Adhyaya 29

Verse 1

श्रीबादरायणिरुवाच भगवानपि ता रात्री: शारदोत्फुल्लमल्लिका: । वीक्ष्य रन्तुं मनश्चक्रे योगमायामुपाश्रित: ॥ १ ॥

シュリー・バーダラーヤニは言った。秋の夜、咲き誇るマッリカーの香りを見て、バガヴァーンはヨーガマーヤーに依りつつ、愛のリーラーへと御心を向けられた。

Verse 2

तदोडुराज: ककुभ: करैर्मुखंप्राच्या विलिम्पन्नरुणेन शन्तमै: । स चर्षणीनामुदगाच्छुचो मृजन्प्रिय: प्रियाया इव दीर्घदर्शन: ॥ २ ॥

そのとき月が昇り、安らかな光の紅みで東の地平の面を染め、見上げる者たちの憂いをぬぐい去った。その月は、久しい別離ののち帰り来た愛しい夫が、愛妻の顔を赤いクンクマで飾るかのようであった。

Verse 3

द‍ृष्ट्वा कुमुद्वन्तमखण्डमण्डलंरमाननाभं नवकुङ्कुमारुणम् । वनं च तत्कोमलगोभी रञ्जितंजगौ कलं वामद‍ृशां मनोहरम् ॥ ३ ॥

クリシュナは、欠けることなき満月の円盤が、新たに塗られた朱のように紅く輝き、まるで吉祥天ラクシュミーの御顔のようであるのをご覧になった。さらにクムダの蓮が開き、森がやわらかな月光に染まるのを見て、主は美しい目のゴーピーたちの心を奪う甘美な笛の調べを奏で始めた。

Verse 4

निशम्य गीतं तदनङ्गवर्धनंव्रजस्त्रिय: कृष्णगृहीतमानसा: । आजग्मुरन्योन्यमलक्षितोद्यमा:स यत्र कान्तो जवलोलकुण्डला: ॥ ४ ॥

恋の情を増し高めるクリシュナの笛の歌を聞くや、ヴラジャの女たちの心は主に奪われた。彼女たちは互いに気づかれぬまま急ぎ、恋人の待つ場所へと向かった。あまりの速さに耳飾りが左右に揺れ動いた。

Verse 5

दुहन्त्योऽभिययु: काश्चिद् दोहं हित्वा समुत्सुका: । पयोऽधिश्रित्य संयावमनुद्वास्यापरा ययु: ॥ ५ ॥

あるゴーピーたちは牛の乳を搾っていたが、クリシュナの笛を聞くや、胸を躍らせて搾乳をやめ、彼に会いに出て行った。ある者は火にかけた乳が固まりかけるのも、またある者は炉で菓子が焦げるのも顧みず、そのまま主のもとへ向かった。

Verse 6

परिवेषयन्त्यस्तद्धित्वा पाययन्त्य: शिशून् पय: । शुश्रूषन्त्य: पतीन् काश्चिदश्न‍न्त्योऽपास्य भोजनम् ॥ ६ ॥ लिम्पन्त्य: प्रमृजन्त्योऽन्या अञ्जन्त्य: काश्च लोचने । व्यत्यस्तवस्त्राभरणा: काश्चित् कृष्णान्तिकं ययु: ॥ ७ ॥

ある者は給仕をし、ある者は乳飲み子に乳を与え、ある者は夫に仕え、ある者は食事の最中であったが、皆それらを捨ててクリシュナに会いに行った。ほかの者は身に香油を塗り、身を拭い、目にカッジャラを引いていたが、衣や飾りが乱れたままでも、主のもとへと駆け出した。

Verse 7

परिवेषयन्त्यस्तद्धित्वा पाययन्त्य: शिशून् पय: । शुश्रूषन्त्य: पतीन् काश्चिदश्न‍न्त्योऽपास्य भोजनम् ॥ ६ ॥ लिम्पन्त्य: प्रमृजन्त्योऽन्या अञ्जन्त्य: काश्च लोचने । व्यत्यस्तवस्त्राभरणा: काश्चित् कृष्णान्तिकं ययु: ॥ ७ ॥

