Previous Verse
Next Verse

Shloka 17

पीतवासा-कल्पः, माहेश्वरी-दर्शनम्, रौद्री-गायत्री, महायोगेन अपुनर्भवः

पीताभोष्णीषशिरसः पीतास्याः पीतमूर्धजाः ततो वर्षसहस्रान्त उषित्वा विमलौजसः

pītābhoṣṇīṣaśirasaḥ pītāsyāḥ pītamūrdhajāḥ tato varṣasahasrānta uṣitvā vimalaujasaḥ

その頭には黄のターバン、顔も黄に輝き、髪もまた黄であった。かくして無垢清浄の光輝を具えた彼らは、千年の終わりに至るまで住した。

pītayellow/golden
pīta:
ābhoṣṇīṣa-śirasaḥhaving heads adorned with turbans
ābhoṣṇīṣa-śirasaḥ:
pīta-āsyāḥhaving yellow faces
pīta-āsyāḥ:
pīta-mūrdhajāḥhaving yellow hair
pīta-mūrdhajāḥ:
tataḥthen/thereafter
tataḥ:
varṣa-sahasra-antathe end of a thousand years
varṣa-sahasra-anta:
uṣitvāhaving dwelt/abided
uṣitvā:
vimala-ojasaḥof spotless radiance/pure vigor
vimala-ojasaḥ:

Suta Goswami