Adhyaya 32

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । पत्त्रेश्वरं ततो गच्छेत्सर्वपापप्रणाशनम् । यत्र सिद्धो महाभागश्चित्रसेनसुतो बली

聖マールカンデーヤは言った。次に、あらゆる罪を滅するパットレーシュヴァラへ赴くべきである。そこにて、チトラセーナの子である誉れ高く力ある者がシッディ（成就）を得た。

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । कोऽसौ सिद्धस्तदा ब्रह्मंस्तस्मिंस्तीर्थे महातपाः । पुत्रः कस्य तु को हेतुरेतदिच्छामि वेदितुम्

ユディシュティラは言った。「尊きブラーフマナよ、あの聖なるティールタにおいて大いなる苦行（タパス）を具えた成就者（シッダ）とは誰なのですか。彼は誰の子で、成就の因は何であったのか。私はそれを知りたいのです。」

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । चित्रोनाम महातेजा इन्द्रस्य दयितः पुरा । तस्य पुत्रो नृपश्रेष्ठ पत्त्रेश्वर इति श्रुतः

聖マールカンデーヤは言った。「昔、チトラ（Citra）という大いなる光輝をもつ者がいて、インドラに愛された。王の中の最勝者よ、その子はパットレーシュヴァラ（Pattreśvara）という名で知られている。」

Verse 4

रूपवान् सुभगश्चैव सर्वशत्रुभयंकरः । इन्द्रस्य दयितोऽत्यर्थं जय इत्येव चापरः

彼は容姿端麗で幸運に恵まれ、あらゆる敵を震え上がらせた。インドラにこの上なく愛され、また別名としてジャヤ（勝利）とも呼ばれた。

Verse 5

स कदाचित्सभामध्ये सर्वदेवसमागमे । मेनकानृत्यगीतेन मोहितः सुचिरं किल

ある時、すべての神々が集う सभा（集会）のただ中で、彼はメーナカーの舞と歌に長く心を奪われたという。

Verse 6

तिष्ठते गतमर्यादो गतप्राण इव क्षणात् । तावत्सुरपतिर्देवः शशापाथाजितेन्द्रियम्

たちまち彼は、礼節を失い、命を失ったかのように立ち尽くした。すると神々の主インドラは、彼の感官が制し難くなったゆえに、彼を呪った。

Verse 7

यस्मात्त्वं स्वर्गसंस्थोऽपि मर्त्यधर्ममुपेयिवान् । तस्मान्मर्त्ये चिरं कालं क्षपयिष्यस्यसंशयम्

汝は天界に住しながらも、なお人の道を取り入れた。ゆえに疑いなく、久しく人間界に時を費やすであろう。

Verse 8

एवमुक्तः सुरेन्द्रेण चित्रसेनसुतो युवा । वेपमानः सुरश्रेष्ठः कृताञ्जलिरुवाच ह

神々の王にこのように告げられると、チトラセーナの若き子は、震えつつも天人の中の第一として、合掌して恭しく語った。

Verse 9

पत्त्रेश्वर उवाच । मया पापेन मूढेन अजितेन्द्रियचेतसा । प्राप्तं वै यत्फलं तस्य प्रसादं कर्तुमर्हसि

パットレーシュヴァラは言った。「罪深く迷える我、心も諸感官も制し得ず、まことに自らの業の果を受けました。されどどうか慈悲を垂れ、御加護をお授けください。」

Verse 10

शक्र उवाच । नर्मदातटमाश्रित्य द्वादशाब्दं जितेन्द्रियः । आराधय शिवं शान्तं पुनः प्राप्स्यसि सद्गतिम्

シャクラは言った。「ナルマダーの岸に身を寄せ、十二年のあいだ諸感官を制し、寂静なる主シヴァを礼拝せよ。そうすれば再び、真実にして吉祥なる道を得るであろう。」

Verse 11

सत्यशौचरतानां च धर्मिष्ठानां जितात्मनाम् । लोकोऽयं पापिनां नैव इति शास्त्रस्य निश्चयः

この世は真実と清浄に励む者、法にかなう者、己を制する者のためにある。罪ある者にはそうではない――これが聖なる教えの確定した結論である。

Verse 12

एवमुक्ते महाराज सहस्राक्षेण धीमता । गन्धर्वतनयो धीमान्प्रणम्यागात्तु भूतलम्

大王よ、賢き千眼の御方（インドラ）がかく語り終えると、聡明なるガンダルヴァの子は礼拝して、やがて地上へと赴いた。

Verse 13

रेवाया विमले तोये ब्रह्मावर्तसमीपतः । स्नात्वा जप्त्वा विधानेन अर्चयित्वा च शङ्करम्

