Shloka 10
अभिमन्युना दुःशासनस्य ताडनम्
Abhimanyu’s Rebuke and Wounding of Duḥśāsana; Karṇa’s Counter-volley
घट्टयन्निव मर्माणि पुत्रस्य तव भारत । अभिमन्युं रणे दृष्टवा तदा रणविशारदम्,तदनन्तर परम बुद्धिमान् और प्रतापी वीर द्रोणाचार्यके नेत्र हर्षसे खिल उठे। भारत! उन्होंने युद्धविशारद अभिमन्युको युद्धमें स्थित देखकर आपके पुत्रके मर्मस्थलपर चोट करते हुए-से उस समय तुरंत ही कृपाचार्यको सम्बोधित करके कहा--
sañjaya uvāca |
ghaṭṭayann iva marmāṇi putrasya tava bhārata |
abhimanyum raṇe dṛṣṭvā tadā raṇaviśāradam |
tad-anantaraṁ parama-buddhimān ca pratāpī vīro droṇācāryaḥ netre harṣeṇa khilī-babhūva |
bhārata! sa yuddha-viśāradaṁ abhimanyum yuddhe sthitaṁ dṛṣṭvā tava putrasya marma-sthaleṣu prahāram iva kurvan tat-kṣaṇāt kṛpācāryaṁ sambodhyovāca ||
サञ्जयは言った。「バーラタよ、まるで汝の子の急所を打つかのように、ドローナは戦に通じたアビマンニュが戦闘のただ中に堅く立つのを見たとき、至高の知と力を備えたその英雄の眼は喜びに輝いた。若き戦士が戦場に据わったのを見て、ドローナはただちにクリパに語りかけ、汝の子の陣営の弱い神経を押すかのように言葉を放った。」
संजय उवाच