あるゴーピーたちは身支度をし、ある者は乳飲み子に乳を与え、ある者は夫に仕え、またある者は食事をしていた。だが皆、それらの務めを捨ててシュリー・クリシュナに会いに出て行った。ほかのゴーピーたちは沐浴し、香油を塗り、身を整え、化粧し、目にカージャルを引いていたが、たちまち手を止め、衣や飾りが乱れたままクリシュナのもとへ駆けて行った。

Verse 8

ता वार्यमाणा: पतिभि: पितृभिर्भ्रातृबन्धुभि: । गोविन्दापहृतात्मानो न न्यवर्तन्त मोहिता: ॥ ८ ॥

夫や父や兄弟、その他の親族が引き止めたが、ゴーヴィンダはすでに彼女たちの心を奪っていたので、魅了された彼女たちは引き返さなかった。御笛の音に酔いしれ、戻ることを拒んだのである。

Verse 9

अन्तर्गृहगता: काश्चिद् गोप्योऽलब्धविनिर्गमा: । कृष्णं तद्भ‍ावनायुक्ता दध्युर्मीलितलोचना: ॥ ९ ॥

しかし幾人かのゴーピーは家から出られず、内にとどまった。彼女たちは目を閉じ、清らかな愛の想念に結ばれて、クリシュナを黙想した。

Verse 10

दु:सहप्रेष्ठविरहतीव्रतापधुताशुभा: । ध्यानप्राप्ताच्युताश्लेषनिर्वृत्या क्षीणमङ्गला: ॥ १० ॥ तमेव परमात्मानं जारबुद्ध्यापि सङ्गता: । जहुर्गुणमयं देहं सद्य: प्रक्षीणबन्धना: ॥ ११ ॥

クリシュナに会いに行けなかったゴーピーたちは、愛しい方との耐え難い離別の熱苦しさによって、あらゆる不浄の業を焼き尽くされた。黙想のうちにアチュタの抱擁を得て、その歓喜は彼女たちの世俗的な功徳さえも尽きさせた。主はパラマートマンであるのに、彼女たちは恋人として思い、その親密な情趣で結ばれた。かくして業の束縛は消え、彼女たちはただちにグナから成る粗大身を捨てた。

Verse 11

दु:सहप्रेष्ठविरहतीव्रतापधुताशुभा: । ध्यानप्राप्ताच्युताश्लेषनिर्वृत्या क्षीणमङ्गला: ॥ १० ॥ तमेव परमात्मानं जारबुद्ध्यापि सङ्गता: । जहुर्गुणमयं देहं सद्य: प्रक्षीणबन्धना: ॥ ११ ॥

クリシュナに会いに行けなかったゴーピーたちは、愛しい方との耐え難い離別の熱苦しさによって、あらゆる不浄の業を焼き尽くされた。黙想のうちにアチュタの抱擁を得て、その歓喜は彼女たちの世俗的な功徳さえも尽きさせた。主はパラマートマンであるのに、彼女たちは恋人として思い、その親密な情趣で結ばれた。かくして業の束縛は消え、彼女たちはただちにグナから成る粗大身を捨てた。

Verse 12

श्रीपरीक्षिदुवाच कृष्णं विदु: परं कान्तं न तु ब्रह्मतया मुने । गुणप्रवाहोपरमस्तासां गुणधियां कथम् ॥ १२ ॥

シュリー・パリークシットは言った。「聖者よ、ゴーピーたちはクリシュナを至上の恋人としてのみ知り、ブラフマンたる絶対真理としては知らなかった。では、グナの波に心をさらわれた彼女たちが、どうして物質的執着から解き放たれたのか。」

Verse 13

श्रीशुक उवाच उक्तं पुरस्तादेतत्ते चैद्य: सिद्धिं यथा गत: । द्विषन्नपि हृषीकेशं किमुताधोक्षजप्रिया: ॥ १३ ॥

シュカデーヴァは言った。「その点は以前にも語った。チャイディヤのシシュパーラがいかに成就を得たかを。フリシーケーシャを憎んだ者でさえ到達したのなら、アドホークシャジャに愛される献身者は言うまでもない。」

