Sarga 18

Verse 1

ततश्शूर्पणखां रामः कामपाशावपाशिताम्।स्वच्छया श्लक्ष्णया वाचा स्मितपूर्वमथाब्रवीत्।।।।

そのときラーマは、シュールパナカーが欲の縄に固く縛られているのを見て、微笑みをたたえ、澄んで柔らかな言葉で彼女に語りかけた。

Verse 2

कृतदारोऽस्मि भवति भार्येयं दयिता मम।त्वद्विधानां तु नारीणां सुदुःखा ससपत्नता।।।।

「御婦人よ、私はすでに妻ある身だ。これが私の愛しい妻である。あなたのような女性にとって、共に夫を分かつ“共妻”となることは、まことに大きな苦しみだ。」

Verse 3

अनुजस्त्वेष मे भ्राता शीलवान्प्रियदर्शनः।श्रीमानकृतदारश्च लक्ष्मणो नाम वीर्यवान्।।।।

「こちらは我が弟、名をラクシュマナという。品行正しく、見目麗しく、光輝に満ち、武勇にすぐれ、しかも未だ妻を持たぬ。」

Verse 4

अपूर्वी भार्यया चार्थी तरुणः प्रियदर्शनः।अनुरूपश्च ते भर्ता रूपस्यास्य भविष्यति।।।।

「彼は妻を伴わず、伴侶を求めている。若くして美しい。まことに、そなたとその美貌にふさわしい夫となろう。」

Verse 5

एनं भज विशालाक्षि भर्तारं भ्रातरं मम।असपत्ना वरारोहे मेरुमर्कप्रभा यथा।।।।

「大いなる瞳の麗しき人よ、我が兄弟を夫として受け入れよ。妃を争う者もなく、優れた乙女よ、汝は須弥山に射す日の光のごとく輝くであろう。」

Verse 6

इति रामेण सा प्रोक्ता राक्षसी काममोहिता।विसृज्य रामं सहसा ततो लक्ष्मणमब्रवीत्।।।।

ラーマにそう告げられると、欲に惑わされた羅刹女はたちまち彼を離れ、ついでラクシュマナに語りかけた。

Verse 7

अस्य रूपस्य ते युक्ता भार्याहं वरवर्णिनी।मया सह सुखं सर्वान्दण्डकान्विचरिष्यसि।।।।

「この麗しい姿のわたしは、あなたの美しさにふさわしい妻。わたしと共に、ダンダカの森々を喜びのうちに巡りましょう。」

Verse 8

एवमुक्तस्तु सौमित्री राक्षस्या वाक्यकोविदः।ततश्शूर्पणखीं स्मित्वा लक्ष्मणो युक्तमब्रवीत्।।।।

羅刹女にそう言われると、言葉に巧みなスミトラーの子ラクシュマナ（サウミトリ）は微笑み、シュールパナカーにふさわしく答えた。

Verse 9

कथं दासस्य मे दासी भार्या भवितुमिच्छसि।सोऽहमार्येण परवान्भ्रात्रा कमलवर्णिनि।।।।

「蓮華の色を帯びたお方よ、どうして私の妻になろうとなさるのです。私は召使い、しかも召使いの召使い。私はすべて高貴なる兄上に従う身なのです。」

Verse 10

समृद्धार्थस्य सिद्धार्था मुदितामलवर्णिनी।आर्यस्य त्वं विशालाक्षि भार्या भव यवीयसी।।।।

大きな瞳を持ち、清らかな肌のあなたよ――豊かな栄えに満ち、願い成就したわが高貴なる主君の、年若い妻となり、喜びと成就のうちに住しなさい。

Verse 11

एनां विरूपामसतीं करालां निर्णतोदरीम्।भार्यां वृद्धां परित्यज्य त्वामेवैष भजिष्यति।।।।

あの妻—醜く、不貞で、恐ろしく、腹のたるんだ老女—を捨て去り、彼はただ汝のみを選び、汝にのみ心を寄せよう。

Verse 12

को हि रूपमिदं श्रेष्ठं संत्यज्य वरवर्णिनि।मानुषीषु वरारोहे कुर्याद्भावं विचक्षणः।।।।

おお、麗しき肌と優美な姿を持つ、女の中の最上の方よ。汝ほどの卓越した美を捨てて、いずれの人間の女に情を寄せる賢者がいようか。

Verse 13

इति सा लक्ष्मणेनोक्ता कराला निर्णतोदरी।मन्यते तद्वचस्तथ्यं परिहासाविचक्षणा।।।।

ラクシュマナにそのように言われた、恐ろしく腹のたるんだ女は、戯れを見分ける術もなく、その言葉を真実と思い込んだ。

Verse 14

सा रामं पर्णशालायामुपविष्टं परन्तपम्।सीतया सह दुर्दर्षमब्रवीत्काममोहिता।।।।

欲に惑わされ、彼女はシーターとともに葉の庵に座すラーマ—敵を焼き滅ぼし、攻め難き勇者—に語りかけた。

Verse 15

एनां विरूपामसतीं करालां निर्णतोदरीम्।वृद्धां भार्यामवष्टभ्य मां न त्वं बहुमन्यसे।।।।

