Adhyaya 23

Verse 1

ऋषय ऊचुः । विचित्रेयं कथा पुण्या धन्या यशोविधायिनी । सर्वपापहरा प्रोक्ता भवता वदतां वर

聖仙たちは言った。「この物語は実に妙なるかな—清浄にして吉祥、名声を授ける。語りの最勝者よ、あなたはこれを一切の罪を滅するものとして説き示された。」

Verse 2

सृष्टिसंबंधमेतन्नस्तद्भवान्वक्तुमर्हति । पूर्वमेव यथासृष्टिर्विस्तरात्सूतनंदन

どうか我らに、創造に関わるこの事を説き明かしたまえ。初めにいかに創造が起こったのか、詳らかに。スータの子よ。

Verse 3

सूत उवाच । विस्तरेण प्रवक्ष्यामि सृष्टिसंहारकारणम् । श्रुतमात्रेण यस्यापि नरः सर्वज्ञतां व्रजेत्

スータは言った。「我は創造と滅尽の因を、詳しく説き明かそう。これをただ聞くのみで、人は一切智へと至り得る。」

Verse 4

हिरण्यकश्यपेनापि व्यापितं भुवनत्रयम् । तपसाराध्य प्रबह्माणं वरं प्राप्तं सुदुर्लभम्

ヒラニヤカシヤパでさえ三界を覆い尽くした。彼は苦行（タパス）によってブラフマーを歓喜させ、得難き至高の恩寵を授かった。

Verse 5

तस्माद्देवान्महाभागादमरत्वं तथैव च । देवांल्लोकान्स संव्याप्य प्रभुत्वं स्वयमर्जितम्

それゆえ、その大いなる福徳の御方より、神々はまた不死を得た。かの御方は神々の諸世界に遍満し、自らの精進によって主権を勝ち得た。

Verse 6

ततो देवाः सगंधर्वा मुनयो वेदपारगाः । नागाश्च किन्नराः सिद्धा यक्षाश्चैव तथापरे

そのとき、神々はガンダルヴァとともに、ヴェーダに通暁した聖仙たち、さらにナーガ、キンナラ、シッダ、ヤクシャなど他の諸存在も加わって集い現れた。

Verse 7

ब्रह्माणं तु पुरस्कृत्य जग्मुर्नारायणं प्रभुम् । क्षीरसागरसंसुप्तं योगनिद्रां गतं प्रभुम्

ブラフマーを先頭に立て、彼らは至上の主ナーラーヤナのもとへ赴いた。主は乳海の上に横たわり、ヨーガの眠りに入っておられた。

Verse 8

तं संबोध्य महास्तोत्रैर्देवाः प्रांजलयस्तथा । संबुद्धे सति देवेशे वृत्तं तस्य दुरात्मनः

次いで神々は合掌し、偉大なる讃歌をもって主を目覚めさせた。神々の主が覚醒すると、彼らはあの邪悪なる者に関わる出来事を語り告げた。

Verse 9

आचचक्षुर्महाप्राज्ञ समाकर्ण्य जगत्पतिः । नृसिंहरूपमास्थाय हिरण्यकशिपुं व्यहन्

大いなる聖者よ、彼らの言葉を聞いた宇宙の主は、ナラシンハの御姿をとり、ヒラニヤカシプを討ち滅ぼされた。

Verse 10

पुनर्वाराहरूपेण हिरण्याक्षो महाबलः । उद्धृता वसुधा पुण्या असुरो घातितस्तदा

そして再び、猪の御姿（ヴァラーハ）となって、剛力のヒラニヤークシャを討ち、聖なる大地を引き上げられた。

Verse 11

अन्यांश्चघातयामास दानवान्घोरदर्शनान् । एवं चैतेषु नष्टेषु दानवेषु महत्सु च

また、恐るべき相貌のほかのダーナヴァたちをも討たせた。かくして、その大いなるダーナヴァらも滅び去り、……

Verse 12

अन्येषु तेषु नष्टेषु दितिपुत्रेषु वै तदा । पुनः स्थानेषु प्राप्तेषु देवेषु च महत्सु च

