नारदस्य विष्णूपदेशवर्णनम् — Nārada and Viṣṇu: Instruction after Delusion

Verse 1

शृणु तात प्रवक्ष्यामि सुहितं तव निश्चयात्

聞きなさい、愛しい子よ——確かな決意をもって、汝の安寧に真に益あることを我は説き明かそう。

Verse 2

गतयोर्गणयोश्शंभोस्स्वयमात्मेच्छया विभोः । किं चकार मुनिः क्रुद्धो नारदः स्मरविह्वलः

シャンブ（主シヴァ）の二つのガナの軍勢が、自在なる主の御意志によって進みゆくとき、欲望カーマの力に心を揺さぶられ怒りに燃えた聖者ナーラダは、いかなる行いをしたのか。

Verse 3

सूत उवाच । विमोहितो मुनिर्दत्त्वा तयोश्शापं यथोचितम् । जले मुखं निरीक्ष्याथ स्वरूपं गिरिशेच्छया

スータは言った。迷妄に覆われたその聖者は、彼らに相応しい呪詛を下した。ついで水面に映る自らの顔を見つめ、ギリーシャ（主シヴァ）の御意志のままに、自身の姿を見た。

Verse 4

शिवेच्छया न प्रबुद्धः स्मृत्वा हरिकृतच्छलम् । क्रोधं दुर्विषहं कृत्वा विष्णुलोकं जगाम ह

シヴァの御意志により彼はなお目覚めず、ハリ（ヴィシュヌ）が仕組んだ欺きに思い至ると、耐え難い憤怒を燃え上がらせ、そしてヴィシュヌの界へと赴いた。

Verse 5

उवाच वचनं कुद्धस्समिद्ध इव पावकः । दुरुक्तिगर्भितं व्यङ्गः नष्टज्ञानश्शिवेच्छया

怒りに呑まれて、彼は燃えさかる火のごとく語った——その言葉は荒き罵りと皮肉を孕み、シヴァの御意志により彼の分別の智は覆い隠されていた。

Verse 6

नारद उवाच । हे हरे त्वं महादुष्टः कपटी विश्वमोहनः । परोत्साहं न सहसे मायावी मलिनाशयः

ナーラダは言った。「おおハリよ、汝は甚だ邪悪にして、狡猾なる欺き手、世を惑わす者。他者の奮起と卓越を耐え得ず、マーヤー（māyā）を操る者、心の意図は不浄である。」

Verse 7

मोहिनीरूपमादाय कपटं कृतवान्पुरा । असुरेभ्योऽपाययस्त्वं वारुणीममृतं न हि

魅惑のモーヒニー（Mohinī）の姿を取り、汝はかつて策を弄した。アスラらに飲ませたのはヴァールニー（Vāruṇī）であって、アムリタ（amṛta）—不死の甘露ではなかった。

Verse 8

चेत्पिबेन्न विषं रुद्रो दयां कृत्वा महेश्वरः । भवेन्नष्टाऽखिला माया तव व्याजरते हरे

もしルドラ—マヘーシュヴァラ、マハーデーヴァが慈悲ゆえに毒を飲まなかったなら、ハリよ、汝のマーヤー（māyā）はことごとく、汝の偽りの策によって滅び去ったであろう。

Verse 9

गतिस्स कपटा तेऽतिप्रिया विष्णो विशेषतः । साधुस्वभावो न भवान्स्वतंत्रः प्रभुणा कृतः

おおヴィシュヌよ、この汝の曲がりくねった狡計の道は、ことさらに汝の愛するところである。汝は本性として率直ではなく、また独立でもない—至上主により形づくられ、導かれるままに行ずるのだ。

Verse 10

कृतं समुचितन्नैव शिवेन परमात्मना । तत्प्रभावबलं ध्यात्वा स्वतंत्रकृतिकारकः

至上の自己たる主シヴァは、当面の目的にふさわしいことをまったく行われなかった。その御力と威徳の強さを観想して、独立に働く創造の担い手は、創成の行を遂げるべく進み出た。