ブラフマーヴァルタの近く、清らかなレーヴァーの水にて沐浴し、作法に従ってジャパを修し、さらにシャンカラを礼拝した。

Verse 14

वाय्वम्बुपिण्याकफलैश्च पुष्पैः पर्णैश्च मूलाशनयावकेन । तताप पञ्चाग्नितपोभिरुग्रैस्ततश्च तोषं समगात्स देवः

風と水、油粕、果実、花、葉、根、そして大麦の粥を糧として、彼は五火の厳烈なる苦行を修した。かくしてその神（シヴァ）は満悦された。

Verse 15

पिनाकपाणिं वरदं त्रिशूलिनमुमापतिं ह्यन्धकनाशनं च । चन्द्रार्धमौलिं गजकृत्तिवाससं दृष्ट्वा पपाताग्रगतं समीक्ष्य

ピナーカの弓を手にする主—施願の御方、三叉戟を執る御方、ウマーの夫、アンダカを滅する御方—半月を頂に戴き、象皮をまとわれるその御姿を見て、目前に立つ御方を仰ぎ、彼は敬虔に伏して礼拝した。

Verse 16

ईश्वर उवाच । वरं वृणीष्व भद्रं ते वरदोऽहं तवानघ । यमिच्छसि ददाम्यद्य नात्र कार्या विचारणा

イーシュヴァラは言われた。「願いを選べ。汝に吉祥あれ。罪なき者よ、我は汝の施願者なり。汝の望むものを、今日授けよう。ここに思案は要らぬ。」

Verse 17

पत्त्रेश्वर उवाच । यदि तुष्टोऽसि देवेश यदि देयो वरो मम । अत्र त्वं सततं तीर्थे मम नाम्ना भव प्रभो

パットレーシュヴァラは言った。「もし御身が満足され、神々の主よ、もし我に授けられるべき恩寵があるなら――ここ、この聖なるティールタに常に住し、主よ、我が名を帯びておられよ。」

Verse 18

एतच्छ्रुत्वा महादेवो हर्षगद्गदया गिरा । तथेत्युक्त्वा ययौ हृष्ट उमया सह शङ्करः

これを聞くと、マハーデーヴァは喜びに声を詰まらせて「そのとおりに」と言い、シャンカラはウマーとともに歓喜して去って行った。

Verse 19

सोऽपि तत्तीर्थमाप्लुत्य गते देवे दिवं प्रति । स्नात्वा जाप्यविधानेन तर्पयित्वा पितॄन् पुनः

彼もまたその聖なるティールタに身を浸し、神が天へ去ったのち、ジャパの作法に従って沐浴し、さらに祖霊ピトリたちへ再び供水を捧げた。

Verse 20

स्थापयामास देवेशं तस्मिंस्तीर्थे विधानतः । पत्त्रेश्वरं तु विख्यातं त्रिषु लोकेषु भारत

バーラタよ、彼は定めの儀礼により、そのティールタに神々の主を安置した。かくしてその（リンガ／神体）は三界において「パットレーシュヴァラ」として名高くなった。

Verse 21

इन्द्रलोकं गतः शापान्मुक्तः सोऽपि नरेश्वर । हृष्टः प्रमुदितो रम्यं जयशब्दादिमङ्गलैः

人々の主よ、彼もまた呪いから解き放たれてインドラの世界へ赴いた。喜びに満ち、吉祥なる祝祭を「勝利！」の歓声とともに味わった。

Verse 22

एष ते कथितः प्रश्नः पृष्टो यो वै युधिष्ठिर । तत्र स्नानेन चैकेन सर्वपापैः प्रमुच्यते

ユディシュティラよ、汝の問いはかく答えられた。かの地でただ一度聖なる沐浴をすれば、あらゆる罪より解き放たれる。

Verse 23

यस्त्वर्चयेन्महादेवं तस्मिंस्तीर्थे युधिष्ठिर । स्नात्वाभ्यर्च्य पित्ःन् देवान् सोऽश्वमेधफलं लभेत्

しかしユディシュティラよ、そのティールタにてマハーデーヴァを礼拝する者は、沐浴ののち祖霊（ピトリ）と神々を供養し、アシュヴァメーダ祭に等しい功徳を得る。

Verse 24

मृतो वर्षशतं साग्रं क्रीडित्वा च शिवे पुरे । राजा वा राजतुल्यो वा पश्चान्मर्त्येषु जायते

死後、シヴァの都にて満ち足りた百年を遊楽してのち、再び人間界に生まれ、王となる—あるいは王に等しき者となる。

Verse 25

वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञो जीवेच्च शरदः शतम् । व्याधिशोकविनिर्मुक्तः पुनः स्मरति तज्जलम्

彼はヴェーダとその補助学（ヴェーダーンガ）の真理を知る者となり、百の秋を生き、病と悲しみを離れ、再びあの聖なる水を想起する。

Verse 32

। अध्याय

「章（アディヤーヤ）」—書写者の奥書で、章の終わりまたは移行を示す標記。