Sukta 88

Mantra 1

प्र शुन्ध्युवं वरुणाय प्रेष्ठां मतिं वसिष्ठ मीळ्हुषे भरस्व । य ईमर्वाञ्चं करते यजत्रं सहस्रामघं वृषणं बृहन्तम् ॥

ヴァシシュタよ、ヴァルナに—恵み深き施与者に—最も愛しき、清められた思いを捧げよ。彼は祭供の力をわれらへと向けさせる。礼拝にふさわしく、千の豊饒を備え、雄牛のごとき力ある者、広大なる者。

Mantra 2

अधा न्वस्य संदृशं जगन्वानग्नेरनीकं वरुणस्य मंसि । स्वर्यदश्मन्नधिपा उ अन्धोऽभि मा वपुर्दृशये निनीयात् ॥

そこでわたしは彼の顕現を見ようと赴いた――ヴァルナ（Varuṇa）の思惟のうちにあるアグニ（Agni）の御顔を。太陽が石の上に据えられるとき、盲の闇よ、わが姿を見ゆることから引き離すな；わが存在はつねに光へと向けられてあれ。

Mantra 3

आ यद्रुहाव वरुणश्च नावं प्र यत्समुद्रमीरयाव मध्यम् । अधि यदपां स्नुभिश्चराव प्र प्रेङ्ख ईङ्खयावहै शुभे कम् ॥

ヴァルナとわたしが舟に乗り、海をそのただ中で揺り動かしたとき；水のふくらむ流れの上を進んだとき――そのとき前へと揺れる座にて、われらは揺れ動き、魂の清らかな歓びのために遊んだ。

Mantra 4

वसिष्ठं ह वरुणो नाव्याधादृषिं चकार स्वपा महोभिः । स्तोतारं विप्रः सुदिनत्वे अह्नां यान्नु द्यावस्ततनन्यादुषासः ॥

まことにヴァルナはヴァシシュタ（Vasiṣṭha）を舟に据え、その大いなる働きによって彼をリシ（ṛṣi）――善き行いの見者――となした。霊感ある者は歌い手となり、明るき日々のため、天が広げる広がりのため、そして絶えず到来する暁（ウシャス）のために。

Mantra 5

क्व त्यानि नौ सख्या बभूवुः सचावहे यदवृकं पुरा चित् । बृहन्तं मानं वरुण स्वधावः सहस्रद्वारं जगमा गृहं ते ॥

いま、かつての我らの友情はどこにあるのか。われらが一つとなって共に歩み、遠い古の時より、害なき広がりへと入ったその時に。自らの法（svadhā）を主宰するヴァルナ（Varuṇa）よ、われは再び、千の門をもつあなたの広大なる家へと来たりぬ。願わくは、その広き真理がわれを受け入れたまえ。

Mantra 6

य आपिर्नित्यो वरुण प्रियः सन्त्वामागांसि कृणवत्सखा ते । मा त एनस्वन्तो यक्षिन्भुजेम यन्धि ष्मा विप्रः स्तुवते वरूथम् ॥

常にあなたに寄り添い、あなたに愛される親しき者よ、ヴァルナよ——友としてあなたに対し過ちを作ったとしても——祭を受ける主よ、われらが罪の果を享受することなかれ。讃えるヴィプラ（vipra）なる聖見者に、護りの庇護（varūtha）をまことに与えたまえ。

Mantra 7

ध्रुवासु त्वासु क्षितिषु क्षियन्तो व्यस्मत्पाशं वरुणो मुमोचत् । अवो वन्वाना अदितेरुपस्थाद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

あなたの堅固なる住処に住み、秩序ある諸世界に安住して、ヴァルナはわれらから縛めの縄を解き放ちたまう。アディティ（Aditi）の膝懐より支えの助けを求めつつ、汝らの諸力よ、常に安寧（svasti）の祝福をもってわれらを守りたまえ。