Verse 11

त्वद्गतिं सुसमाज्ञाय पश्चात्तापमवाप सः । विप्रं सर्वोपरि प्राह स्वोक्तवेद प्रमाणकृत्

あなたの真の道（そして偉大さ）を明らかに悟ったとき、彼は悔恨にとらわれた。ついで、自らが宣言したヴェーダの権威を根拠として、ブラーフマナ（ヴィプラ）こそ万物の上に立つ最上であると告げた。

Verse 12

तज्ज्ञात्वाहं हरे त्वाद्य शिक्षयिष्यामि तद्बलात् । यथा न कुर्याः कुत्रापीदृशं कर्म कदाचन

それを知ったゆえに、ハリよ、私は今日、その権威の力によって汝を教え諭そう。いかなる場所においても、いかなる時においても、二度とそのような行いをなさぬためである。

Verse 13

अद्यापि निर्भयस्त्वं हि संगं नापस्तरस्विना । इदानीं लप्स्यसे विष्णो फलं स्वकृतकर्मणः

今なお汝は恐れを知らぬ。執着という危うき流れを、まだ渡り切ってはいないからだ。だが今こそ、ああヴィシュヌよ、汝は自らの業の果を受けるであろう。

Verse 14

इत्थमुक्त्वा हरिं सोथ मुनिर्माया विमोहितः । शशाप क्रोधनिर्विण्णो ब्रह्मतेजः प्रदर्शयन्

かくしてハリ（ヴィシュヌ）に語り終えるや、牟尼はマーヤーに惑わされ、憂いに沈み怒り燃え立って、呪詛を宣し、婆羅門の苦行より生じた灼熱の霊威（ブラフマ・テージャス）を顕した。

Verse 15

स्त्रीकृते व्याकुलं विष्णो मामकार्षीर्विमोहकः । अन्वकार्षीस्स्वरूपेण येन कापट्यकार्यकृत्

ああヴィシュヌよ、その惑わす者は女ゆえに我を取り乱させた。さらに己が本来の姿を取って我を追い迫った—欺きの業をなす者である。

Verse 16

इति शप्त्वा हरिं मोहान्नारदोऽज्ञानमोहितः । विष्णुर्जग्राह तं शापं प्रशंसञ्शांभवीमजाम्

かくして迷妄のうちにハリを呪ったのは、無知に惑わされたナーラダであった。ヴィシュヌはその呪いを受け入れつつ、シヴァの神力たる不生のシャーンバヴィーを讃えた。

Verse 17

त्वं स्त्रीवियोगजं दुःखं लभस्व परदुःखदः । मनुष्यगतिकः प्रायो भवाज्ञानविमोहितः

「他者に苦しみを与える者よ、汝は女との別離より生ずる悲しみを自ら受けよ。無知に惑わされ、汝はおおむね人の生の道をたどるであろう。」

Verse 19

अथ शंभुर्महालीलो निश्चकर्ष विमोहिनीम । स्वमायां मोहितो ज्ञानी नारदोप्यभवद्यया

そのときシャンブは、大いなる神聖なる戯れ（リーラー）のうちに、迷わせる力を顕した。その力こそ御自身のマーヤーであり、賢者ナーラダさえもそれにより惑わされた。

Verse 20

अंतर्हितायां मायायां पूर्ववन्मतिमानभूत् । नारदो विस्मितमनाः प्राप्तबोधो निराकुलः

そのマーヤーが退いて姿を消すと、ナーラダは以前のように賢明となった。心は驚きつつも真の悟りを取り戻し、静まり、動揺を離れた。

Verse 21

पश्चात्तापमवाप्याति निनिन्द स्वं मुहुर्मुहुः । प्रशशंस तदा मायां शांभवीं ज्ञानिमोहिनीम्

その後、彼は悔恨にとらわれ、幾度も幾度も自らを責めた。ついで彼は、学識ある者さえ惑わすシヴァの力「シャンバヴィー・マーाया」を讃え、その抗しがたい威力に驚嘆した。

Verse 22

अथ ज्ञात्वा मुनिस्सर्वं मायाविभ्रममात्मनः । अपतत्पादयोर्विष्णोर्नारदो वैष्णवोत्तमः

