Adhyaya 30

Verse 1

ऋषय ऊचुः । योऽसौ वेनस्त्वयाख्यातः पापाचारेण वर्तितः । तस्य पापस्य का वृत्तिः किं फलं प्राप्तवान्द्विज

聖仙たちは言った。「汝が罪の行いに生きたと語ったそのヴェーナについて、その罪の成り行きはいかなるもので、いかなる果報を得たのか。おお再生者よ。」

Verse 2

चरित्रं तस्य वेनस्य समाख्याहि यथा पुरा । विस्तरेण विदां श्रेष्ठ त्वं न एतन्महामते

学識ある者の中の最勝よ、大いなる心の人よ。古のとおりに、ヴェーナ王の物語を詳しく語り聞かせよ。

Verse 3

सूत उवाच । चरित्रं तस्य वेनस्य वैन्यस्यापि महात्मनः । प्रवक्ष्यामि सुपुण्यं च यथान्यायं श्रुतं पुरा

スータは言った。「しかるべき作法に従い、昔に聞き伝えられたとおり、あのヴェナの、そして大いなる魂をもつヴァイニヤの、きわめて功徳ある物語を語ろう。」

Verse 4

जाते पुत्रे महाभागस्तस्मिन्पृथौ महात्मनि । विमलत्वं गतो राजा धर्मत्वं गतवान्पुनः

その大いなる魂の子プṛトゥが生まれると、王はまことに幸いとなり、清浄を得て、再びダルマ（正法）へと立ち返った。

Verse 5

महापापानि सर्वाणि अर्जितानि नराधमैः । तीर्थसंगप्रसंगेन तेषां पापं प्रयाति च

卑しき者が積み重ねたあらゆる大罪も消え去る。聖なるティールタ（霊地）にただ触れ、交わるだけで、その罪は離れ去る。

Verse 6

सतां संगात्प्रजायेत पुण्यमेव न संशयः । पापानां तु प्रसंगेन पापमेव प्रजायते

善き人々の交わりからは功徳のみが生まれる。これに疑いはない。だが罪ある者との交わりからは、ただ罪のみが生じる。

Verse 7

संभाषाद्दर्शनात्स्पर्शादासनाद्भोजनात्किल । पापिनां संगमाच्चैव किल्बिषं परिसंचरेत्

まことに、語り合い、見交わし、触れ合い、共に座し、共に食することによっても、罪は広がると言われる。とりわけ罪人との交わりによってである。

Verse 8

तथा पुण्यात्मकानां च पुण्यमेव प्रसंचरेत् । महातीर्थप्रसंगेन पापाः शुध्यंति नान्यथा

同じく、徳ある性質の者の間では、徳のみが広がり巡る。大いなる聖地（マハーティールタ）との縁によって罪は清められる――それ以外ではない。

Verse 9

पुण्यां गतिं प्रयान्त्येते निर्द्धूताशेष कल्मषाः । ऋषय ऊचुः । तत्कथं यांति ते पापाः परां सिद्धिं द्विजोत्तम

彼らは残る穢れをことごとく払い落とし、福徳の境地に至る。仙人たちは言った。「しかし、その罪ある者たちはいかにして最高の成就に至るのか、ああ最勝の二度生まれ（ドヴィジャ）よ。」

Verse 10

तन्नो विस्तरतो ब्रूहि श्रोतुं श्रद्धा प्रवर्तते

ゆえに、私たちに詳しく説き明かしてください。聞こうとする信が、いま目覚めました。

Verse 11

सूत उवाच । लुब्धकाश्च महापापाः संजाता दासधीवराः । रेवा च यमुना गंगास्तासामंभसि संस्थिताः

スータは言った。「貪欲で大いなる罪を負う者たちは、奴隷や漁夫（ディーヴァラ）となって生まれ、レーヴァー、ヤムナー、ガンガーの水に住まった。」

Verse 12

ज्ञानतोऽज्ञानतः स्नात्वा संक्रीडंति च वै जले । महानद्याः प्रसंगेन ते यांति परमां गतिम्

