विष्णु-ब्रह्म-विवाद-वर्णनम् (Description of the Viṣṇu–Brahmā Dispute and Brahmā’s Confusion)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । सुप्ते नारायणे देवे नाभौ पंकजमुत्तमम् । आविर्बभूव सहसा बहव संकरेच्छया

ブラフマーは語った。「主ナーラーヤナがヨーガの眠りに横たわっておられたとき、その御臍に、最上の蓮華が忽然と現れた——多様なる創造を開くため、シャンカラ（シヴァ）の御意志によって生じたのである。」

Verse 2

अनंतयष्टिकायुक्तं कर्णिकारसमप्रभम् । अनंतयोजनायाममनंतोच्छ्रायसंयुतम्

それは無尽の柱に支えられ、カルニカーラの花の光彩のごとく輝いていた。長さは無量のヨージャナに及び、高さもまた測り知れず——限りなくそびえ立っていた。

Verse 3

कोटिसूर्यप्रतीकाशं सुंदर वचसंयुतम् । अत्यद्भुतं महारम्यं दर्शनीयमनुत्तमम्

それは千万の太陽にも似て輝き、麗しく吉祥なる相を具えていた。まことに驚異にして大いに甘美、拝観に値し、比類なきものであった。

Verse 4

कृत्वा यत्नं पूर्ववत्स शंकरः परमेश्वरः । दक्षिणांगान्निजान्मां कैसाशीश्शंभुरजीजनत्

その後、至上主シャンカラは以前のごとく力を尽くし、御身の右の肢より私を生ぜしめた。カイラーサの主シャンブが、私を創り出されたのである。

Verse 6

एष पद्मात्ततो जज्ञे पुत्रोऽहं हेमगर्भकः । चतुर्मुखो रक्तवर्णस्त्रिपुड्रांकितमस्तकः

この蓮華より、次いで私は子として生まれた—ヒラニヤガルバ（黄金の胎）である。四つの顔を備え、身は赤みを帯び、頭にはトリプンダラ—聖なる灰の三本線が印され、主シヴァへの帰依の徴となっていた。

Verse 7

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसं हितायां प्रथमखंडे विष्णुब्रह्मविवादवर्णनोनाम सप्तमोऽध्यायः

かくして『シュリー・シヴァ・マハープラーナ』第二部「ルドラ・サンヒター」第一カンダにおける、「ヴィシュヌとブラフマーの論争の叙述」と題する第七章は終わる。

Verse 8

कोहं वा कुत आयातः किं कार्य तु मदीयकम् । कस्य पुत्रोऽहमुत्पन्नः केनैव निर्मितोऽधुना