そのとき、ほかのディティの子らも滅び、さらに偉大なる神々が再びそれぞれの正しい座へと帰還したとき、

Verse 13

यज्ञेष्वेव प्रवृत्तेषु सर्वेषु धर्मकर्मसु । सुस्थेषु सर्वलोकेषु सा दितिर्दुःखपीडिता

祭祀（ヤジュニャ）が盛んに営まれ、あらゆるダルマの行いが遂行され、諸世界が安穏に栄えるとき――ただディティのみが悲嘆に責め苦しめられていた。

Verse 14

पुत्रशोकेन संतप्ता हाहाभूता विचेतना । भर्तारं सूर्यसंकाशं तपस्तेजः समन्वितम्

子を失う悲しみに焼かれ、「ああ、ああ」と嘆き、ほとんど正気を失いながら、彼女は夫のもとへ赴いた――太陽のごとく輝き、苦行（タパス）の炎の威光を具えたその人のもとへ。

Verse 15

दातारं च महात्मानं भर्तारं कश्यपं तदा । भक्त्या प्रणम्य विप्रेन्द्र तमुवाच महामतिम्

そのとき彼女は、施与に富み大いなる魂をもつ高貴なる夫カश्यपाに、信愛をもって礼拝し、最上の智者なるその御方に語りかけた。ああ、婆羅門の中の最勝者よ。

Verse 16

भगवन्नष्टपुत्राहं कृता देवेन चक्रिणा । दैतेया दानवाः सर्वे देवैश्चैव निपातिताः

ああ、福徳の主よ。円盤を携える神により、私は子らを奪われました。さらに、すべてのダイティヤとダーナヴァもまた、諸天によって打ち倒されました。

Verse 17

पुत्रशोकानलेनाहं संतप्ता मुनिसत्तम । ममानंदकरं पुत्रं सर्वतेजोहरं विभो

我が子を失う悲しみの火に焼かれ、賢仙の最勝者よ、私は苦しみに責められております。主よ、喜びの源であった我が子が、私のあらゆる光輝を奪いました。

Verse 18

सुबलं चारुसर्वांगं देवराजसमप्रभम् । बुद्धिमंतं सुसर्वज्ञं ज्ञातारं सर्वपंडितम्

彼はきわめて強く、四肢ことごとく麗しく、天界の王のごとく光り輝いていました。聡明にして真に全知のごとく、洞察に富み、あらゆる学匠の中で最勝でした。

Verse 19

तपस्तेजः समायुक्तं सबलं चारुलक्षणम् । ब्रह्मण्यं ज्ञानवेत्तारं देवब्राह्मणपूजकम्

苦行より生じた光威を具え、強く、吉祥の相をそなえ、ブラフマンに帰依し、真の智を知り、諸天を礼拝し、婆羅門を敬う者でした。

Verse 20

जेतारं सर्वलोकानां ममानंदकरं द्विज । सर्वलक्षणसंपन्नं पुत्रं मे देहि त्वं विभो

おおブラーフマナよ、我に一子を授けたまえ――あらゆる世界に勝利し、我に歓喜をもたらし、すべての吉祥なる相を具えた子を。おお大いなる御方よ。

Verse 21

एवमाकर्ण्य वै तस्याः कश्यपो वाक्यमुत्तमम् । कृपाविष्टमनास्तुष्टो दुःखिताया द्विजोत्तम

かくして彼女の優れた言葉を聞くや、カシュヤパ—二度生まれし者の最勝—は、慈悲に満ちた心となり、苦しむその女の悲嘆に動かされつつも、満ち足りた。

Verse 22

तामुवाच महाभाग कृपणां दीनमानसाम् । तस्याः शिरसि संन्यस्य स्वहस्तं भावतत्परः

その高貴なる者は、哀れで心沈む彼女に語りかけ、自らの手をその頭上に置き、慈悲の情にひたすら心を向けた。

Verse 23

इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे बल । दैत्यवधोनाम त्रयोविंशोऽध्यायः