知っていようと知らずとも、水に沐浴し戯れる者は、大いなる聖なる河との縁によって、最高の行き処に至る。

Verse 13

दासत्वं पापसंघातं परित्यज्य व्रजंति ते । पुण्यतोयप्रसंगाच्च ह्याप्लुताः सर्व एव ते

彼らは隷属という束縛――罪の積み重ね――を捨てて去り、聖なる水に触れることで、まことに皆が沐浴したかのように清められる。

Verse 14

महानद्याः प्रसंगाच्च अन्यासां नैव सत्तमाः । महापुण्यजनस्यापि पापं नश्यति पापिनाम्

大いなる聖河に近づけば、他の水でさえもすぐれたものとなり、また大いなる功徳の人に触れれば、罪人の罪すら滅び去る。

Verse 15

प्रसंगाद्दर्शनात्स्पर्शान्नात्र कार्या विचारणा । अत्रार्थे श्रूयते विप्रा इतिहासोऽघनाशनः

ただ交わり、ただ見ること、ただ触れることによって――ここではこれ以上の思案は要らない。この事柄について、ブラーフマナたちよ、罪を滅する古伝（イティハーサ）が語り聞かれる。

Verse 16

तं वो अद्य प्रवक्ष्यामि बहुपुण्यप्रदायकम् । कश्चिदस्ति मृगव्याधः सुलोभाख्यो महावने

今、私は多くの功徳を授けるその物語を語ろう。大いなる森に、スローバ（Sulobha）という名の鹿狩りの猟師が住んでいた。

Verse 17

श्वभिर्वागुरिजालैश्च धनुर्बाणैस्तथैव च । मृगान्घातयते नित्यं पिशितास्वादलंपटः

犬を連れ、罠や網を用い、さらに弓と矢を携えて、彼は日々鹿を殺し続けた――肉の味に貪り溺れて。

Verse 18

एकदा तु सुदुष्टात्मा बाणपाणिर्धनुर्धरः । श्वभिः परिवृतो दुर्गं वनं विंध्यस्य वै गतः

ある時、極めて邪悪な心の男が、矢を手に弓を執る射手として、犬どもに取り囲まれ、ヴィンディヤの険しき森へと赴いた。

Verse 19

मृगान्रुरून्वराहांश्च भीतान्सूदितवान्बहून् । रेवातीरं समासाद्य कश्चिच्छफरघातकः

怯えた鹿やルル鹿、猪を数多く屠り、ある魚殺しがレーヴァー（ナルマダー）河の岸辺に至った。

Verse 20

शफरान्सूदयित्वा स निर्जगाम बहिर्जलात् । मृगव्याधस्य लोभस्य भयत्रस्ता ततो मृगी

シャファラ魚を殺し終えると、彼女は水から出た。すると、狩人の貪りに怯えた雌鹿は、恐れに駆られて逃げ去った。

Verse 21

जीवत्राणपरा सार्ता भीता चलितचेतना । त्वरमाणा पलायंती रेवातीरं समाश्रिता

命を守らんとする隊商は、恐怖に震え心も乱れ、急ぎ逃れてレーヴァー河の岸に身を寄せた。

Verse 22

श्वभिश्च चालिता सा तु बाणघातक्षतातुरा । श्वसनस्यापि वेगेन सुलभो मृगघातकः

犬どもに追い立てられ、矢の一撃に傷つき苦しむ彼女は、鹿殺しにたやすく追いつかれた――その息づかいの速さにさえ及ばぬほどに。

Verse 23

पृष्ठ एव समायाति पुरतो याति सा मृगी । दृष्टवांस्तां शफरहा बाणपाणिः समुद्यतः

その雌鹿は背後に近づき、やがて前へと走り出た。彼女を見て、シャパラハーは矢を手に立ち上がり、射ようと身構えた。

Verse 24

धनुरानम्य वेगेन अनुरुध्य च तां मृगीम् । तावल्लुब्धक लोभाख्यः श्वभिः सार्द्धं समागतः

