Adhyaya 18

Verse 1

मैत्रेय उवाच तदेवमाकर्ण्य जलेशभाषितं महामनास्तद्विगणय्य दुर्मद: । हरेर्विदित्वा गतिमङ्ग नारदाद् रसातलं निर्विविशे त्वरान्वित: ॥ १ ॥

マイトレーヤは語った。ヴァルナの言葉を聞いても、その驕れるダイティヤは意に介さなかった。愛しきヴィドゥラよ、ナーラダから至上人格神バガヴァーン・ハリの居所を知るや、彼は急ぎ海の深奥ラサータラへと潜り入った。

Verse 2

ददर्श तत्राभिजितं धराधरं प्रोन्नीयमानावनिमग्रदंष्ट्रया । मुष्णन्तमक्ष्णा स्वरुचोऽरुणश्रिया जहास चाहो वनगोचरो मृग: ॥ २ ॥

そこで彼は、全能の至上人格神が猪の化身ヴァラーハとなり、牙の先に大地を載せて持ち上げておられるのを見た。紅に輝く御眼は彼の光彩を奪い、悪魔は嘲って笑った。「おお、水陸を行く獣め！」

Verse 3

आहैनमेह्यज्ञ महीं विमुञ्च नो रसौकसां विश्वसृजेयमर्पिता । न स्वस्ति यास्यस्यनया ममेक्षत: सुराधमासादितसूकराकृते ॥ ३ ॥

悪魔は主に言った。「神々の中の最勝者よ、猪の姿をまとえる者よ、我が言葉を聞け。この大地は宇宙の創造主により、ラサータラの住人たる我らに委ねられた。わが目の前でこれを奪い去れば、我が一撃を受けずに済むまい。」

Verse 4

त्वं न: सपत्नैरभवाय किं भृतो यो मायया हन्त्यसुरान् परोक्षजित् । त्वां योगमायाबलमल्पपौरुषं संस्थाप्य मूढ प्रमृजे सुहृच्छुच: ॥ ४ ॥

この悪党め、お前は我々を殺すために敵によって養われ、姿を隠して阿修羅たちを殺してきた。愚か者よ、今日こそお前を殺して、我が同胞たちの無念を晴らしてやる。

Verse 5

त्वयि संस्थिते गदया शीर्णशीर्ष- ण्यस्मद्भुजच्युतया ये च तुभ्यम् । बलिं हरन्त्यृषयो ये च देवा: स्वयं सर्वे न भविष्यन्त्यमूला: ॥ ५ ॥

我が腕から放たれた棍棒でお前の頭蓋骨が砕かれ、お前が死に絶える時、お前に供物を捧げる神々や賢者たちもまた、根のない木のように消滅するだろう。

Verse 6

स तुद्यमानोऽरिदुरुक्ततोमरै- र्दंष्ट्राग्रगां गामुपलक्ष्य भीताम् । तोदं मृषन्निरगादम्बुमध्याद् ग्राहाहत: सकरेणुर्यथेभ: ॥ ६ ॥

主は悪魔の矢のような暴言に心を痛められたが、その痛みに耐えられた。しかし、牙の先の地球が怯えているのを見て、ワニに襲われた象が伴侶と共に水から上がるように、主は水面から姿を現された。

Verse 7

तं नि:सरन्तं सलिलादनुद्रुतो हिरण्यकेशो द्विरदं यथा झष: । करालदंष्ट्रोऽशनिनिस्वनोऽब्रवीद् गतह्रियां किं त्वसतां विगर्हितम् ॥ ७ ॥

金色の髪と恐ろしい牙を持つ悪魔は、水から上がる主を、まるで象を追うワニのように追いかけた。雷のように咆哮し、彼は言った。「敵を前にして逃げるとは恥ずかしくないのか？恥知らずな者には非難されるべきことなど何もないのだな！」

Verse 8

स गामुदस्तात्सलिलस्य गोचरे विन्यस्य तस्यामदधात्स्वसत्त्वम् । अभिष्टुतो विश्वसृजा प्रसूनै- रापूर्यमाणो विबुधै: पश्यतोऽरे: ॥ ८ ॥

主は大地を水面に置き、浮く力を与えられた。敵が見ている前で、創造神ブラフマーは主を讃え、他の神々は主の上に花を降らせた。

Verse 9

परानुषक्तं तपनीयोपकल्पं महागदं काञ्चनचित्रदंशम् । मर्माण्यभीक्ष्णं प्रतुदन्तं दुरुक्तै: प्रचण्डमन्यु: प्रहसंस्तं बभाषे ॥ ९ ॥

黄金の装飾と美しい鎧を身にまとったその悪魔は、巨大な棍棒を持って主を背後から追いかけた。主は彼の突き刺すような悪言を耐え忍んだが、彼に答えるために、笑いながら恐ろしい怒りを表した。

