Adhyaya 305

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्याः पूर्वेण संस्थितम् । नारदादित्यनामानं जरादारिद्र्यनाशनम्

イーシュヴァラは言った。「それから、大いなる女神よ、その地の東にある霊廟へ赴くがよい。名をナーラダ・アーディティヤといい、老いと貧しさを滅する。」

Verse 2

पश्चिमे मूलचंडीशाद्धनुषां च शतत्रये । आराध्य नारदो देवि भास्करं वारितस्करम् । जरा निर्मुक्तदेहस्तु तत्क्षणात्समपद्यत

ムーラ・チャンディーシャの西、弓三百張の距離にて、女神よ、ナーラダは盗賊を退けるバースカラ（太陽神）を礼拝し、その瞬間に老いを離れた身体を得た。

Verse 3

देव्युवाच । कथं जरामनुप्राप्तो नारदो मुनिपुंगवः । कथमाराधितः सूर्य एतन्मे वद शंकर

女神は言われた。「賢者の中の第一なるナーラダは、いかにして老いに悩まされるに至ったのですか。太陽はいかに礼拝されたのですか。これを私に語ってください、シャṅカラよ。」

Verse 4

ईश्वर उवाच । यदा द्वारवतीं प्राप्तो नारदो मुनिपुंगवः । सर्वे दृष्टास्तदा तेन विष्णोः पुत्रा महाबलाः

イーシュヴァラは言われた。「賢者の中の第一なるナーラダがドヴァーラヴァティーに到着したとき、そこでヴィシュヌの力強き御子らすべてを見た。」

Verse 5

तद्राजकुलमध्ये तु क्रीडमाना परस्परम् आयांतं नारदं दृष्ट्वा सर्वे विनयसंयुताः

その王家のただ中で互いに戯れていたが、近づくナーラダを見て、皆が礼節と敬意を備えた。

Verse 6

नमश्चक्रुर्यथान्यायं विना सांबं त्वरान्विताः । अविनीतं तु तं दृष्ट्वा कथयामास नारदः

彼らは作法に従い急ぎ礼拝したが、サーンバだけはしなかった。無礼で謙虚さを欠く彼を見て、ナーラダは語り始めた。

Verse 7

शरीरमदमत्तोऽसि यस्मात्सांब हरेः सुत । अचिरेणैव कालेन शापं प्राप्स्यसि दारुणम्

その身への驕りに酔いしれているがゆえに、ハリの子サーンバよ、ほどなくして汝は恐るべき呪詛を受けるであろう。

Verse 8

सांब उवाच । नमस्कारेण किं कार्यमृषीणां च जितात्मनाम् । आशीर्वादेन तेषां च तपोहानिः प्रजायते

サーンバは言った。「自らを制した聖仙たちに、何のために礼拝が要ろうか。しかも彼らが祝福を授ければ、その苦行の力（タパス）は損なわれるのだ。」

Verse 9

मुनीनां यः स्वभावो हि त्वयि लेशो न नारद । विद्यते ब्रह्मणः पुत्र उच्यते किमतः परम्

おおナーラダよ、汝には牟尼にふさわしい本性の片鱗すら見当たらぬ。汝は梵天の子と呼ばれる——それ以上何を言うべきか。

Verse 10

न कलत्रं न ते पुत्रा न च पौत्रप्रपौत्रकाः । न गृहं नैव च द्वारं न हि गावो न वत्सकाः

汝には妻もなく、子もなく、孫も曾孫もない。家もなく、戸口すらない。牛もなく、子牛もない。

Verse 11

ब्रह्मणो मानसः पुत्रो ब्रह्मचर्ये व्यवस्थितः । अयुक्तं कुरुते नित्यं कस्मात्प्रकृतिरीदृशी

汝は梵天の意より生まれ、梵行（ブラフマチャリヤ）に住する子であるのに、なお常に不相応のことをなす。いかなるゆえにその性はかくも歪むのか。

Verse 12

युद्धं विना न ते सौख्यं सौख्यं न कलहं विना । यादृशस्तादृशो वापि वाग्वादोऽपि सदा प्रियः

争いなくして汝に安らぎはなく、口論なくしても安らぎはない。いかなる折にも、言葉の論争は常に汝の愛するところである。

Verse 13

स्नानं संध्या जपो होमस्तर्पणं पितृदेवयोः । नारदः कुरुते चान्यदन्यत्कुर्वंति ब्राह्मणाः

沐浴、黄昏のサンディヤーの祈り、ジャパ、ホーマ、そして祖霊と神々へのタर्पナ—これらはバラモンが行う務めである。だがナーラダは別のことをなす。

Verse 14

कौमारेण तु गर्विष्ठो यस्मान्मां शापयिष्यसि । तस्मात्त्वमपि विप्रर्षे जरायुक्तो भविष्यसि