彼は素早く弓を引き絞り、雌鹿に迫って追い立てた。そのとき、ローバという名の猟師が犬たちを連れて現れた。

Verse 25

न हंतव्या मदीयेयं मृगयां मे समागता । तस्य वाक्यं समाकर्ण्य मीनहा मांसलंपटः

「殺してはならぬ。ここに来たこの狩りは、わたしのものゆえ、殺生を行うべきではない。」その言葉を聞くや、肉に貪る魚殺しは動いた。

Verse 26

बाणं मुमोच दुष्टात्मा तामुद्दिश्य महाबलः । निहता मृगलुब्धेन बाणेन निशितेन च

邪なる心を持つ剛力の男は、彼女めがけて矢を放った。雌鹿は猟師の鋭く尖った矢によって討たれた。

Verse 27

प्रमृता सा मृगी तत्र बाणाभ्यां पापचेतसोः । श्वभिर्दंतैः समाक्रांता त्वरमाणा पपात सा

その場で雌鹿は、邪心の二人の放った矢により深く傷ついた。犬の牙に襲われ、恐怖にあえぎもがきながら、あわただしく倒れ伏した。

Verse 28

शिखराच्च ह्रदे पुण्ये रेवायाः पापनाशने । श्वानश्च त्वरमाणास्ते पतिता विमले ह्रदे

そして峰から、罪を滅するレーヴァーの聖なる湖へと、あの犬どもも急ぎ駆けて身を投げ、清浄無垢の湖に落ちた。

Verse 29

मृगव्याधो वदत्येव धीवरं क्रोधमूर्च्छितः । मदीयेयं मृगी दुष्ट कस्माद्बाणैर्हता त्वया

狩人は怒りに狂い、漁師に言った。「この悪党め！この雌鹿は我がものだ。なぜお前は矢で殺したのか。」

Verse 30

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने त्रिंशोऽध्यायः

かくして『シュリー・パドマ・プラーナ』ブーミ・カーンダの「ヴェーナ物語」第三十章は終わる。

Verse 31

युध्यमानौ ततस्तौ तु द्वावेतौ तु परस्परम् । क्रोधलोभान्महाभागौ पतितौ विमले जले

それから二人は互いに戦い、尊き者でありながらも、怒りと貪りに駆られて澄みきった清浄の水へと落ちた。

Verse 32

तस्मिन्काले महापर्व वर्तते गतिदायकम् । अमावास्या समायोगं महापुण्यफलप्रदम्

その時、最高の行き先を授ける大いなる聖なる斎行が現れる。すなわちアマーヴァーシャー（新月日）の会合であり、無量の功徳の果を与える。

Verse 33

वेलायां पतिताः सर्वे पर्वणस्तस्य सत्तम । जपध्यानविहीनास्ते भावसत्यविवर्जिताः

おお徳高き者のうち最勝よ、彼の聖なる行（戒・斎）はことごとく崩れ落ちた。ジャパと瞑想を欠き、真実と誠の情を失っている。

Verse 34

तीर्थस्नानप्रसंगेन मृगी श्वा च स लुब्धकः । सर्वपापविनिर्मुक्तास्ते गताः परमां गतिम्

聖なるティールタで沐浴するという縁により、雌鹿と犬とその猟師は、あらゆる罪より解き放たれて、至上の境地に到った。

Verse 35

तीर्थानां च प्रभावेण सतां संगाद्द्विजोत्तमाः । नाशयेत्पापिनां पापं दहेदग्निरिवेंधनम्

ティールタの威力と善き人々の交わりによって、ああ最勝の二度生まれよ、罪人の罪は、火が薪を焼き尽くすように滅せられる。

Verse 36

सूत उवाच । तेषामेवं हि संसर्गादृषीणां च महात्मनाम् । संभाषाद्दर्शनान्नष्टं स्पर्शाच्चैव नृपस्य च

スータは言った。まことに、その大いなる魂の聖仙たちとのこのような交わりにより、語らいによって、拝見によって、さらには触れられることによっても、王の穢れは滅した。

Verse 37

वेनस्य कल्मषं नष्टं सतां संगात्पुरा किल । अत्युग्रपुण्यसंसर्गात्पापं नश्यति पापिनाम्

