विश्वामित्र उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा चिरं ध्यात्वा तु नारदः । कृपया परयाविष्टस्ततः प्रोवाच सादरम्
viśvāmitra uvāca | tasya tadvacanaṃ śrutvā ciraṃ dhyātvā tu nāradaḥ | kṛpayā parayāviṣṭastataḥ provāca sādaram
ヴィシュヴァーミトラは言った。彼の言葉を聞いて、ナーラダは久しく思惟した。やがて大いなる慈悲に満たされ、敬いをもって丁重に語り始めた。
Viśvāmitra
Scene: वन-आश्रम या तीर्थ-निकट सभा में नारद ध्यानमग्न, वीणा धारण किए, करुणा से भरकर राजा/याचक की ओर मुख करके आदरपूर्वक बोलने को उद्यत; पास में विश्वामित्र कथन-रूप में।
True spiritual instruction arises from deep reflection and compassion; sages respond carefully to sincere doubt.
This verse is a narrative transition; no specific tīrtha is named in the line.
None.