若さの驕りにより高慢となって汝は我を呪うであろう。ゆえに汝もまた、ああ婆羅門の聖仙よ、老いの重荷を負うことになる。

Verse 15

एवं शप्तस्तदा देवि नारदो मुनिपुंगवः । एकान्ते निर्मले स्थाने कंटकास्थिविवर्जिते

かくしてその時、女神よ、賢者の中の第一なるナーラダはそのように呪われ、棘も骨もない、ひとり静かな清浄の地へと赴いた。

Verse 16

कृष्णाजिनपरिच्छिन्ने ह्युपविष्टो वरासने । ऋषितोया तटे रम्ये प्रतिष्ठाप्य महामुनिः

黒鹿皮を敷いた勝れた座に坐し、大聖仙は麗しきリシトーヤー河の岸辺にて、礼拝の対象を法にかなって安置した。

Verse 17

सूर्यस्य प्रतिमां रम्यां सर्वदारिद्र्यनाशिनीम् । तुष्टाव विविधैः स्तोत्रैरादित्यं तिमिरापहम्

彼は、あらゆる貧困を滅する麗しきスーリヤの御像を讃え、闇を払うアーディティヤを多くの讃歌によって称揚した。

Verse 18

नमस्त ऋक्स्वरूपाय साम्नां धामग ते नमः । ज्ञानैकरूपदेहाय निर्धूततमसे नमः

汝に敬礼す、汝の御姿はリク（Ṛk）そのもの。汝に敬礼す、サーマン（Sāman）の詠唱の住処なる御方。汝に敬礼す、御身は知の一味にして、あらゆる闇を振り払いたまえる御方。

Verse 19

शुद्धज्योतिःस्वरूपाय निर्मूर्तायामलात्मने । वरिष्ठाय वरेण्याय सर्वस्मै परमात्मने

清浄なる光を本性とし、無相にして垢なき真我をもつ至上我に敬礼す。最勝にして最も選び奉るにふさわしく、万有の中の万有たるパラマートマンに。

Verse 20

नमोऽखिलजगद्व्यापिस्वरूपानंदमूर्तये । सर्वकारणपूताय निष्ठायै ज्ञानचेतसाम्

全宇宙に遍満する本性をもち、歓喜そのものを御姿とする御方に帰敬す。万因の根にして浄化する清浄者に、また智を志す賢者の心が堅く安住する不動の実在に帰敬す。

Verse 21

नमः सर्वस्वरूपाय प्रकाशालक्ष्यरूपिणे । भास्कराय नमस्तुभ्यं तथा दिनकृते नमः

一切の形をとりながら、光さえも捉え得ぬ真の御相をもつ汝に敬礼す。おおバースカラよ、汝に敬礼す。さらに、昼を成す御方（ディナクリト）に敬礼す。

Verse 22

ईश्वर उवाच । एवं संस्तुवतस्तस्य पुरतस्तस्य चेतसा । प्रादुर्बभूव देवेशि जगच्चक्षुः सनातनः । उवाच परमं प्रीतो नारदं मुनिपुंगवम्

イーシュヴァラは言った。「このように心を一つにして讃嘆していると、女神よ、世の永遠なる眼が彼の前に顕現した。大いに歓喜して、賢者の中の第一なるナーラダに語りかけた。」

Verse 23

सूर्य उवाच । वरं वरय विप्रर्षे यस्ते मनसि वर्तते । तुष्टोऽहं तव दास्यामि यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

スーリヤは言った。「婆羅門の聖仙よ、汝の心に宿る願いのままに、恩寵を選べ。われは満足した。たとえ得難きものであっても、汝に授けよう。」

Verse 24

नारद उवाच । कुमार वयसा युक्तो जरायुक्तकलेवरः । प्रसादात्स्यां हि ते देव यदि तुष्टो दिवाकर

ナーラダは言った。「神よ、ディヴァーカラよ、もし御心が満ち足りておられるなら、御恩寵により、老いた身を保ちながらも、年齢だけは若さを得させてください。」

Verse 25

सप्तम्यां रविवारेण यस्त्वां पश्यति मानवः । तस्य रोग भयं माऽस्तु प्रसादात्तिमिरापह

月の第七日（サプタミー）が日曜日に当たるとき、汝を拝する人には、御恩寵により、闇を払う御方よ、病の恐れがありませんように。

Verse 26

ईश्वर उवाच । एवं भविष्यतीत्युक्त्वा ह्यन्तर्धानं गतो रविः । इत्येतत्कथितं देवि माहात्म्यं सकलं तव । नारदादित्यदेवस्य सर्वपातकनाशनम्

イーシュヴァラは言った。「『そのとおりになろう』と言い終えると、ラヴィは姿を消した。かくして女神よ、汝のマーハートミヤの全てが語られた—ナーラダと、あらゆる罪を滅するアーディティヤ神についてである。」

Verse 305

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नारदादित्यमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

かくして、『聖スカンダ・マハープラーナ』（八万一千頌集）プラバーサ・カーンダ第一部「プラバーサ聖域功徳」における、第305章「ナーラダとアーディティヤ尊の偉大さの叙述」はここに終わる。