まことに、かつてヴェーナの穢れは善き人々との交わりによって滅した。きわめて強大な功徳との接触により、罪人の罪は消え去るのである。

Verse 38

अत्युग्रपापिनां संगात्पापमेव प्रसंचरेत् । मातामहस्य दोषेण संलिप्तो वेन एव सः

極めて凶悪な罪人と交われば、罪のみが広がる。母方の祖父の過失により彼は汚れに染まり—まことに彼こそヴェーナその人であった。

Verse 39

ऋषय ऊचुः । मातामहस्य को दोषस्तं नो विस्तरतो वद । स मृत्युः स च वै कालः स यमो धर्म एव च

聖仙たちは言った。「母方の祖父にどのような過失があるのか。詳しく語ってください。彼は死であり、まことに時であり、ヤマであり、そしてダルマそのものでもある。」

Verse 40

न हिंसको हि कस्यापि पदे तस्मिन्प्रतिष्ठितः । चराचराश्च ये लोकाः स्वकर्मवशवर्तिनः

暴虐な者がその境地（真の霊的位）に安住することは決してない。動くものと動かぬものから成るあらゆる世界は、自らの業（カルマ）の力に支配されている。

Verse 41

जीवंति च म्रियंते च भुंजंत्येवं स्वकर्मभिः । पापाः पश्यंति तं घोरं तेषां कर्मविपाकतः

彼らは生き、そして死に、かくして自らの行いによってその果を受ける。罪ある者は、業の熟した報いとして、その恐るべきものを目の当たりにする。

Verse 42

निरयेषु च सर्वेषु कर्मणैवं सुपुण्यवान् । योजयेत्ताडयेत्सूत यम एष दिनेदिने

あらゆる地獄において、各々の業に従い、ヤマは—おおスータよ—衆生を配し、日ごとに懲らしめさせる。

Verse 43

सर्वेष्वेव सुपुण्येषु कर्मस्वेवं सपुण्यवान् । योजयत्येव धर्मात्मा तस्य दोषो न दृश्यते

かくして、篤信をもってあらゆる最上の功徳ある行いに身を投じる徳ある人—そのような法にかなう魂には、いかなる過失も見いだされない。

Verse 44

स मृत्योः केन दोषेण पापी वेनस्त्वजायत । सूत उवाच । स मृत्युः शासको नित्यं पापानां दुष्टचेतसाम्

「いかなるムリティユ（死）の過失によって、罪深きヴェーナが生まれたのか。」スータは言った。「そのムリティユは、邪なる心をもつ罪人たちの、常なる懲らしめ手であり支配者である。」

Verse 45

वर्तते कालरूपेण तेषां कर्म विमृश्यति । दुष्कृतं कर्म यस्यापि कर्मणा तेन घातयेत्

時は自らの姿となって進み、彼らの業を量り定める。たとえ悪しき行いをなした者であっても、その悪業は行いによってこそ滅されるべきである—対治となる正しき善行によって。

Verse 46

तस्य पापं विदित्वाऽसौ नयत्येवं हि तं यमः । सुकृतात्मा लभेत्स्वर्गं कर्मणा सुकृतेन वै

その罪を知って、ヤマはこのように彼を連れ去る。だが功徳の性を備える者は、まことに善き業によって天界を得る。

Verse 47

योजयत्येष तान्सर्वान्मृत्युरेव सुदूतकैः । महता सौख्यभावेन गीतमंगलकारिणा

まことに、死そのものが、すぐれた使者たちによって彼らすべてを集め、定める。そして大いなる快さを装い、歌をうたい、吉祥をもたらす言葉を響かせて行う。

Verse 48

दानभोगादिभिश्चैव योजयेच्च कृतात्मकान् । पीडाभिर्विविधाभिश्च क्लेशैः काष्ठैश्च दारुणैः

また邪なる性向の者には、罰金や没収などの刑を科し、さまざまな責め苦と艱難、そして苛烈で打ち砕くような処罰によって苦しめるべきである。

Verse 49

त्रासयेत्ताडयेद्विप्रान्स क्रोधो मृत्युरेव तान् । कर्मण्येवं हि तस्यापि व्यापारः परिवर्तते

もし人がブラーフマナを脅し、あるいは打つなら、その怒りこそが彼にとって死となる。かかる行いによって、正しい行為への力さえ覆され、逆のものへと転じる。

Verse 50

मृत्योश्चापि महाभाग लोभात्पुण्यात्प्रजायते । सुनीथा नाम वै कन्या संजातैषा महात्मनः