そのとき、マーायाが自分にもたらした幻惑の混乱をすべて悟り、ヴィシュヌの信徒の中で最勝なる聖仙ナーラダは、主ヴィシュヌの御足にひれ伏した。

Verse 23

हर्य्युपस्थापितः प्राह वचनं नष्ट दुर्मतिः । मया दुरक्तयः प्रोक्ता मोहितेन कुबुद्धिना

ハリ（ヴィシュヌ）の御前に連れて来られると、理解を失った者はこう言った。「迷妄により、歪んだ知性のまま、私は邪悪で不適切な言葉を口にしてしまいました。」

Verse 24

दत्तश्शापोऽपि तेनाथ वितथं कुरु तं प्रभो । महत्पापमकार्षं हि यास्यामि निरयं धुवम्

「主よ、たとえ彼が呪詛を下したとしても、その呪いを無効にしてください、プラブよ。私はまことに大罪を犯しました。必ずや地獄へ落ちるでしょう。」

Verse 25

कमुपायं हरे कुर्यां दासोऽहं ते तमादिश । येन पापकुलं नश्येन्निरयो न भवेन्मम

「おお主ハリよ、いかなる手立てを取るべきでしょうか。私はあなたの僕です—どうか教え示してください。わが罪の一族がことごとく滅び、地獄が私に及ばぬその道を。」

Verse 26

इत्युक्त्वा स पुनर्विष्णोः पादयोर्मुनिसत्तमः । पपात सुमतिर्भक्त्या पश्चात्तापमुपागतः

かく語り終えると、最勝の聖仙スーマティは、悔恨に打たれつつ、信愛をもって再びヴィシュヌ尊の御足にひれ伏した。

Verse 27

अथ विष्णुस्तमुत्थाप्य बभाषे सूनृतं वचः । विष्णुरुवाच । न खेदं कुरु मे भक्त वरस्त्वं नात्र संशयः

そのときヴィシュヌは彼を起こし、柔らかく真実の言葉を告げた。「我が信徒よ、嘆くな。汝は必ずや恩寵（ヴァラ）を得る。ここに疑いはない。」

Verse 28

निरयस्ते न भविता शिवश्शं ते विधास्यति

汝には地獄への堕落は起こらぬ。主シヴァ（Śiva）がまことに吉祥を授け給う。

Verse 29

यदकार्षीश्शिववचो वितथं मदमोहितः । स दत्तवानीदृशं ते फलं कर्म फलप्रदः

慢心と迷妄に酔い、汝はシヴァ（Śiva）の御言葉を虚しきものとした。ゆえに業の果を授ける御方は、汝のカルマに従い、そのとおりの結果を与え給うた。

Verse 30

शिवेच्छाऽखिलं जातं कुर्वित्थं निश्चितां मतिम् । गर्वापहर्ता स स्वामी शंकरः परमेश्वरः

確固たる信念をもって知れ。万有はただシヴァ（Śiva）の御意志より生ずる。彼こそは主シャンカラ（Śaṅkara）、至上のイーシュヴァラにして、衆生の驕りを取り除く主宰である。

Verse 31

परं ब्रह्म परात्मा स सच्चिदानंदबोधनः । निर्गुणो निर्विकारो च रजस्सत्वतमःपर

彼は至上のブラフマン、至上の自己—有・識・歓喜（サット・チット・アーナンダ）としての清浄なる覚知そのものである。無属性にして無変化、ラジャス・サットヴァ・タマスを超越する。

Verse 32

स एवमादाय मायां स्वां त्रिधा भवति रूपतः । ब्रह्मविष्णुमहेशात्मा निर्गुणोऽनिर्गुणोऽपि सः

かくして彼は自らのマーヤー（Māyā）を取り、形において三相となる—ブラフマー、ヴィシュヌ、マヘーシャを己が自己として。しかも彼はなおニルグナ（無属性）にとどまり、その顕現によってアニルグナ—あたかも属性あるかのごとく—とも現れる。

Verse 33

निर्गुणत्वे शिवाह्वो हि परमात्मा महेश्वरः । परं ब्रह्माव्ययोऽनंतो महादेवेति गीयते