「私は誰であり、どこから来たのか。まことに私に定められた務めは何か。私は誰の子として生まれ、そして今この瞬間、誰によって創られたのか。」

Verse 9

इति संशयमापन्नं बुद्धिर्मां समपद्यत । किमर्थं मोहमायामि तज्ज्ञानं सुकरं खलु

かくして私の知性は疑いに沈み、胸を悩ます思いが生じた。「なぜ私は迷妄に入るのか。真の知は、まことに得られるはずだ。」

Verse 10

एतत्कमलपुष्पस्य पत्रारोहस्थलं ह्यधः । मत्कर्ता च स वै तत्र भविष्यति न संशयः

「この蓮華の下、花弁の根づくその場所に、我が創り主は必ずや現れ出るであろう。疑いはない。」

Verse 11

इति बुद्धिं समास्थाय कमलादवरोहयन् । नाले नालेगतस्तत्र वर्षाणां शतकं मुने

かく心に定めて、彼は蓮華より降り始めた。茎の節から節へと進みつつ、そこで満ちる百年を費やした、聖仙よ。

Verse 12

न लब्धं तु मया तत्र कमलस्थानमुत्तमम् । संशयं च पुनः प्राप्तः कमले गन्तुमुत्सुकः

しかしその場では、至上の蓮華の住処を得ることができなかった。再び疑いが我が内に起こり、私は蓮華へ戻ろうと切に望んだ。

Verse 13

आरुरोहाथ कमलं नालमार्गेण वै मुने । कुड्मलं कमलस्याथ लब्धवान्न विमोहिताः

おお牟尼よ、彼は蓮の茎の道をたどって蓮華へと登り、ついには蓮の蕾に至ったが、迷妄に惑わされることはなかった。

Verse 14

नालमार्गेण भ्रमतो गतं वर्षशतं पुनः । क्षणमात्र तदा तत्र ततस्तिष्ठन्विमोहितः

その管のような通路を幾度もさまよい続けるうちに、彼にとっては百年が過ぎ去った。やがて、ただ一瞬そこに立ち尽くし、まったく迷妄に覆われた。

Verse 15

तदा वाणी समुत्पन्ना तपेति परमा शुभा । शिवेच्छया परा व्योम्नो मोहविध्वंसिनी मुने

そのとき、「タパス（苦行）を修せよ」と告げる、最上に吉祥なる神聖な声が起こった。シヴァの御意志により、それは至高の虚空より現れ、ああ聖仙よ、迷妄を打ち砕くものであった。

Verse 16

तच्छ्रुत्वा व्योमवचनं द्वादशाब्दं प्रयत्नतः । पुनस्तप्तं तपो घोरं द्रष्टुं स्वजनकं तदा

その虚空の言葉を聞くや、彼は十二年のあいだ堅固に努め励んだ。さらに、自らの生みの根源たる至上の原因を拝見せんとして、再び峻厳なるタパス（苦行）を修した。

Verse 17

तदा हि भगवान्विष्णुश्चतुर्बाहुस्सुलोचनः । मय्येवानुग्रहं कर्तुं द्रुतमाविर्बभूव ह

そのときまさに、四臂にして麗しき眼をもつ福徳の主ヴィシュヌが、わたしに恩寵を授けんがため、速やかに顕現されたのである。

Verse 18

शंखचक्रायुधकरो गदापद्मधरः परः । घनश्यामलसर्वांगः पीताम्बरधरः परः

彼は法螺貝と円盤を武器として携え、さらに棍棒と蓮華を持っていた。全身は濃き雲のごとく暗く、黄衣をまとい—かくして至上者として現れた。

Verse 19

मुकुटादिमहाभूषः प्रसन्नमुखपंकजः । कोटिकंदर्पसंकाशस्सन्दष्टो मोहितेन सः

冠をはじめとする大いなる荘厳をまとい、蓮華のごとき顔は安らぎに輝いていた。彼は幾千万のカーマदेーヴァにも比すべき美で光り、これを見た者は驚嘆と魅惑に圧倒され、心を奪われた。

Verse 20

तद्दृष्ट्वा सुन्दरं रूपं विस्मयं परमं गतः । कालाभं कांचनाभं च सर्वात्मानं चतुर्भुजम्

その麗しき姿を見て、彼はこの上ない驚嘆に打たれた。四臂の主を仰ぎ見たのである—カ―ラのごとく暗く、しかも黄金のごとく輝き、万有の内なるアートマンたる御方を。

Verse 21

तथाभूतमहं दृष्ट्वा सदसन्मयमात्मना । नारायणं महाबाहु हर्षितो ह्यभवं तदा

そのままの御姿のナーラーヤナを見て—我が内において、顕現（サット）と未顕現（アサット）の両者の本質として彼を悟り—その時、ああ大いなる腕の者よ、私は歓喜に満たされた。

Verse 22

मायया मोहितश्शम्भोस्तदा लीलात्मनः प्रभोः । अविज्ञाय स्वजनकं तमवोचं प्रहर्षितः

そのとき、神聖なる戯れ（リーラー）を本性とする主・シャンブ（シヴァ）のマーヤーに惑わされ、わが生みの根源であることを悟らぬまま、私は大いなる歓喜をもって御前に語りかけた。

Verse 23

ब्रह्मोवाच । कस्त्वं वदेति हस्तेन समुत्थाप्य सनातनम् । तदा हस्तप्रहारेण तीव्रेण सुदृढेन तु

ブラフマーは言った。「汝は誰ぞ」と。そう言って、かの永遠なる御方に向けて手を挙げ、ついで激しく、きわめて強固な掌打をもって打ち据えた。

Verse 24

प्रबुद्ध्योत्थाय शयनात्समासीनः क्षणं वशी । ददर्श निद्राविक्लिन्ननीरजामललोचनः

目覚めて床より起き上がり、しばし端坐して自らを制した。睡りの潤いをなお宿す蓮華のごとき清らかな眼で、周囲を見渡した。

Verse 25

मामत्र संस्थितं भासाध्यासितो भगवान्हरिः । आह चोत्थाय ब्रह्माणं हसन्मां मधुरं सकृत्