幸いなる者よ、またムリティユ（死）からも—功徳への貪りの執着によって—スニータ（Sunīthā）という名の娘が生まれた。かくして彼の大いなる魂より彼女は現れた。

Verse 51

पितुःकर्म विमृश्यैव क्रीडमाना सदैव सा । प्रजानां शास्ति कर्तारं पुण्यपापनिरीक्षणम्

父の行いを省みつつ、彼女は常に戯れている。されど彼女こそ衆生を戒め、規律を執行し、功徳と罪を見極める者である。

Verse 52

सा तु कन्या महाभागा सुनीथा नाम तस्य सा । रममाणा वनं प्राप्ता सखीभिः परिवारिता

その最も幸いなる乙女、名をスニータという彼女は、友らに囲まれ、みずから喜びつつ森へと赴いた。

Verse 53

तत्रापश्यन्महाभागं गंधर्वतनयं वरम् । गीतकोलाहलस्यापि सुशंखं नाम सा तदा

そのとき彼女は、歌のざわめきと喧噪のただ中に、ガンダルヴァの高貴にしてすぐれた子、名をスシャーンカ（Suśaṅkha）という者を見た。

Verse 54

ददर्श चारुसर्वांगं तप्यंतं सुमहत्तपः । गीतविद्यासु सिद्ध्यर्थं ध्यायमानं सरस्वतीम्

彼は、麗しく整った肢体を備え、きわめて大いなる苦行に身を置き、歌と学芸の成就のためにサラスヴァティーを観想する者を見た。

Verse 55

तस्योपघातमेवासौ सा चकार दिने दिने । सुशंखः क्षमते नित्यं गच्छगच्छेति सोऽब्रवीत्

日ごとに彼女は彼を害し続けた。だがスシャーンカ（Suśaṅkha）は常に耐え、「行け、行け」と彼女に言った。

Verse 56

प्रेषिता नैव गच्छेत्सा विघ्नमेव समाचरेत् । तेनाप्युक्ता सा हि क्रुद्धा ताडयत्तपसि स्थितम्

使いに出されても彼女は行かず、かえって意図して障碍をなした。彼が言い聞かせても、彼女は怒りに燃え、苦行に没入する者を打った。

Verse 57

तामुवाच ततः क्रुद्धः सुशंखः क्रोधमूर्च्छितः । दुष्टे पापसमाचारे कस्माद्विघ्नस्त्वया कृतः

そのときスシャーンカ（Suśaṅkha）は怒りに駆られ、憤怒に沈んで彼女に言った。「悪しき女よ、罪の行いをなす者よ、なぜこの障碍を作ったのか。」

Verse 58

ताडनात्ताडनं दुष्टे न कुर्वंति महाजनाः । आक्रुष्टा नैव कुप्यंति इति धर्मस्य संस्थितिः

高貴なる者は、悪しき者に打たれても打ち返さず、罵られても怒りを起こさない——これこそダルマの確立した道である。

Verse 59

त्वयाहं घातितः पापे निर्दोषस्तपसान्वितः । एवमुक्त्वा स धर्मात्मा सुनीथां पापचारिणीम्

「お前によって私は殺された、罪深き者よ。私は無垢であり、タパス（苦行）を具えていたのに。」そう言って、その法にかなう人は、罪業をなすスニータ（Sunīthā）に語りかけた。

Verse 60

विरराम महाक्रोधाज्ज्ञात्वा नारीं निवर्तितः । ततः सा पापमोहाद्वा बाल्याद्वा तमिहैव च

