श्रृंगवज्जलधेरंतः कुरुखंडमिति स्मृतम् । श्रृंगवच्छ्वेतमध्ये च खण्डं प्रोक्तं हिरण्मयम्
śrṛṃgavajjaladheraṃtaḥ kurukhaṃḍamiti smṛtam | śrṛṃgavacchvetamadhye ca khaṇḍaṃ proktaṃ hiraṇmayam
シュリンガヴァト(Śṛṅgavat)に寄る大海の内には、クル・カンダ(Kuru-khaṇḍa)と呼ばれる区分が記憶される。また、シュリンガヴァトとシュヴェータ(Śveta)の中間には、ヒランマヤ(Hiraṇmaya)という区分が宣言される。
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced: Māheśvara Khaṇḍa narration to sages)
Scene: Two prominent mountain ranges: Śṛṅgavat near the ocean with the label Kuru-khaṇḍa; between Śṛṅgavat and the white Śveta range lies a radiant golden tract labeled Hiraṇmaya.
By mapping the world through sacred names, the Purāṇas turn geography into contemplative knowledge that supports dharma and devotion.
The verse names cosmic divisions (Kuru-khaṇḍa, Hiraṇmaya) and mountain markers (Śṛṅgavat, Śveta), not a localized tīrtha.
None.