Verse 10

श्रीभगवानुवाच सत्यं वयं भो वनगोचरा मृगा युष्मद्विधान्मृगये ग्रामसिंहान् । न मृत्युपाशै: प्रतिमुक्तस्य वीरा विकत्थनं तव गृह्णन्त्यभद्र ॥ १० ॥

至上主は言われた。「確かに我々はジャングルの生き物であり、お前のような猟犬を探している。死の束縛から解放された者は、お前が耽っているような放言を恐れない。なぜなら、お前は死の法則に縛られているからだ。」

Verse 11

एते वयं न्यासहरा रसौकसां गतह्रियो गदया द्रावितास्ते । तिष्ठामहेऽथापि कथञ्चिदाजौ स्थेयं क्‍व यामो बलिनोत्पाद्य वैरम् ॥ ११ ॥

確かに我々はラサータラの住人の預かり物を盗み、恥を捨て去った。お前の強力な棍棒で打たれたが、私はしばらくここ水の中に留まるつもりだ。なぜなら、強力な敵と敵対関係を作ってしまった今、私には行き場がないからだ。

Verse 12

त्वं पद्रथानां किल यूथपाधिपो घटस्व नोऽस्वस्तय आश्वनूह: । संस्थाप्य चास्मान् प्रमृजाश्रुस्वकानां य: स्वां प्रतिज्ञां नातिपिपर्त्यसभ्य: ॥ १२ ॥

お前は多くの歩兵の指揮官であるはずだ。さあ、我々を倒すために迅速な措置をとれ。愚かなおしゃべりはやめて、我々を殺すことでお前の親族の涙を拭うがいい。誇り高き者であっても、約束を果たせないのであれば、集会に席を置く資格はない。

Verse 13

मैत्रेय उवाचसोऽधिक्षिप्तो भगवता प्रलब्धश्च रुषा भृशम् । आजहारोल्बणं क्रोधं क्रीड्यमानोऽहिराडिव ॥ १३ ॥

シュリー・マイトレーヤは言った。至上主によってそのように挑発され、嘲笑された悪魔は、激怒し動揺し、からかわれたコブラのように怒りで震えた。

Verse 14

सृजन्नमर्षित: श्वासान्मन्युप्रचलितेन्द्रिय: । आसाद्य तरसा दैत्यो गदयान्यहनद्धरिम् ॥ १४ ॥

憤りに息を荒くし、怒りで諸感覚を揺さぶられたその魔は、たちまち主ハリに飛びかかり、強大な棍棒で一撃を加えた。

Verse 15

भगवांस्तु गदावेगं विसृष्टं रिपुणोरसि । अवञ्चयत्तिरश्चीनो योगारूढ इवान्तकम् ॥ १५ ॥

しかし主はわずかに身をかわして、敵が胸を狙って放った激しい棍棒の一撃を避けられた。まるで成就したヨーギーが死をすり抜けるように。

Verse 16

पुनर्गदां स्वामादाय भ्रामयन्तमभीक्ष्णश: । अभ्यधावद्धरि: क्रुद्ध: संरम्भाद्दष्टदच्छदम् ॥ १६ ॥

魔は再び自らの棍棒を取り、幾度も振り回し、怒りに唇を噛んだ。そのとき主ハリも憤りを現し、彼に向かって突進された。

Verse 17

ततश्च गदयारातिं दक्षिणस्यां भ्रुवि प्रभु: । आजघ्ने स तु तां सौम्य गदया कोविदोऽहनत् ॥ १७ ॥

それから主は棍棒で敵の右眉を打たれたが、戦いに巧みなその魔は、穏やかなヴィドゥラよ、自らの棍棒の技でそれを受け流して身を守った。

Verse 18

एवं गदाभ्यां गुर्वीभ्यां हर्यक्षो हरिरेव च । जिगीषया सुसंरब्धावन्योन्यमभिजघ्नतु: ॥ १८ ॥

このようにハリヤクシャと主ハリは、巨大な棍棒をもって、勝利を求め怒りに燃えつつ、互いに打ち合った。

Verse 19

तयो: स्पृधोस्तिग्मगदाहताङ्गयो: क्षतास्रवघ्राणविवृद्धमन्य्वो: । विचित्रमार्गांश्चरतोर्जिगीषया व्यभादिलायामिव शुष्मिणोर्मृध: ॥ १९ ॥

両雄のあいだには鋭い競り合いが燃え上がった。互いの尖った棍棒の打撃で身は傷つき、己の血の匂いが怒りをいよいよ増した。勝利を求めて種々の身さばきを繰り出し、その争闘は、雌牛をめぐって激突する二頭の猛々しい牡牛のように見えた。

