Yuga-Dharma Framework, Kali-Yuga Diagnosis, and the Hari-Nāma Remedy
Transition to Vedānta Inquiry
कंदपर्णफलाहारास्तापंसा इव मानवाः । आत्मानं तारयिष्यंति अनावृष्ट्यातिदुखिताः ॥ ७७ ॥
kaṃdaparṇaphalāhārāstāpaṃsā iva mānavāḥ | ātmānaṃ tārayiṣyaṃti anāvṛṣṭyātidukhitāḥ || 77 ||
旱魃による甚だしい苦しみに責められ、人々は根・葉・果実を食として身を支え自らを救うであろう。まるで苦行に励む修行者のように。
Nārada (describing conditions to the Sanatkumāra tradition in the discourse)
Vrata: none
Primary Rasa: karuna
Secondary Rasa: shanta
It frames drought as a circumstance that pushes society toward tapas-like restraint, showing that self-control and simplicity can preserve life and dharma even amid collective hardship.
Indirectly, it supports bhakti by emphasizing austerity and reduced dependence on pleasures; such restraint steadies the mind, making devotional remembrance and prayer easier during crisis.
No specific Vedāṅga is taught in this verse; it is primarily a dharmic-practical instruction about diet and conduct during anāvṛṣṭi rather than a technical exposition of śikṣā, vyākaraṇa, or jyotiṣa.