無属性（ニルグナ）の位において、至上の自己—マハー・イーシュヴァラ—はまさしく「シヴァ」と呼ばれる。彼は至上ブラフマン、不滅にして無尽であるがゆえ、「マハーデーヴァ」と讃えられる。

Verse 34

तत्सेवया विधिस्स्रष्टा पालको जगतामहम् । स्वयं सर्वस्य संहारी रुद्ररूपेण सर्वदा

彼への奉仕によって、ヴィディ（ブラフマー）は創造者となり、我は諸世界の護持者となる。しかして彼自身は、常にルドラの姿にて、一切を滅する者である。

Verse 35

साक्षी शिवस्वरूपेण मायाभिन्नस्स निर्गुणः । स्वेच्छाचारी संविहारी भक्तानुग्रहकारकः

シヴァそのものの姿にて証人（サークシー）となり、彼はマーヤーに染まらぬニルグナとして在る。自らの自由なる御意のままに動き、神聖なるリーラーを演じ、常に帰依者に恩寵を授ける。

Verse 36

शृणु त्वं नारद मुने सदुपायं सुखप्रदम् । सर्वपापापहर्त्तारं भुक्तिमुक्तिप्रदं सदा

聞け、聖仙ナーラダよ。真の安楽を授けるこの尊き方便を。これは一切の罪を滅し、常に世の享楽と解脱の双方を与える。

Verse 37

इत्युक्त्वास्त्वसंशयं सर्वं शंकरसद्यशः । शतनामशिवस्तोत्रं सदानन्यमतिर्जप

かく語り終えると、栄光ただちに顕れ決して衰えぬシャンカラは、あらゆる疑いを取り除いた。ついで心を一つにして教えた。「常にシヴァの百名讃（シャタナーマ・ストートラ）を誦せよ。」

Verse 38

यज्जपित्वा द्रुतं सर्वं तव पापं विनश्यति । इत्युक्त्वा नारदं विष्णुः पुनः प्राह दयान्वितः

「その真言を唱えれば、汝の罪はことごとく速やかに滅する。」そうナーラダに告げて、慈悲に満ちた主ヴィシュヌはさらに語り続けた。

Verse 39

मुने न कुरु शोकं त्वं त्वया किंचित्कृतं नहि । स्वेच्छया कृतवान्शंभुरिदं सर्वं न संशयः

「聖仙よ、嘆くことはない。汝はここで何一つ為してはいない。すべてはシャンブ（Śambhu）が自らの自在の御意志によってなされたのだ――疑いはない。」

Verse 40

अहार्षित्त्वन्मतिं दिव्यां काम क्लेशमदात्स ते । त्वन्मुखाद्दापयांचक्रे शापं मे स महेश्वरः

カーマは汝の神聖なる決意を奪い、苦悩を与えた。ついでそのマハーデーヴァ、マヘーシュヴァラが、我が呪詛を汝自身の口より語らせたのだ。

Verse 41

इत्थं स्वचरितं लोके प्रकटीकृतवान् स्वयम् । मृत्युंजयः कालकालो भक्तोद्धारपरायणः

かくして主は、自らの神聖なる御業を世に顕した—死を征するムリティユンジャヤ、時をも滅するカーラカーラ、そして信奉者を救い上げることに全身を捧げる御方である。

Verse 42

न मे शिवसमानोस्ति प्रियः स्वामी सुखप्रदः । सर्वशक्तिप्रदो मेऽस्ति स एव परमेश्वरः

わたしにとって、至福を授けるシヴァ（Śiva）に等しい愛しき主は他にいない。あらゆる力をわたしに授けるのはただ彼のみであり、まことに彼こそ至上主パラメーシュヴァラ（Parameśvara）である。