我がそこに坐していると、聖灰（バスマ）を身に帯びた福徳の主ハリは立ち上がり、やさしく微笑んで、我とブラフマーに甘美なる言葉を一度語りかけた。

Verse 26

विष्णुरुवाच । स्वागतं स्वागतं वत्स पितामह महाद्युते । निर्भयो भव दास्येऽहं सर्वान्कामान्न संशयः

ヴィシュヌは言った。「ようこそ、ようこそ、愛しき子よ—大いなる光輝を具えた祖父（ピターマハ）よ。恐れるな。汝のあらゆる願いを我は授けよう、疑いはない。」

Verse 27

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स्मितपूर्वं सुरर्षभः । रजसा बद्धवैरश्च तमवोचं जनार्दनम्

その言葉を聞くと、神々の中の雄牛はまず微笑み、ついでラジャスの力により敵意を縛られて、ジャナールダナ（ヴィシュヌ）に語りかけた。

Verse 28

ब्रह्मोवाच । भाषसे वत्स वत्सेति सर्वसंहारकारणम् । मामिहाति स्मितं कृत्वा गुरुश्शिष्यमिवानघ

ブラフマーは言った。「咎なき御方よ—万有の滅尽の因たる御方よ—ここにて汝は我に『子よ、子よ』と語り、微笑みつつ近づかれる。まるで汝が गुरु（師）で、我が弟子であるかのように。」

Verse 29

कर्तारं जगतां साक्षात्प्रकृतेश्च प्रवर्तकम् । सनातनमजं विष्णुं विरिंचिं विष्णुसंभवम्

彼は諸世界の直接の造り手であり、プラクリティ（Prakṛti）を起動させる推進者である—永遠にして不生の主ヴィシュヌ。さらに、ヴィシュヌより生ずるヴィリンチ（Viriñci）、すなわちブラフマーでもある。

Verse 30

विश्वात्मानं विधातारं धातारम्पंकजेक्षणम् । किमर्थं भाषसे मोहाद्वक्तुमर्हसि सत्वरम्

なぜ迷妄によって、宇宙の魂にして制定者・保持者、蓮華の眼をもつ主について、そのように語るのか。速やかに真実を語るべきである。

Verse 31

वेदो मां वक्ति नियमात्स्वयंभुवमजं विभुम् । पितामहं स्वराजं च परमेष्ठिनमुत्तमम्

ヴェーダは定められた法により、我を自生・不生の遍満する主として宣言する—ピターマハ（大祖）、自在の王、そして最上のパラメーシュティンである。

Verse 32

इत्याकर्ण्य हरिर्वाक्यं मम क्रुद्धो रमापतिः । सोऽपि मामाह जाने त्वां कर्तारमिति लोकतः

我が言葉を聞くや、ハリ—ラマーの主—は憤った。彼でさえ我に言った、「世の語るとおり、汝を創造者として知っている」と。

Verse 33

विष्णुरुवाच । कर्तुं धर्त्तुं भवानंगादवतीर्णो ममाव्ययात् । विस्मृतोऽसि जगन्नाथं नारायणमनामयम्

ヴィシュヌは言った。「行い、支えるために、汝は我が不滅の身より降下した。しかるに汝は、あらゆる苦患を離れた宇宙の主ナーラーヤナを忘れている。」

Verse 34

पुरुषं परमात्मानं पुरुहूतं पुरुष्टुतम् । विष्णुमच्युतमीशानं विश्वस्य प्रभवोद्भवम्

私は礼拝する、至上のプルシャ、最高のアートマンを——広く呼び求められ、偉大に讃えられる者——ヴィシュヌ、不落の者（アチュタ）、そしてイーシャーナと称される方を。全宇宙はその源より起こり、またその御力によって顕現する。（シヴァ派の見地では、これらの尊称は唯一の主宰パティ、すなわちあらゆる名を超える至高因たるシヴァへと帰一する。）

Verse 35

नारायणं महाबाहुं सर्वव्याप कमीश्वरम् । मन्नाभिपद्मतस्त्वं हि प्रसूतो नात्र संशयः

おお、強き腕をもつナーラーヤナよ、遍く満ちる主よ――まことに汝は我が臍の蓮華より生じた。これに疑いはない。

Verse 36

तवापराधो नास्त्यत्र त्वयि मायाकृतं मम । शृणु सत्यं चतुर्वक्त्र सर्वदेवेश्वरो ह्यहम्

