Adhyaya 34

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तत्रैव तु भवेदन्यदादित्यस्य महात्मनः । कीर्तयामि नरश्रेष्ठ यदि ते श्रवणे मतिः

聖マールカンデーヤは言った。「まさにその地に、偉大なる魂のアーディティヤ（太陽神）に関する別の聖なる物語がある。人の中の最上よ、汝の心が聴聞を望むなら、我はそれを宣べよう。」

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । एतदाश्चर्यमतुलं श्रुत्वा तव मुखोद्गतम् । विस्मयाद्धृष्टरोमाहं जातोऽस्मि मुनिसत्तम

ユディシュティラは言った。「あなたの口から語られたこの比類なき奇瑞を聞き、驚嘆に身の毛もよだつ思いです。聖仙の中の最上よ。」

Verse 3

सहस्रकिरणो देवो हर्ता कर्ता निरञ्जनः । अवतारेण लोकानामुद्धर्ता नर्मदातटे

千の光を放つ神は、清浄にして無垢、奪い取りまた創り出す御方。化身によって、ナルマダー河の岸において諸世界の救済者となられた。

Verse 4

पुरुषाकारो भगवानुताहो तपसः फलात् । कस्य गोत्रे समुत्पन्नः कस्य देवोऽभवद्वशी

至福の主は人の姿を取られたのか――あるいは苦行（タパス）の果としてか。いかなる氏族に生まれ、また誰によってその神は信愛と制御のもとに従わせられたのか。

Verse 5

श्रीमार्कण्डेय उवाच । कुलिकान्वयसम्भूतो ब्राह्मणो भक्तिमाञ्छुचिः । ईक्ष्यामीति रविं तत्र तीर्थे यात्राकृतोद्यमः

聖マールカンデーヤは語った。「クリーカーの系譜に生まれ、清浄でバクティに満ちた一人のブラーフマナが、『ラヴィ（太陽神）を拝見しよう』と決意し、そのティールタにおいて熱心に巡礼の行に身を投じた。」

Verse 6

योजनानां शतं साग्रं निराहारो गतोदकः । प्रस्थितो देवदेवेन स्वप्नान्ते वारितः किल

彼は百ヨージャナ余りを、食を断ち水も尽きたまま進んだ。だが伝えられるところでは、夢の終わりに「神々の神」によって制止され、導き直されたという。

Verse 7

भोभो मुने महासत्त्व अलं ते व्रतमीदृशम् । सर्वं व्याप्य स्थितं पश्य स्थावरं जङ्गमं च माम्

「おお牟尼よ、大いなる魂よ、そのような苦行はもう十分だ。われを見よ。われは一切に遍満し、一切の内に立つ。不動のものにも、動くものにも。」

Verse 8

तपाम्यहं ततो वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च । न मृ तं चैव मृत्युं च यः पश्यति स पश्यति

「われは熱として燃え、やがて雨となる。われはそれを抑え、また放つ。われを真に見る者こそ見る者である――死も死せる者も、われと別なるものとしては見ない。」

Verse 9

वरं वरय भद्रं त्वमात्मनो यस्तवेप्सितम्

「願いを選べ。汝に吉祥あれ。自らのために望むものを、求めるがよい。」

Verse 10

ब्राह्मण उवाच । यदि तुष्टोऽसि मे देव देयो यदि वरो मम । उत्तरे नर्मदाकूले सदा संनिहितो भव

ブラーフマナは言った。「もし私に満足されるなら、主よ、もし私に恩寵を授けられるなら、ナルマダー河の北岸に常に現前してお住まいください。」

Verse 11

ये भक्त्या परया देव योजनानां शते स्थिताः । स्मरिष्यन्ति जितात्मानस्तेषां त्वं वरदो भव

主よ、百ヨージャナ離れて住む者であっても、至上の信愛をもってあなたを憶念し、自らを制する者には、どうか願いを授ける御方となってください。

Verse 12

कुब्जान्धबधिरा मूका ये केचिद्विकलेन्द्रियाः । तव पादौ नमस्यन्ति तेषां त्वं वरदो भव