Verse 43

तस्योपास्यां कुरु मुने तमेव सततं भज । तद्यशः शृणु गाय त्वं कुरु नित्यं तदर्चनम्

おお聖仙よ、彼への礼拝を行え。絶え間なく、ただ彼のみを敬い奉れ。彼の栄光を聴き、歌い讃えよ。日々、アルチャナ（供養の礼拝）を捧げよ。

Verse 44

कायेन मनसा वाचा यश्शंकरमुपैति भो । स पण्डित इति ज्ञेयस्स जीवन्मुक्त उच्यते

愛しき者よ、身・心・言葉をもってシャンカラ（Śaṅkara）に近づく者は、真の学識者（パンディタ）と知るべきである。そのような帰依者は、生きながら解脱した者—ジーヴァンムクタ（jīvanmukta）と呼ばれる。

Verse 45

शिवेति नामदावाग्नेर्महापातकप र्वताः । भस्मीभवन्त्यनायासात्सत्यं सत्यं न संशयः

「シヴァ（Śiva）」という御名は、まるで野火のごとし。山のように積もる大罪の山塊も、たやすく灰となる。これは真実—真実そのもの—疑いはない。

Verse 46

पापमूलानि दुःखानि विविधान्यपि तान्यतः । शिवार्चनैकनश्यानि नान्य नश्यानि सर्वथा

ゆえに、罪の根より生ずるさまざまな苦しみは、ただシヴァへの礼拝によってのみ滅せられる。他のいかなる手段によっても、完全には滅びない。

Verse 47

स वैदिकस्य पुण्यात्मा स धन्यस्स बुधो मुने । यस्सदा कायवाक्चित्तैश्शरणं याति शंकरम्

おお牟尼よ、身・口・意をもって常にシャンカラに帰依する者こそ、真にヴェーダの精神を具え、魂清らかにして福徳あり、賢明なる者である。

Verse 48

भवंति विविधा धर्मा येषां सद्यःफलोन्मुखाः । तेषां भवति विश्वासस्त्रिपुरांतकपूजने

さまざまな法行を行い、心を即時の果報に向ける人々は、トリプラーンタカ（トリプラを滅ぼす主シヴァ）の礼拝において堅固な信を得る。

Verse 49

पातकानि विनश्यंति यावंति शिवपूजया । भुवि तावंति पापानि न संत्येव महामुने

おお大牟尼よ、シヴァの礼拝によって滅せられる罪の数だけ、地上にはもはや罪が少しも残らない。かの帰依がそれらを拭い去るからである。

Verse 50

ब्रह्महत्यादिपापानां राशयोप्यमिता मुने । शिवस्मृत्या विनश्यंति सत्यंसत्यं वदाम्यहम्

おお牟尼よ、梵殺（ブラフマハティヤー）をはじめとする量り知れぬ罪の山でさえ、シヴァを憶念することによって滅せられる。これは真実である。真実、真実と我は宣言する。

Verse 51

शिवनामतरीं प्राप्य संसाराब्धिं तरंति ते । संसारमूलपापानि तस्य नश्यंत्यसंशयम्

シヴァの御名という舟を得た者たちは、輪廻（サンサーラ）の大海を渡り切る。輪廻の根本となる罪業は、その帰依者において疑いなく滅び去る。

Verse 52

संसारमूलभूतानां पातकानां महामुने । शिवनामकुठारेण विनाशो जायते ध्रुवम्

おお大聖者よ、輪廻の束縛の根本たる罪は、シヴァの御名という斧によって必ず滅ぼされる。

Verse 53

शिवनामामृतं पेयं पापदावानलार्दितैः । पापदावाग्नितप्तानां शांतिस्तेन विना न हि

罪という山火事に焼かれる者は、シヴァの御名の甘露を飲むべきである。その罪火に灼かれた者に、これなくして真の安らぎはない。

Verse 54

शिवेति नामपीयूषवर्षधारापरिप्लुतः । संसारदवमध्यपि न शोचति न संशयः

「シヴァ」という名の甘露の雨流に浸される者は、たとえ輪廻の山火事のただ中にあっても嘆かない。疑いはない。

Verse 55

न भक्तिश्शंकरे पुंसां रागद्वेषरतात्मनाम् । तद्विधानां हि सहसा मुक्तिर्भवति सर्वथा

貪着と嫌悪に心を奪われた人々には、シャンカラ（Śaṅkara）への帰依は起こらない。だが、彼の定めた修行法に従う者には、解脱がまことに来たる—忽然として、しかもあらゆる面において。