彼は相手が女であると知って激しい怒りを鎮め、引き返した。すると彼女は——罪の迷妄ゆえか、幼さゆえか——その場で彼にまさにそれを行った。

Verse 61

समुवाच महात्मानं सुशंखं तपसि स्थितम् । त्रैलोक्यवासिनां तातो ममैव परिघातकः

彼は苦行に安住する大いなる魂スシャṅカ（Suśaṅkha）に告げた。「父上、あの者こそ襲う者、まことに三界の住人を滅ぼす者です。」

Verse 62

असतो घातयेन्नित्यं सत्यान्स परिपालयेत् । नैव दोषो भवेत्तस्य महापुण्येन वर्तयेत्

常に悪しき者を鎮め、真実を守る者を護るべきである。その人にはいささかの咎もなく、大いなる功徳（プンニャ）に則って歩む。

Verse 63

एवमुक्त्वा गता सा तु पितरं वाक्यमब्रवीत् । मया हि ताडितस्तात गंधर्वतनयो वने

そう言い終えると、彼女は父のもとへ行き、こう告げた。「父上、森でガンダルヴァの子を打ってしまいました。」

Verse 64

तपस्तपन्सदैकांते कामक्रोधविवर्जितः । स मामुवाच धर्मात्मा क्रोधरागसमन्वितः

苦行に励み、常に独りで、欲と怒りを離れていたその法なる魂の人が私に語りかけた――しかしその時ばかりは、怒りと執着を帯びていた。

Verse 65

ताडयेन्नैव ताडंतं क्रोशंतं नैव क्रोशयेत् । इत्युवाच स मां तात तन्मे त्वं कारणं वद

「打つ者に打ち返してはならず、叫ぶ者に叫び返してはならぬ。」そう言って彼は私に告げた。「わが子よ、その理由を語りなさい。」

Verse 66

एवमुक्तः स वै मृत्युः सुनीथां द्विजसत्तमाः । किंचिन्नोवाच धर्मात्मा प्रश्नप्रत्युत्तरं ततः

このように問われても、死神は――おお、二度生まれの最勝者たちよ――スニータに何ひとつ答えなかった。法なる者も沈黙し、問答はそこで途絶えた。

Verse 67

वनं प्राप्ता पुनः सा हि सुशंखो यत्र संस्थितः । कराघातैस्ततो दौष्ट्याद्घातितस्तपतां वरः

それから彼女は、スシャンクハのいる森へ再び赴き、ただ悪意のままに、修行者の中の最勝者を手の打撃で打ち倒した。

Verse 68

सुशंखस्ताडितो विप्रा मृत्योश्चैव हि कन्यया । ततः क्रुद्धो महातेजाः शशाप तनुमध्यमाम्

おお婆羅門たちよ、スシャṅカは、まことに死そのものである乙女に打たれた。すると大いなる威光を具えたその者は憤り、細腰の乙女を呪った。

Verse 69

निर्दोषो हि यतो दुष्टे त्वयैव परिताडितः । अहमत्र वने संस्थस्तस्माच्छापं ददाम्यहम्

汝、悪しき者よ、無垢なる者を打った。しかも我はこの森に住まうゆえ、今ここに呪いを宣する。

Verse 70

गार्हस्थ्यं च समास्थाय सह भर्त्रा यदा शृणु । पापाचारमयः पुत्रो देवब्राह्मणनिंदकः

聞け。夫とともに家住期（ガールハスティヤ）の法に入りながら道を外れるなら、罪の行いに満ち、神々（デーヴァ）と婆羅門をそしる子が生まれる。

Verse 71

सर्वपापरतो दुष्टे तव गर्भे भविष्यति । एवं शप्त्वा गतः सोपि तप एव समाश्रितः

「悪しき女よ、汝の胎より、あらゆる罪に身を委ねる者が生まれよう。」かく呪いを告げて、彼もまた去り、ただ苦行（タパス）に帰依した。

Verse 72

गते तस्मिन्महाभागे सा सुनीथा गृहं गता । समाचष्ट महात्मानं पितरं तप्तमानसा

その幸いある高徳の人が去ると、スニータは家へ戻った。苦悩に胸を焦がしつつ、彼女は大いなる魂をもつ父に事の次第を告げた。

Verse 73

यथा शप्ता तदा तेन गंधर्वतनयेन सा । तत्सर्वं संश्रुतं तेन मृत्युना परिभाषितम्

彼女がその時、ガンダルヴァの子によって呪われたのと同じく、その一切は彼――死神――に聞き届けられ、死神はそれに応じて彼女に語りかけた。

Verse 74

कस्मात्कृतस्त्वयाघातस्तपति दोषवर्जिते । युक्तं नैव कृतं पुत्रि सत्यस्यैव हि ताडनम्