かくして『シュリー・パドマ・プラーナ』五万五千頌の集成、そのブーミ・カンダにおける「バラ—ダイティヤ討滅」と名づけられた第二十三章は終わる。

Verse 24

तपस्तेपे निरालंबः साधयन्परमव्रतः । एतस्मिन्नंतरे सा तु दधार गर्भमुत्तमम्

いかなる支えにも頼らず、彼は最高の誓願に堅く立って苦行（タパス）を修した。その間に彼女は胎内にすぐれた子を宿した。

Verse 25

सा दितिः सर्वधर्मज्ञा चारुकर्मा मनस्विनी । शतवर्षप्रमाणं सा शुचि स्वांता बभूव ह

そのディティは、あらゆるダルマを知り、ふるまい麗しく、意志堅固であった。彼女は百年の寿を全うし、清らかにして内奥は静謐であった。

Verse 26

तया वै जनितः पुत्रो ब्रह्मतेजः समन्वितः । अथ कश्यप आयातो हर्षेण महतान्वितः

彼女からまことに、ブラフマンの光輝を具えた一子が生まれた。やがてカश्यパは大いなる歓喜に満ちて来臨した。

Verse 27

चकार नाम मेधावी तस्य पुत्रस्य सत्तमः । बलमित्यब्रवीत्पुत्रं नामतः सदृशो महान्

その聡明にして最上の人は、わが子に名を授けた。少年を「バラ（Bala）」と呼び、その大いなる子はまことに名のとおりであった。

Verse 28

एवं नाम चकाराथ व्रतबंधं चकार सः । प्राह पुत्र महाभाग ब्रह्मचर्यं प्रसाधय

かくして彼は命名を行い、さらに誓戒へ結び入れる入門の儀も執り行った。ついで言った。「幸い多き子よ、ブラフマチャリヤ（梵行）—清浄を守る学生の修行—を正しく成就せよ。」

Verse 29

एवमेवं करिष्यामि तव वाक्यं द्विजोत्तम । वेदस्याध्ययनं कुर्यां ब्रह्मचर्येण सत्तम

「そのとおりにいたします、あなたのお言葉のままに、二度生まれし者の最上よ。梵行を守りつつヴェーダを学びましょう、尊きお方よ。」

Verse 30

एवं वर्षशतं साग्रं गतं तस्य तपस्यतः । मातुः समक्षमायातस्तपस्तेजः समन्वितः

かくして、彼が苦行に励むうちに百年余が過ぎ、苦行の光明を身に具して、母の御前に現れた。

Verse 31

तपोवीर्यमयं दिव्यं ब्रह्मचर्यं महात्मनः । दितिः पश्यति पुत्रस्य हर्षेण महतान्विता

ディティは大いなる歓喜をもって、偉大なる子の神聖なる梵行（ブラフマチャリヤ）を見た。そこには苦行より生じた威力が満ちていた。

Verse 32

तमुवाच महात्मानं बलं पुत्रं तपस्विनम् । मेधाविनं महात्मानं प्रज्ञाज्ञानविशारदम्

それから彼は、子バラに語りかけた。大いなる魂をもつ苦行者で、聡明にして高貴、智慧と知識に通達した者である。

Verse 33

त्वयि जीवति मेधाविन्प्रजीवंति सुता मम । हिरण्यकशिपाद्यास्ते ये हताश्चक्रपाणिना

汝が生きているかぎり、賢者よ、我が子らもまた生き永らえるであろう。ヒラニヤカシプをはじめ、円盤を携える主に討たれた者たちであっても。

Verse 34

वैरं साधय मे वत्स जहि देवान्रिपून्रणे । सा दनुस्तमुवाचेदं बलं पुत्रं महाबलम्

「わが怨みを果たしておくれ、わが子よ。戦場にて、敵たる神々を討て。」こうしてダヌは、強大なる子バラに告げた。

Verse 35

आदाविंद्रं हि देवेंद्रं द्रुतं सूदय पुत्रक । पश्चाद्देवा निपात्यंतां ततो गरुडवाहनः