Verse 56

अनंतजन्मभिर्येन तपस्तप्तं भविष्यति । तस्यैव भक्तिर्भवति भवानी प्राणवल्लभे

おおバヴァーニー、わが命の愛しき御方よ——無量の生にわたりタパス（苦行）を修めた者のみが、汝と主に対する真実のバクティ（信愛）を具える。

Verse 57

जातापि शंकरे भक्तिरन्यसाधारणी वृथा । परं त्वव्यभिचारेण शिवभक्तिरपेक्षिता

たとえシャンカラ（Śaṅkara）への信愛が生じても、それが世俗の望みと混じる揺らぎやすい一般の信愛なら、むなしく終わる。求められるのは、逸れぬ専一のシヴァ（Śiva）へのバクティである。

Verse 58

यस्या साधारणी शंभौ भक्तिरव्यभिचारिणी । तस्यैव मोक्षस्सुलभो नास्येतिन्य मतिर्मम

シャンブ（Śambhu）へのバクティが素朴で堅固、しかも決して逸れぬ者には、モークシャ（解脱）はまことに容易に得られる。これが我が確信であり、他の見解はない。

Verse 59

कृत्वाप्यनंतपापानि यदि भक्तिर्महेश्वरे । सर्वपापविनिर्मुक्तो भवत्येव न संशयः

たとえ無量の罪を重ねたとしても、マヘーシュヴァラ（Maheśvara）へのバクティがあるなら、必ずや一切の罪より解き放たれる——疑いはない。

Verse 60

भवंति भस्मसाद्वृक्षादवदग्धा यथा वने । तथा भवंति दग्धानि शांकराणामघान्यपि

森の木々が燃え盛る火に焼かれて灰となるように、同じくシャンカラ（Śaṅkara）の信徒の罪もまた焼き尽くされる。

Verse 61

यो नित्यं भस्मपूतांगो शिवपूजोन्मुखो भवेत् । स तरत्येव संसारमपारमतिदारुणम्

常に聖灰（バスマ）によって身を清め、主シヴァの礼拝に心を向け続ける者は、まことに無辺にして甚だ恐るべき輪廻（サンサーラ）を渡り越える。

Verse 62

ब्रह्मस्वहरणं कृत्वा हत्वापि ब्राह्मणान्बहून् । लिप्यते नरः पापैर्विरूपाक्षस्य सेवकः

たとえバラモンの財を奪い、たとえ多くのバラモンを殺したとしても、ヴィルーパークシャ（主シヴァ）のセーヴァカ、すなわち帰依の奉仕者である者は、罪によって汚されない。

Verse 63

विलोक्य वेदानखिलाञ्छिवस्यैवार्चनम्परम् । संसारनाशनोपाय इति पूर्वैर्विनिश्चितम्

すべてのヴェーダをつぶさに考察したのち、古の聖賢は断定した――輪廻（サンサーラ）を滅する至上の方途は、ただシヴァの礼拝のみである。

Verse 64

अद्यप्रभृति यत्नेन सावधानो यथाविधि । साम्बं सदाशिवं भक्त्या भज नित्यं महेश्वरम्

今日より後は、努め励み、慎みて定めの作法に従い、日々信愛（バクティ）をもって大自在天マヘーシュヴァラ――ウマー（サーンバ）と常に一体なるサダーシヴァを礼拝せよ。

Verse 65

आपादमस्तकं सम्यक् भस्मनोद्धूल्य सादरम् । सर्वश्रुतिश्रुतं शैवम्मंत्रञ्जप षडक्षरम्

足より頂に至るまで、敬虔に聖灰（バスマ）を正しく塗り、ついで万のシュルティ（ヴェーダ）に聞こえ証されたシヴァ派の六字真言を、信愛をもって誦せよ。

Verse 66

सवार्ङ्गेषु प्रयत्नेन रुद्राक्षाञ्छिववल्लभान् । धारयस्वातिसद्भक्त्या समन्त्रम्विधिपूर्वकम्