Verse 14

नृणां नि:श्रेयसार्थाय व्यक्तिर्भगवतो नृप । अव्ययस्याप्रमेयस्य निर्गुणस्य गुणात्मन: ॥ १४ ॥

王よ、人々の究極の幸いのために、至上主はこの世に御姿を現される。主は尽きることなく測り知れず、グナを超えつつもグナを統べるお方である。

Verse 15

कामं क्रोधं भयं स्‍नेहमैक्यं सौहृदमेव च । नित्यं हरौ विदधतो यान्ति तन्मयतां हि ते ॥ १५ ॥

欲望、怒り、恐れ、守り慈しむ愛、非人格的な一体感、あるいは友情を、常にハリに向ける者は、必ずや主への思念に没入し、主と一つの心境となる。

Verse 16

न चैवं विस्मय: कार्यो भवता भगवत्यजे । योगेश्वरेश्वरे कृष्णे यत एतद् विमुच्यते ॥ १६ ॥

生まれなき至上主、ヨーガの自在者たちの主であるクリシュナについて、あなたはそれほど驚くべきではない。そもそもこの世界を解放するのは主ご自身なのだから。

Verse 17

ता द‍ृष्ट्वान्तिकमायाता भगवान् व्रजयोषित: । अवदद् वदतां श्रेष्ठो वाच: पेशैर्विमोहयन् ॥ १७ ॥

ヴラジャの乙女たちが近くまで来たのを見て、語りの最勝者である主シュリー・クリシュナは、心を惑わすほど甘美な言葉で彼女らに語りかけた。

Verse 18

श्रीभगवानुवाच स्वागतं वो महाभागा: प्रियं किं करवाणि व: । व्रजस्यानामयं कच्चिद् ब्रूतागमनकारणम् ॥ १८ ॥

主は言われた。「幸い多き乙女たちよ、ようこそ。汝らを喜ばせるために、われは何をなそうか。ヴラジャは無事か。ここへ来た理由を告げよ。」

Verse 19

रजन्येषा घोररूपा घोरसत्त्वनिषेविता । प्रतियात व्रजं नेह स्थेयं स्त्रीभि: सुमध्यमा: ॥ १९ ॥

この夜は恐ろしく、恐るべき生き物が潜んでいる。細腰の乙女たちよ、ヴラジャへ帰りなさい。ここは女が留まるべき場所ではない。

Verse 20

मातर: पितर: पुत्रा भ्रातर: पतयश्च व: । विचिन्वन्ति ह्यपश्यन्तो मा कृढ्‌वं बन्धुसाध्वसम् ॥ २० ॥

家におらぬと知って、汝らの母、父、子、兄弟、夫たちは必ず探している。身内に不安を与えてはならぬ。

Verse 21

द‍ृष्टं वनं कुसुमितं राकेशकररञ्जितम् । यमुनानिललीलैजत्तरुपल्लवशोभितम् ॥ २१ ॥ तद् यात मा चिरं गोष्ठं शुश्रूषध्वं पतीन् सती: । क्रन्दन्ति वत्सा बालाश्च तान् पाययत दुह्यत ॥ २२ ॥

汝らは花咲き満ちたこの森を見た。満月の光に染まり、ヤムナーからの柔らかな風に戯れて木々の若葉が震え、その美しさは際立つ。ゆえに今は遅れず牧人の里へ帰りなさい。貞節の妻たちよ、夫に仕え、泣く幼子と子牛に乳を与え、乳を搾って満たしてやりなさい。

Verse 22

द‍ृष्टं वनं कुसुमितं राकेशकररञ्जितम् । यमुनानिललीलैजत्तरुपल्लवशोभितम् ॥ २१ ॥ तद् यात मा चिरं गोष्ठं शुश्रूषध्वं पतीन् सती: । क्रन्दन्ति वत्सा बालाश्च तान् पाययत दुह्यत ॥ २२ ॥

汝らは花に満ち、満月の光に輝くこのヴリンダーヴァナの森を見た。ヤムナーより来る柔らかな風に葉が震え、樹々がいよいよ美しく映えるのも見た。ゆえに今は遅れず牧人の里へ帰りなさい。貞節の女たちよ、夫に仕え、泣く幼子と子牛に乳を与え、牛も搾りなさい。

