आंगिरस उवाच । जय शंकर शांत शशांकरुचे रुचिरार्थद सर्वद सर्वशुचे । शुचिदत्त गृहीत महोपहृते हृतभक्तजनोद्धततापतते
āṃgirasa uvāca | jaya śaṃkara śāṃta śaśāṃkaruce rucirārthada sarvada sarvaśuce | śucidatta gṛhīta mahopahṛte hṛtabhaktajanoddhatatāpatate
アンギラスは言った。「勝利あれ、シャṅカラよ—汝は寂静そのもの、月の光のごとく輝く者。麗しき目的を授け、すべてを授ける全き清浄者よ。清らかに捧げられた大供養を受け取り、帰依者の激しい苦熱を取り除き給う。」
Aṅgiras
Tirtha: Kāśī Viśveśvara
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis (typical)
Scene: Aṅgiras stands with folded hands, chanting ‘Jaya Śaṅkara’; Śiva’s face is serene, moonlike radiance bathing the shrine; offerings arranged neatly, symbolizing purity.
Śiva responds to pure-hearted devotion: He accepts sincere offerings and burns away the devotee’s inner torment.
Kāśī is the implied sacred setting, with Viśveśvara/Śaṅkara praised as the supreme purifier.
Offering (upahāra) made in śuci (purity) is praised—purity of intention is central.