このことに汝の咎はない。汝に起きた迷いは我がマーヤーのなせる業である。真実を聞け、四面の者よ――まことに我こそ諸神の主である。

Verse 37

कर्ता हर्ता च भर्ता च न मयास्तिसमो विभुः । अहमेव परं ब्रह्म परं तत्त्वं पितामह

我は創造し、収め取り、また養い支える者である。我に等しき主はない。おおピターマハよ、我こそ唯一の至上ブラフマン、最高の真実である。

Verse 38

अहमेव परं ज्योतिः परमात्मा त्वहं विभुः । अद्य दृष्टं श्रुतं सर्वं जगत्यस्मिंश्चराचरम्

我のみが至上の光である。われは遍満する主、至上のアートマンである。今日、見聞きされた一切—動くものと動かぬものを含むこの全宇宙—は我が内に顕現した。

Verse 39

तत्तद्विद्धि चतुर्वक्त्र सर्वं मन्मयमित्यथ । मया सृष्टं पुरा व्यक्तं चतुर्विंशतितत्त्वकम्

知れ、四面のブラフマーよ。まことにこの一切は我に満たされている。かつて我自ら、二十四の原理（タットヴァ）より成る分別された創造を顕現した。

Verse 40

नित्यं तेष्वणवो बद्धास्सृष्टक्रोधभयादयः । प्रभावाच्च भवानंगान्यनेकानीह लीलया

その中で、アṇu（微小なる魂）は、怒りや恐れなど創られた束縛によって常に縛られている。しかも汝の自らの威力により、主よ、汝はここに多くの肢体と姿を、ただ神聖なるリーラーとして顕す。

Verse 41

सृष्टा बुद्धिर्मया तस्यामहंकारस्त्रिधा ततः । तन्मात्रं पंकजं तस्मान्मनोदेहेन्द्रियाणि च

「そこから我は buddhi（決定する知性）を創った。次いでその buddhi から、ahaṅkāra（我の感覚）が三種の相として生じた。そこより tanmātra（微細要素）と『蓮華より生まれし者』（宇宙原理）が現れ、さらにそこから心と身体と諸感官もまた生起した。」

Verse 42

आकाशादीनि भूतानि भौतिकानि च लीलया । इति बुद्ध्वा प्रजानाथ शरणं व्रज मे विधे

「虚空（ākāśa）に始まる諸元素、また一切の元素的・物質的なるものは、ただ神のリーラーによって生ずると知れ。これを悟ったなら、衆生の主よ、定めを下す者よ、来たれ、我に帰依せよ。」

Verse 43

अहं त्वां सर्वदुःखेभ्यो रक्षिष्यामि न संशयः । ब्रह्मोवाच । इति श्रुत्वा वचस्तस्य ब्रह्मा क्रोधसमन्वितः । को वा त्वमिति संभर्त्स्माब्रुवं मायाविमोहितः

「われは汝をあらゆる苦しみより護らん――疑いはない。」と。ブラフマーは語った。これを聞くや、ブラフマーは怒りに満ち、マーヤーに惑わされて彼を叱り、「汝はいったい誰ぞ」と言った。

Verse 44

किमर्थं भाषसे भूरि वह्वनर्थकरं वचः । नेश्वरस्त्वं परब्रह्म कश्चित्कर्ता भवेत्तव

なぜ汝は、多くの災いを招く言葉を長々と語るのか。汝は主ではない、ああパラブラフマンよ。いかでか誰かが汝の上に、行為者また支配者となり得ようか。

Verse 45

मायया मोहितश्चाहं युद्धं चक्रे सुदारुणम् । हरिणा तेन वै सार्द्धं शंकरस्य महाप्रभोः