「まず、わが子よ、神々の主インドラを速やかに打ち倒せ。次いで他の神々も倒し、そしてガルダに乗る御方に向かえ。」

Verse 36

तयोराकर्ण्य सा देवी अदितिः पतिदेवता । दुःखेन महताविष्टा पुत्रमिंद्रमभाषत

その言葉を聞いた女神アディティは、夫を己が神として敬う貞節の女神であり、深い悲しみに沈んで、子インドラに語りかけた。

Verse 37

दितिपुत्रो महाकायो वर्द्धते ब्रह्मतेजसा । देवानां हि वधार्थाय तपस्तेपे निरंजने

ディティの子は巨躯にして、ブラフマーの威光より生じた輝きによって増大した。まことに諸神を滅ぼすため、汚れなき荒野で苦行（タパス）を修した。

Verse 38

एवं जानीहि देवेश यदि क्षेममिहेच्छसि । एवमाकर्ण्य तद्वाक्यं स मातुः पाकशासनः

「このように知れ、神々の主よ。ここに安寧を望むならば。」その言葉をかく聞いて、パーカシャーサナ（インドラ）、母の子はそれに従って動いた。

Verse 39

चिंतामवाप दुःखेन महतीं देवराट्तदा । महाभयेन संत्रस्तश्चिंतयामास वै ततः

そのとき、神々の王は悲しみにより深い憂いにとらわれた。大いなる恐怖に震えつつ、次に何をなすべきか思案し始めた。

Verse 40

कथमेनं हनिष्यामि देवधर्मविदूषकम् । इति निश्चित्य देवेशो बलस्य निधनं प्रति

「いかにして我は、神々の聖なるダルマを汚すこの者を討つべきか」—かく決して、 देव王はバラの滅亡へと心を向けた。

Verse 41

एकदा हि बलः सोपि संध्यार्थं सिंधुमाश्रितः । कृष्णाजिनेन दिव्येन दंडकाष्ठेन राजितः

ある時バラは、サンディヤーの儀礼を修するためシンドゥ河に赴いた—神聖なる黒羚羊の皮をまとい、木の杖を携えて荘厳であった。

Verse 42

अमलेनापि पुण्येन ब्रह्मचर्येण तेन सः । सागरस्योपकंठे तं संध्यासनमुपागतम्

その清らかな功徳と梵行（ブラフマチャリヤ）によって、彼は海の岸辺に至り、サンディヤーの礼拝の座へと赴いた。

Verse 43

जपमानं सुशांतं तं ददृशे पाकशासनः । वज्रेण तेन दिव्येन ताडितो दितिनंदनः

パーカシャーサナ（インドラ）は、彼が静まり、ジャパに没入しているのを見た。神なるヴァジュラに打たれ、ディティの子は討ち伏せられた。

Verse 44

बलं निपतितं दृष्ट्वा गतसत्वं गतं भुवि । हर्षेण महताविष्टो देवराण्मुमुदे तदा

アスラのバラが地に倒れ、力尽きて命の息も去ったのを見て、 देव王は大いなる歓喜に満たされ、喜悦した。

Verse 45

एवं निपात्य तं दैत्यं दितिनंदनमेव च । राज्यं चकार धर्मात्मा सुखेन पाकशासनः

かくして彼はそのダーナヴァ、すなわちディティの子をも打ち倒し、法なる心をもつパーカシャーサナ（インドラ）は、安らぎと安楽のうちに国を治めた。