធនេះនៅក្នុងវិហារ និងនៅលើច្រាំងទន្លេផងដែរ; ហើយដោយគោរពបូជាទៅកាន់ នារាយណៈ ដោយចិត្តសទ្ធា គួរថ្វាយបង្គំ ពុរុសោត្តម—ព្រះបុរសអធិរាជ។

Verse 35

नमो देवादिदेवाय देवानां परमात्मने / पुरुषाय पुराणाय विष्णवे कूर्मरूपिणे

សូមនមស្ការ​ដល់ ព្រះដ៏ជាព្រះនៃទេវទាំងអស់ ដល់ ព្រះអាត្មាអធិរាជនៃទេវទាំងឡាយ; ដល់ ពុរុសបុរាណ ដល់ ព្រះបុរាណ—ដល់ វិស្ណុ អ្នកបានទទួលរូបកួម៌ (អណ្តើក)។