マーヤーに惑わされ、われはあのハリと共に、まことに凄惨なる戦いを起こし、偉大なる主シャンカラに抗した。

Verse 46

एवं मम हरेश्चासीत्संगरो रोमहर्षणः । प्रलयार्णवमध्ये तु रजसा बद्धवैरयोः

かくして、われとハリとの間に、身の毛もよだつ合戦が起こった――滅尽の大海のただ中で――ラジャスの勢いにより、われら二人は互いの怨みに縛られていた。

Verse 47

एतस्मिन्नंतरे लिंगमभवच्चावयोः पुरः । विवादशमनार्थं हि प्रबोधार्थं तथाऽऽवयोः

そのとき、われら二人の前にリンガが顕現した。まさに争いを鎮め、またわれら双方に真の覚知を目覚めさせるためであった。

Verse 48

ज्लामालासहस्राढ्यं कालानलशतोपमम् । क्षयवृद्धि विनिर्मुक्तमादिमध्यांतवर्जितम्

それは千の燃え立つ花鬘に飾られ、時の宇宙的大火の百の炎にも比せられた。滅びと増大を離れ、始めも中ほども終わりもなかった。

Verse 49

अनौपम्यमनिर्देश्यमव्यक्तं विश्वसंभवम् । तस्य ज्वालासहस्रेण मोहितो भगवान्हरिः

比類なく、言葉に尽くせず、未顕にして、宇宙の生起する根源—その千の炎に赫々と燃える実在の前に、バガヴァーン・ハリ（ヴィシュヌ）さえも惑いを覚えた。

Verse 50

मोहितं चाह मामत्र किमर्थं स्पर्द्धसेऽधुना । आगतस्तु तृतीयोऽत्र तिष्ठतां युद्धमावयोः

そのとき彼はここで私に言った。「迷妄にとらわれているのに、なぜ今なお争うのか。ここに第三の者が来た—彼は留まらせよ。いま戦いは、われら二人の間で行われよ。」

Verse 51

कुत एवात्र संभूतः परीक्षावो ऽग्निसंभवम् । अधो गमिष्याम्यनलस्तंभस्यानुपमस्य च

「ここにいったい何処より起こったのか――この火より生じた試みは。われは下方へ赴き、この比類なき炎の柱の極限を求めよう。」

Verse 52

परीक्षार्थं प्रजानाथ तस्य वै वायुवेगतः । भवानूर्द्ध्वं प्रयत्नेन गंतुमर्हति सत्वरम्

「衆生の主よ、その顕現の真実を試すため、ただちに努めて上方へ行くがよい。風の速さにも似て急ぎ進め。」

Verse 53

ब्रह्मोवाच । एवं व्याहृत्य विश्वात्मा स्वरूपमकरोत्तदा । वाराहमहप्याशु हंसत्वं प्राप्तवान्मुने

ブラフマーは言った。「このように語り終えると、宇宙の自己はそのとき自らの本来の姿を取られた。聖仙よ、私もまた—ヴァラーハ（猪）の姿でありながら—たちまちハンサの境地（と姿）に到ったのである。」

Verse 54

तदा प्रभृति मामाहुर्हंसहंसो विराडिति । हंसहंसेति यो ब्रूयात्स हंसोऽथ भविष्यति

その時以来、人々は私を「ハンサ・ハンサ」また「ヴィラート」と呼んだ。「ハンサ・ハンサ」という名を唱え、心に観ずる者は、まことにハンサ—自由にして清浄—となり、シヴァの恩寵によって解脱へと近づく。

Verse 55

सुश्वे ह्यनलप्रख्यो विश्वतः पक्षसंयुतः । मनोनिलजवो भूत्वा गत्वोर्द्ध्वं चोर्द्ध्वतः पुरा

まことに彼は息を吐き出した。火のごとく燃え、四方に翼を備え、思いと風のように迅速となって、いにしえより上方へと昇り—絶えず高き界へと上昇した。

Verse 56

नारायणोऽपि विश्वात्मा सुश्वेतो ह्यभवत्तदा । दश योजनविस्तीर्णं शतयोजनमायतम्

そのときナーラーヤナもまた—宇宙のアートマン—きわめて白く輝く姿となり、広大なる宇宙身を現した。幅は十ヨージャナ、長さは百ヨージャナであった。

Verse 57

मेरुपर्वतवर्ष्माणं गौरतीक्ष्णोग्रदंष्ट्रिणम् । कालादित्यसमाभासं दीर्घघोणं महास्वनम्