Verse 20

दैत्यस्य यज्ञावयवस्य माया- गृहीतवाराहतनोर्महात्मन: । कौरव्य मह्यां द्विषतोर्विमर्दनं दिद‍ृक्षुरागाद‍ृषिभिर्वृत: स्वराट् ॥ २० ॥

クル族の末裔よ。世界のために行われる、魔族と、祭祀そのものなる至上主が神力により初めて聖なる猪（ヴァラーハ）の身を取って現れたその御方との恐るべき戦いを見届けようと、最も自在なる梵天は従者を伴ってそこへ来た。

Verse 21

आसन्नशौण्डीरमपेतसाध्वसं कृतप्रतीकारमहार्यविक्रमम् । विलक्ष्य दैत्यं भगवान् सहस्रणी- र्जगाद नारायणमादिसूकरम् ॥ २१ ॥

戦場に到着すると、幾千の聖仙と修行者を率いる梵天は、前代未聞の力を得て誰も太刀打ちできず、恐れを知らぬ魔族を見た。そこで梵天は、初めて猪の姿を取られたナーラーヤナに語りかけた。

Verse 22

ब्रह्मोवाच एष ते देव देवानामङ्‌घ्रिमूलमुपेयुषाम् । विप्राणां सौरभेयीणां भूतानामप्यनागसाम् ॥ २२ ॥ आगस्कृद्भयकृद्दुष्कृदस्मद्राद्धवरोऽसुर: । अन्वेषन्नप्रतिरथो लोकानटति कण्टक: ॥ २३ ॥

梵天は言った。「主よ。あなたの蓮華の御足の根元に依りすがる神々、バラモン、乳牛、そして罪なき清浄な者たちにとって、この阿修羅は絶えず刺す棘となりました。理由もなく彼らを悩ませ、恐れを生じさせます。私から恩寵を得たゆえに、この悪しき者は無敵を誇り、ふさわしい敵を求めて、その不名誉な目的のために諸世界をさまよっております。」

Verse 23

ब्रह्मोवाच एष ते देव देवानामङ्‌घ्रिमूलमुपेयुषाम् । विप्राणां सौरभेयीणां भूतानामप्यनागसाम् ॥ २२ ॥ आगस्कृद्भयकृद्दुष्कृदस्मद्राद्धवरोऽसुर: । अन्वेषन्नप्रतिरथो लोकानटति कण्टक: ॥ २३ ॥

梵天は言った。「主よ。あなたの蓮華の御足の根元に依りすがる神々、バラモン、乳牛、そして罪なき清浄な者たちにとって、この阿修羅は絶えず刺す棘となりました。理由もなく彼らを悩ませ、恐れを生じさせます。私から恩寵を得たゆえに、この悪しき者は無敵を誇り、ふさわしい敵を求めて、その不名誉な目的のために諸世界をさまよっております。」

Verse 24

मैनं मायाविनं द‍ृप्तं निरङ्कुशमसत्तमम् । आक्रीड बालवद्देव यथाशीविषमुत्थितम् ॥ २४ ॥

ブラフマーは言った。「主よ、この蛇のような魔族と子供のように戯れる必要はありません。彼は幻術に長け、驕り高ぶり、歯止めなく、最も邪悪です。」

Verse 25

न यावदेष वर्धेत स्वां वेलां प्राप्य दारुण: । स्वां देव मायामास्थाय तावज्जह्यघमच्युत ॥ २५ ॥

この凶悪な者が自分に有利な時を得てさらに増長する前に、アチュタよ、あなたの内なる神力（デーヴァ・マーाया）によってこの罪深き者を討ち滅ぼしてください。

Verse 26

एषा घोरतमा सन्ध्या लोकच्छम्बट्करी प्रभो । उपसर्पति सर्वात्मन् सुराणां जयमावह ॥ २६ ॥

主よ、世界を覆う最も恐ろしい黄昏が急速に近づいています。万魂の魂なるお方よ、彼を討ち、 देवたちに勝利をもたらしてください。

Verse 27

अधुनैषोऽभिजिन्नाम योगो मौहूर्तिको ह्यगात् । शिवाय नस्त्वं सुहृदामाशु निस्तर दुस्तरम् ॥ २७ ॥

勝利に最も吉祥な「アビジット」の時刻は正午に始まり、ほとんど過ぎ去りました。ゆえに御友のため、この手強い敵を速やかに処置してください。

Verse 28

दिष्टय‍ा त्वां विहितं मृत्युसमयमासादित: स्वयम् । विक्रम्यैनं मृधे हत्वा लोकानाधेहि शर्मणि ॥ २८ ॥

ありがたいことに、この魔族は自らあなたのもとへ来ました。彼の死の時はあなたによって定められています。ゆえに御武威を示し、決闘で彼を討って、諸世界を安寧に据えてください。