背の曲がった者、盲なる者、聾なる者、唖なる者、また諸根の損なわれた者が、あなたの御足に礼拝するなら、どうか彼らに願いを授けてください。

Verse 13

शीर्णघ्राणा गतधियो ह्यस्थिचर्मावशेषिताः । तेषां त्वं करुणां देव अचिरेण कुरुष्व ह

嗅覚が衰え、心が弱り、骨と皮ばかりとなった者にさえ、主よ、憐れみを垂れ、速やかにお救いください。

Verse 14

येऽपि त्वां नर्मदातोये स्नात्वा तत्र दिने दिने । अर्चयन्ति जगन्नाथ तेषां त्वं वरदो भव

また、ナルマダーの水に日々沐浴し、その地であなたを礼拝する者たちに、世の主ジャガンナータよ、どうか願いを授けてください。

Verse 15

प्रभाते ये स्तविष्यन्ति स्तवैर्वैदिकलौकिकैः । अभिप्रेतं वरं देव तेषां त्वं दद भोच्युत

黎明に、ヴェーダの讃歌であれ世の讃歌であれ、讃歌をもって汝を讃える者たちに、主よ、望む恩寵を授けたまえ、アチュタよ。

Verse 16

तवाग्रे वपनं देव कारयन्ति नरा भुवि । स्वामिंस्तेषां वरो देय एष मे परमो वरः

神よ、地上の人々が御前で剃髪（得度のしるし）を受けるなら、主よ、彼らに恩寵を授けたまえ。これこそ我が至上の願いである。

Verse 17

एवमस्त्विति तं चोक्त्वा मुनिं करुणया पुनः । शतभागेन राजेन्द्र स्थित्वा चादर्शनं गतः

「そのとおりになれ」と言い、さらに慈悲をもってその聖仙に語りかけたのち、王よ、彼は（時の）百分の一ほどそこに留まり、やがて姿を消した。

Verse 18

तत्र तीर्थे नरो भक्त्या गत्वा स्नानं समाचरेत् । तर्पयेत्पितृदेवांश्च सोऽग्निष्टोमफलं लभेत्

その聖なるティールタに、人は信愛をもって赴き沐浴を行い、祖霊と神々に供養の奠水を捧げよ。かくしてアグニシュトーマ祭の果報を得る。

Verse 19

अग्निप्रवेशं यः कुर्यात्तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । द्योतयन्वै दिशः सर्वा अग्निलोकं स गच्छति

人々の主よ、その聖地において火に入る者は、四方を照らしつつ、アグニの世界へと赴く。

Verse 20

यस्तत्तीर्थं समासाद्य त्यजतीह कलेवरम् । स गतो वारुणं लोकमित्येवं शङ्करोऽब्रवीत्

その聖なる渡しに至り、そこで身を捨てる者は、ヴァルナの世界へ赴く。かくシャṅカラは語った。

Verse 21

तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्संन्यासेन तनुं त्यजेत् । षष्टिवर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते

しかしその聖なる渡しにおいて、出家の誓い（サンニャーサ）を受けて身を捨てる者は、天界にて六万年のあいだ尊ばれる。

Verse 22

अप्सरोगणसंकीर्णे दिव्यशब्दानुनादिते । उषित्वायाति मर्त्ये वै वेदवेदाङ्गविद्भवेत्

アプサラスの群れに満ち、天上の響きがこだまするその地に住み終えると、彼はまことに人界へ戻り、ヴェーダとその補助学（ヴェーダーンガ）に通じる者となる。

Verse 23

व्याधिशोकविनिर्मुक्तो धनकोटिपतिर्भवेत् । पुत्रदारसमोपेतो जीवेच्च शरदः शतम्

病と憂いを離れ、彼は無数のクロールに及ぶ財の主となる。子と妻に恵まれ、百の秋—まる一世紀—を生きる。

Verse 24

प्रातरुत्थाय यस्तत्र स्मरते भास्करं तदा । आजन्मजनितात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः

そこで暁に起き、ついでバースカラ（太陽神）を念ずる者は、生まれて以来積んだ罪より解き放たれる。ここに疑いはない。

Verse 34

। अध्याय

「章」。（区切り・終結を示す標記。）