なぜ彼女を打ったのだ、咎なき者よ。それは私を痛ませる。娘よ、それは正しくない――打たれたのはまさしく真理そのものだからだ。

Verse 75

एवमाभाष्य धर्मात्मा मृत्युः परमदुःखितः । बभूव स हि तत्तस्यादिष्टमेवं विचिंतयन्

このように語り終えると、法にかなう本性をもつ死神は甚だしく悲しみ、これこそ自らに命じられたことだと思い巡らした。

Verse 76

सूत उवाच । अत्रिपुत्रो महातेजा अंगो नाम प्रतापवान् । एकदा तु गतो विप्रा नंदनं प्रति स द्विजः

スータは言った。アトリの子で、大いなる光威を備えたブラーフマナ、名をアンガという勇者がいた。ある時、ブラーフマナたちよ、その両生者は天の歓楽林ナンダナへと向かった。

Verse 77

तत्र दृष्ट्वा देवराजं तमिंद्रं पाकशासनम् । अप्सरसां गणैर्युक्तं गंधर्वैः किन्नरैस्तथा

そこで彼は、神々の王インドラ――パーカを懲らしめる者――が、アプサラスの群れに囲まれ、さらにガンダルヴァやキンナラを伴っているのを見た。

Verse 78

गीयमानं गीतगैश्च सुस्वरैः सप्तकैस्तथा । वीज्यमानं सुगंधैश्च व्यजनैः सर्व एव सः

彼は清らかな声の歌い手たちにより、七つの音階にのせて讃え歌われ、また四方から芳香の扇であおがれていた。

Verse 79

योषिद्भी रूपयुक्ताभिश्चामरैर्हंसगामिभिः । छत्रेण हंसवर्णेन चंद्रबिंबानुकारिणा

美しき女たちがチャーマラを捧げて侍し、白鳥のように優雅に歩み、白鳥の白さの天蓋が月輪に似て彼を覆い守った。

Verse 80

राजमानं सहस्राक्षं सर्वाभरणभूषितम् । कामक्रीडागतं देवं दृष्टवानमितौजसम्

彼は千眼の神インドラを見た。あらゆる宝飾に飾られ光り輝き、恋の戯れのためにそこへ来た、測り知れぬ威光を具えた御方であった。

Verse 81

तस्य पार्श्वे महाभागां पौलोमीं चारुमंगलाम् । रूपेण तेजसा चैव तपसा च यशस्विनीम्

その傍らには、最も幸いで瑞祥なるパウローミーが立っていた。美と光輝に名高く、また苦行によっても誉れ高い方である。

Verse 82

सौभाग्येन विराजंतीं पातिव्रत्येन तां सतीम् । तया सह सहस्राक्षः स रेमे नंदने वने

その貞淑なる妻は、幸運とパティヴラター（聖なる夫への貞節）の力によって、ひときわ輝いていた。彼女と共に、サハスラークシャ（インドラ）はナンダナの林で歓楽を味わった。

Verse 83

तस्य लीलां समालोक्य अंगश्चैव द्विजोत्तमः । धन्यो वै देवराजोऽयमीदृशैः परिवारितः

その神聖なるリーラー（戯れ）を見て、二度生まれの最勝者アṅガは言った。「まことにこの देव王は福徳に満ち、かくも高貴な眷属に囲まれている。」

Verse 84

अहोऽस्य तपसो वीर्यं येन प्राप्तं महत्पदम् । यदा ममेदृशः पुत्रः सर्वलोकप्रधारकः

ああ、彼のタパス（苦行）の威力はいかに強大であろう。それによって彼は至高の位を得た。いつ私にも、万界を支える彼のような子が授かるのだろうか。

Verse 85

भवेत्तदा महत्सौख्यं प्राप्स्यामीह न संशयः । इति चिंतापरो भूत्वा त्वरमाणो गृहागतः

「そのとき大いなる安楽が生じる。疑いなく、私はここでそれを得よう。」そう思い巡らし、思索に没して、彼は急ぎ家へと帰った。