細やかな努めをもって、主シヴァに愛されるルドラークシャ（Rudrākṣa）の珠を、身のあらゆる部位に身につけよ。深く真実の信愛をもって、マントラを伴い、定められた作法に従って行え。

Verse 67

शृणु शैवीं कथां नित्यं वद शैवीं कथां सदा । पूजयस्वातियत्नेन शिवभक्तान्पुनः पुनः

日々、聖なるシヴァ派の物語を聴き、常にシヴァ派の物語を語れ。大いなる精進と敬虔をもって、シヴァの भक्त（信奉者）たちを幾度も幾度も敬い供養せよ。

Verse 68

अप्रमादेन सततं शिवैकशरणो भव । शिवार्चनेन सततमानन्दः प्राप्यते यतः

ゆえに、常に怠ることなく目覚めていて、ただシヴァのみを帰依処とせよ。絶え間ないシヴァ礼拝によって、断たれぬ歓喜（アーナンダ）が得られるからである。

Verse 69

उरस्याधाय विशदे शिवस्य चरणाम्बुजौ । शिवतीर्थानि विचर प्रथमं मुनिसत्तम

おお最勝の牟尼よ、清らかな胸にシヴァの蓮華の御足を戴き、まずはシヴァに奉献された聖なるティールタ（霊地）を巡り歩め。

Verse 70

पश्यन्माहात्म्यमतुलं शंकरस्य परात्मनः । गच्छानन्दवनं पश्चाच्छंभुप्रियतमं मुने

至上の自己たるシャンカラの比類なき大いなる威徳を拝し終えたなら、その後に、牟尼よ、シャンブが最も愛する森アーナンダヴァナへ赴け。

Verse 71

तत्र विश्वेश्वरं दृष्ट्वा पूजनं कुरु भक्तितः । नत्वा स्तुत्वा विशेषेण निर्विकल्पो भविष्यसि

そこで、ヴィシュヴェーシュヴァラ（宇宙の主）を拝見したなら、信愛（バクティ）をもって礼拝せよ。ひれ伏して殊に讃嘆すれば、心の分別構想を離れ、ニルヴィカルパ（無分別）の覚知に安住するであろう。

Verse 72

ततश्च भवता नूनं विधेयं गमनं मुने । ब्रह्मलोके स्वकामार्थं शासनान्मम भक्तितः

ゆえに、聖仙よ、汝は必ずや旅立たねばならぬ。わが命に従い、わがへの信愛ゆえに、自らの望む目的を成就するためブラフマローカへ赴け。

Verse 73

नत्वा स्तुत्वा विशेषेण विधिं स्वजनकं मुने । प्रष्टव्यं शिवमाहात्म्यं बहुशः प्रीतचेतसा

おお牟尼よ、まず汝自身の祖であるヴィディ（梵天）に礼拝し、とりわけ讃嘆を捧げたのち、歓喜に満ちた心をもって、主シヴァの大いなる功徳（マーハートミャ）を幾度も問い求めよ。

Verse 74

स शैवप्रवरो ब्रह्मा माहात्म्यं शंकरस्य ते । श्रावयिष्यति सुप्रीत्या शतनामस्तवं च हि

そのブラフマーは—シヴァの帰依者の中でも最勝なる者—大いなる歓喜をもって、汝にシャンカラの栄光を語り、さらに御名百種の讃歌をも誦して聞かせるであろう。

Verse 75

अद्यतस्त्वं भव मुने शैवश्शिवपरायणः । मुक्तिभागी विशेषेण शिवस्ते शं विधास्यति

今日より、牟尼よ、真のシャイヴァとなり、ただシヴァに帰依せよ。汝はとりわけ解脱の分を受けるであろう。なぜならシヴァ自らが、汝の安寧と吉祥を必ず定め給うからである。

Verse 76

इत्थं विष्णुर्मुनिं प्रीत्या ह्युपदिश्य प्रसन्नधीः । स्मृत्वा नुत्वा शिवं स्तुत्वा ततस्त्वंतरधीयत

かくしてヴィシュヌは、澄みわたる心のままに、愛をもってその聖仙を教え導いた。ついでシヴァを念じ、礼拝して讃嘆し、その後、姿を消した。