Sukta 37

Mantra 1

नमो मित्रस्य वरुणस्य चक्षसे महो देवाय तदृतं सपर्यत । दूरेदृशे देवजाताय केतवे दिवस्पुत्राय सूर्याय शंसत ॥

ミトラとヴァルナの「眼」に敬礼す。偉大なる神に——その真理の秩序（ṛta）を奉事せよ。遠くを見通す者、神より生まれし光のしるし、天の子スーリヤ（Sūrya）を讃えよ。

Mantra 4

येन सूर्य ज्योतिषा बाधसे तमो जगच्च विश्वमुदियर्षि भानुना । तेनास्मद्विश्वामनिरामनाहुतिमपामीवामप दुष्ष्वप्न्यं सुव ॥

その光明によって、スーリヤよ、汝は光にて闇を打ち払い、光輝にてこの全世界を高く掲げる。その同じ光により、われらより一切の不吉なる乱れと、供えられぬ穢れを追い払え。病を除き、悪しき夢を投げ捨てよ。

Mantra 5

विश्वस्य हि प्रेषितो रक्षसि व्रतमहेळयन्नुच्चरसि स्वधा अनु । यदद्य त्वा सूर्योपब्रवामहै तं नो देवा अनु मंसीरत क्रतुम् ॥

汝は万有のために遣わされ、誓戒（vrata）を護る。怒りなく、自らの本有の力（svadhā）に従って昇る。今日われらが汝に申し述べることよ、スーリヤ（Sūrya）よ——神々がこれに同意し、われらの意志（kratu）を確かなものとせんことを。

Mantra 6

तं नो द्यावापृथिवी तन्न आप इन्द्रः शृण्वन्तु मरुतो हवं वचः । मा शूने भूम सूर्यस्य संदृशि भद्रं जीवन्तो जरणामशीमहि ॥

天と地、また水々、インドラ（Indra）、そしてマルト（Marut）らが、われらの呼び声と言葉とを聴き入れよ。太陽のまなざしの前で、われらを虚無に置き去りにするなかれ。その見ることの吉祥のうちに生きつつ、われらが寿命の満ちる時と成熟とに到らんことを。

Mantra 8

महि ज्योतिर्बिभ्रतं त्वा विचक्षण भास्वन्तं चक्षुषेचक्षुषे मयः । आरोहन्तं बृहतः पाजसस्परि वयं जीवाः प्रति पश्येम सूर्य ॥

遠くを見通す太陽よ、広大なる光を担い、見る者ごとに眼のための輝ける歓喜となる者よ。汝が昇り、偉大なる光輝の周りをめぐるとき——生けるわれらが、スーリヤよ、汝をまのあたりに拝せんことを。

Mantra 9

यस्य ते विश्वा भुवनानि केतुना प्र चेरते नि च विशन्ते अक्तुभिः । अनागास्त्वेन हरिकेश सूर्याह्नाह्ना नो वस्यसावस्यसोदिहि ॥

汝の徴（しるし）によって、あらゆる世界は進み、また退き、夜々のうちに入りゆく。緑金の髪をもつ太陽よ、日ごとにわれらのために昇れ。咎なきありさまをもって、さらに善なるもの、最善なるものをわれらにもたらせ。

Mantra 10

शं नो भव चक्षसा शं नो अह्ना शं भानुना शं हिमा शं घृणेन । यथा शमध्वञ्छमसद्दुरोणे तत्सूर्य द्रविणं धेहि चित्रम् ॥

われらに安寧あれ、汝のまなざしによって。われらに安寧あれ、昼によって。われらに安寧あれ、汝の光線によって。われらに安寧あれ、冷えによって。われらに安寧あれ、汝の熱と輝き（ghṛṇa）によって。道の上にも安寧、家のうちにも安寧があるように――太陽よ、彩り多き宝、いのちの富をわれらに据えたまえ。

Mantra 11

अस्माकं देवा उभयाय जन्मने शर्म यच्छत द्विपदे चतुष्पदे । अदत्पिबदूर्जयमानमाशितं तदस्मे शं योररपो दधातन ॥

神々よ、われらの二重の生まれのために庇護（śarman）を与えたまえ――二足のものにも、四足のものにも。食し飲み、養いの力により増し、満ち足りてあるわれらに、その安寧とよろこびのやすらぎを、害なきものとして据えたまえ。

Mantra 12

यद्वो देवाश्चकृम जिह्वया गुरु मनसो वा प्रयुती देवहेळनम् । अरावा यो नो अभि दुच्छुनायते तस्मिन्तदेनो वसवो नि धेतन ॥

われらが神々に対して、汝らに向かって犯したいかなる重き罪も――舌（ことば）によって、あるいは意（こころ）によって、またいかなる衝動によっての神への冒瀆も――もし敵対する者が悪意をもってわれらを害そうと迫るなら、ヴァス（Vasus）よ、その罪を彼の上に置きたまえ。