あの妻—醜く、不貞で、恐ろしく、腹のたるんだ老女—に執着しているゆえに、汝は私を重んじず、価値あるものとして見ない。

Verse 16

अद्येमां भक्षयिष्यामि पश्यतस्तव मानुषीम्।त्वया सह चरिष्यामि निस्सपत्ना यथासुखम्।।।।

今日この場で、あなたが見ている前でこの人間の女を喰らい尽くす。そうして私は、 rival（対抗する妻）なきまま、あなたと共に安らかに楽しく歩もう。

Verse 17

इत्युक्त्वा मृगशाबाक्षीमलातसदृशेक्षणा।अभ्यधावत्सुसङ्कृद्धा महोल्कां रोहिणीमिव।।।।

そう言い放つと、燃える炭のような眼をした激怒の者は、子鹿の眼をもつシーターに向かって突進した。まるで大いなる流星がローヒニーへと飛来するかのように。

Verse 18

तां मृत्युपाशप्रतिमामापतन्तीं महाबलः।निगृह्य रामः कुपित स्ततो लक्ष्मणमब्रवीत्।।।।

大いなる力をもつラーマは怒りつつ、死の縄そのもののように襲いかかる彼女を押さえとどめ、そしてラクシュマナに語りかけた。

Verse 19

क्रूरैरनार्यै स्सौमित्रे परिहासः कथञ्चन।न कार्यः पश्यवैदेहीं कथञ्चित्सौम्य जीवतीम्।।।।

「サウミトラよ、残酷で無作法な者どもと戯れの言葉を交わしてはならぬ。見よ、ヴァイデーヒーはどうにか守られ、なお生きている。」

Verse 20

इमां विरूपामसतीमतिमत्तां महोदरीम्।राक्षसीं पुरुषव्याघ्र विरूपयितुमर्हसि।।।।

人の中の虎よ、この羅刹女（ラークシャシー）を醜く変えるべきだ。醜悪で、不貞で、情欲に狂い、太鼓腹の女を。

Verse 21

इत्युक्तो लक्ष्मणस्तस्याः क्रुद्धो रामस्य पार्श्वतः।उद्धृत्य खङ्गं चिच्छेद कर्णनासं महाबलः।।।।

このように命じられ、ラーマの傍らに立つ怪力のラクシュマナは怒り、剣を振り上げて彼女の耳と鼻を切り落とした。

Verse 22

निकृत्तकर्णनासा तु विस्वरं सा विनद्य च।यथागतं प्रदुद्राव घोरा शूर्पणखा वनम्।।।।

耳と鼻を削ぎ落とされた恐ろしいシュールパナカは、しわがれた声で叫び声を上げ、来た道をたどって森へと逃げ去った。

Verse 23

सा विरूपा महाघोरा राक्षसी शोणितोक्षिता।ननाद विविधान्नादान्यथा प्रावृषि तोयदः।।।।

醜く変わり果て、最も恐ろしく、血にまみれた羅刹女は、モンスーンの季節の雨雲のように、様々な叫び声を上げて吠えた。

Verse 24

सा विक्षरन्ती रुधिरं बहुधा घोरदर्शना।प्रगृह्य बाहू गर्जन्ती प्रविवेश महावनम्।।।।

血を滴らせ、見るも恐ろしい姿で、彼女は両腕を上げ、咆哮しながら大森林へと入っていった。

Verse 25

ततस्तु सा राक्षससङ्घसंवृतं खरं जनस्थानगतं विरूपिता।उपेत्य तं भ्रातरमुग्रदर्शनं पपात भूमौ गगनाद्यथाऽशनिः।।।।

そのとき、醜く傷つけられた彼女は、ジャナスターナに住み羅刹の群れに囲まれた、凄まじい相貌の兄カラのもとへ近づき、天より落つる雷霆のごとく地に倒れ伏した。

Verse 26

ततस्सभार्यं भयमोहमूर्छिता सलक्ष्मणं राघवमागतं वनम्।विरूपणं चात्मनि शोणितोक्षिता शशंस सर्वं भगिनी खरस्य सा।।।।

ついでカラの妹は、恐怖と迷妄に打たれて気も遠く、血に濡れながら、すべてを語った――ラ―ガヴァが妻とラクシュマナを伴って森に来たこと、そして自分がいかに醜く傷つけられたかを。