Sukta 7

Mantra 1

सखायः सं वः सम्यञ्चमिषं स्तोमं चाग्नये । वर्षिष्ठाय क्षितीनामूर्जो नप्त्रे सहस्वते ॥

友よ、集え。正しく向けられた衝き（iṣ）と讃歌（stoma）とを、アグニ（Agni）に捧げよ——住まう者たちのうち最も力ある者、充溢の力（ūrj）の裔、強大なる者に。

Mantra 2

कुत्रा चिद्यस्य समृतौ रण्वा नरो नृषदने । अर्हन्तश्चिद्यमिन्धते संजनयन्ति जन्तवः ॥

いずこにか、かの者はあるのか——その会合（samṛti）において、人々が人の座（nṛṣadana）にて歓ぶその者は。尊ぶべき者たちさえ彼を点じ、諸生類は彼を生み出して顕現させる。

Mantra 3

सं यदिषो वनामहे सं हव्या मानुषाणाम् । उत द्युम्नस्य शवस ऋतस्य रश्मिमा ददे ॥

われらが増大へと駆り立てる衝動を集め、また人々の供物（havyā）をも集めるとき、彼は光輝の力によって、ṛta（真理秩序）の光線――まっすぐなる糸――をわれらの内に据える。

Mantra 4

स स्मा कृणोति केतुमा नक्तं चिद्दूर आ सते । पावको यद्वनस्पतीन्प्र स्मा मिनात्यजरः ॥

彼はまことに光の徴（しるし）を形づくり、夜にあってさえ遠くより見られる。浄める者、老いなき者は、進み出て森の主ら（樹々）を裂き開き、秘められた炎を解き放つ。

Mantra 5

अव स्म यस्य वेषणे स्वेदं पथिषु जुह्वति । अभीमह स्वजेन्यं भूमा पृष्ठेव रुरुहुः ॥

下へ（身に具わる道へ）――その駆り立てが道々に熱き汗を注ぐ彼のために――われらは自らに勝つ力へと迫りゆく。すると広き大地の本性は、荷を負う背のごとく隆起し、旅路にふさわしく支えとなる。

Mantra 6

यं मर्त्यः पुरुस्पृहं विदद्विश्वस्य धायसे । प्र स्वादनं पितूनामस्ततातिं चिदायवे ॥

人は、万有を立て支える者として、ひときわ慕われるその御方を見いだす。彼は求める者のために、養いの甘味を、さらに家の国土をひろげるほどの豊饒をも前に差し出す。

Mantra 7

स हि ष्मा धन्वाक्षितं दाता न दात्या पशुः । हिरिश्मश्रुः शुचिदन्नृभुरनिभृष्टतविषिः ॥

まことに彼は、尽きることなき広き地平を与える。施与者のごとく、生ける力を分け与える。黄金の髭をたたえ、歯は清らか、巧みなる造り手——その威力は鈍らされない。

Mantra 8

शुचिः ष्म यस्मा अत्रिवत्प्र स्वधितीव रीयते । सुषूरसूत माता क्राणा यदानशे भगम् ॥

彼はまことに清らかである。アトリ（Atri）に対するときのように、その人のために、よく研がれた斧のごとく奔り出る。そのとき実り多き母は、力を増しつつ産み出す——歓喜と吉祥の分け前（bhaga）に到るとき。

Mantra 9

आ यस्ते सर्पिरासुतेऽग्ने शमस्ति धायसे । ऐषु द्युम्नमुत श्रव आ चित्तं मर्त्येषु धाः ॥

汝のために澄明の富（サルピル）を注ぐ者よ、アグニよ——汝の据え立てる力（dhāyase）には安らぎ（śam）がある。ゆえにこの人々のうちに、光輝の充溢（dyumna）を、また霊感の聞こえ・名声（śravas）を、そして目覚めた心（citta）を据えよ。

Mantra 10

इति चिन्मन्युमध्रिजस्त्वादातमा पशुं ददे । आदग्ने अपृणतोऽत्रिः सासह्याद्दस्यूनिषः सासह्यान्नॄन् ॥

かくして、たとえ未だ燃えぬ者（あるいは秩序を失せし者）であっても、その憤りを捨て、汝によって得られた生の力（paśu）を捧げる。そこで、アグニよ、アトリ（Atri）は——施しに尽きることなく——ダスユ（dasyu）を打ち伏せるであろう。彼は増大の衝動（niṣaḥ）を勝ち取り、真の人々（nṝn）、すなわち強き魂の力を勝ち取るであろう。