その身は須弥山のごとく広大で、白く輝き、鋭く恐るべき牙を備えていた。時の終わりの太陽のように光り、長き鼻（はな）を垂れ、雷鳴のごとき大いなる咆哮を放った。

Verse 58

ह्रस्वपादं विचित्रांगं जैत्रं दृढमनौपमम् । वाराहाकारमास्थाय गतवांस्तदधौ जवात्

彼はヴァラーハ（猪）の姿を取り、短い脚にして奇しき肢体、無敵にして堅固、比類なき者となり、たちまちその下方へ、冥き深みへと疾く降りて行った。

Verse 59

एवम्बर्षसहस्रं च चरन्विष्णुरधो गतः । तथाप्रभृति लोकेषु श्वेतवाराहसंज्ञकः

このようにしてヴィシュヌは千年のあいだ進み続け、下方へと降りて行った。その時以来、諸世界において彼は「シュヴェータ・ヴァラーハ（白きヴァラーハ）」の名で知られるようになった。

Verse 60

कल्पो बभूव देवर्षे नराणां कालसंज्ञकः । बभ्राम बहुधा विष्णुः प्रभविष्णुरधोगतः

おお神聖なる仙人よ、人々のために「カーラ（時）」と名づけられた一劫が現れた。その周期において、ヴィシュヌは—そのシャクティの力強さにもかかわらず—さまざまに彷徨い、顕現の勢いに押されて下方の界へと降りていった。

Verse 61

नापश्यदल्पमप्यस्य मूलं लिंगस्य सूकरः । तावत्कालं गतश्चोर्द्ध्वमहमप्यरिसूदन

猪の姿となっても、彼はそのリンガの根元を、わずかな痕跡すら見いだせなかった。そしてその長き時のあいだ、我もまた上方へと赴き、その頂を求めたのだ、敵を討つ者よ。

Verse 62

सत्वरं सर्वयत्नेन तस्यान्तं ज्ञातुमिच्छया । श्रान्तो न दृष्ट्वा तस्यांतमहं कालादधोगतः

その限界を知りたい一心で、あらゆる力を尽くして急ぎ進んだが、ついに疲れ果てた。しかもそれの終わりを見いだせず、長き時ののち、我は下方へと降りていった。

Verse 63

तथैव भगवान्विष्णुश्चांतं कमललोचनः । सर्वदेवनिभस्तूर्णमुत्थितस्स महावपुः

同じく、福徳に満ちたヴィシュヌ神は、心静かに蓮華の眼をたたえ、諸神のごとく輝きつつ、荘厳なる大いなる御姿で速やかに起ち上がった。

Verse 64

समागतो मया सार्द्धं प्रणिपत्य भवं मुहुः । मायया मोहितश्शंभोस्तस्थौ संविग्नमानसः

彼は私とともに来て、バヴァ（シヴァ大主）に幾度も礼拝し、シャンブフのマーヤーに惑わされて、心騒ぐままそこに立ち尽くした。

Verse 65

पृष्ठतः पार्श्वतश्चैव ह्यग्रतः परमेश्वरम् । प्रणिपत्य मया सार्द्धं सस्मार किमिदं त्विति

私とともに、後ろからも左右からも前からも、至上主に礼拝し終えると、彼は「これはいったい何なのか」と思い巡らした。

Verse 66

अनिर्देश्यं च तद्रूपमनाम कर्मवर्जितम् । अलिंगं लिंगतां प्राप्तं ध्यानमार्गेप्यगोचरम्

その実在（シヴァ）の御相は指し示しがたく、名を超え、業（カルマ）に触れられない。自らは無標・無相でありながら、顕現のためにリンガとしての相を受ける—しかしなお、禅定の道によってさえ到達し得ぬ。

Verse 67

स्वस्थं चित्तं तदा कृत्वा नमस्कार परायणो । बभूवतुरुभावावामहं हरिरपि ध्रुवम्

そのとき、心を安定させて静め、礼拝のみに身を委ねたので、私も、そしてハリ（ヴィシュヌ）もまた、まことに同じあり方へと傾いた。

Verse 68

जानीवो न हि ते रूपं योऽसियोऽसि महाप्रभो । नमोऽस्तु ते महेशान रूपं दर्शय नौ त्वरन्

おおマハープラブよ、われらはまことに汝の御姿を知らぬ――汝がいかなる御本性であろうとも。マヘーシャーナよ、汝に礼拝す。速やかに御姿をわれらに顕したまえ。

Verse 69

एवं शरच्छतान्यासन्नमस्कारं प्रकुर्वतोः । आवयोर्मुनिशार्दूल मदमास्थितयोस्तदा

かくして、幾百年ものあいだ、われらは繰り返し礼拝を捧げ続けた。だがその時、賢者の中の虎よ、慢心がわれら二者を捉えていた。