Verse 23

अथ वा मदभिस्‍नेहाद् भवत्यो यन्त्रिताशया: । आगता ह्युपपन्नं व: प्रीयन्ते मयि जन्तव: ॥ २३ ॥

あるいは、わたしへの深い愛が汝らの心を捉え、ここへ導いたのかもしれぬ。それはもっともなことだ。すべての生きとし生けるものは、わたしに対して本性としての親愛を宿しているからである。

Verse 24

भर्तु: शुश्रूषणं स्त्रीणां परो धर्मो ह्यमायया । तद्बन्धूनां च कल्याण: प्रजानां चानुपोषणम् ॥ २४ ॥

女の最高の法（ダルマ）とは、偽りなく夫に仕え、夫の一族に善く振る舞い、子らをよく養い育てることである。

Verse 25

दु:शीलो दुर्भगो वृद्धो जडो रोग्यधनोऽपि वा । पति: स्त्रीभिर्न हातव्यो लोकेप्सुभिरपातकी ॥ २५ ॥

来世に善き行き先を望む女は、宗教的規範から堕ちていない夫を決して捨ててはならぬ。たとえ彼が不作法で、不運で、老い、愚鈍で、病弱で、貧しくとも。

Verse 26

अस्वर्ग्यमयशस्यं च फल्गु कृच्छ्रं भयावहम् । जुगुप्सितं च सर्वत्र ह्यौपपत्यं कुलस्त्रिय: ॥ २६ ॥

良家の女にとって、つまらぬ不義の関係はどこでも忌み嫌われる。それは天界への道を閉ざし、名誉を損ない、苦難と恐れを招く。

Verse 27

श्रवणाद् दर्शनाद्ध्यानान्मयि भावोऽनुकीर्तनात् । न तथा सन्निकर्षेण प्रतियात ततो गृहान् ॥ २७ ॥

わたしへの超越的な愛は、わたしのことを聞き、御神像を拝し、わたしを黙想し、わたしの栄光を誠実に歌うというバクティによって生まれる。単なる身体の近さでは同じ果は得られない。ゆえに家へ帰りなさい。

Verse 28

श्रीशुक उवाच इति विप्रियमाकर्ण्य गोप्यो गोविन्दभाषितम् । विषण्णा भग्नसङ्कल्पाश्चिन्तामापुर्दुरत्ययाम् ॥ २८ ॥

シュカデーヴァは語った。ゴーヴィンダの口から出た不快な言葉を聞いて、ゴーピーたちは沈み込んだ。大きな望みは砕け、越え難い不安に包まれた。

Verse 29

कृत्वा मुखान्यव शुच: श्वसनेन शुष्यद्- बिम्बाधराणि चरणेन भुव: लिखन्त्य: । अस्रैरुपात्तमसिभि: कुचकुङ्कुमानि तस्थुर्मृजन्त्य उरुदु:खभरा: स्म तूष्णीम् ॥ २९ ॥

彼女たちはうなだれ、重い嘆息で赤い唇は乾き、つま先で地を引っかいた。涙はこぼれて目の黒粉を流し、胸のクンクムも洗い落とした。こうして彼女たちは沈黙のまま、深い悲しみの重荷を背負って立ち尽くした。

Verse 30

प्रेष्ठं प्रियेतरमिव प्रतिभाषमाणं कृष्णं तदर्थविनिवर्तितसर्वकामा: । नेत्रे विमृज्य रुदितोपहते स्म किञ्चित्- संरम्भगद्गदगिरोऽब्रुवतानुरक्ता: ॥ ३० ॥

クリシュナは彼女たちの最愛であり、そのために他の望みをすべて捨てていたのに、彼は不愛想に語った。それでも彼への執着は揺るがない。彼女たちは泣くのを止めて目をぬぐい、動揺で声を詰まらせながら語り始めた。

Verse 31

गोप्य ऊचु: मैवं विभोऽर्हति भवान् गदितुं नृशंसं सन्त्यज्य सर्वविषयांस्तव पादमूलम् । भक्ता भजस्व दुरवग्रह मा त्यजास्मान् देवो यथादिपुरुषो भजते मुमुक्षून् ॥ ३१ ॥

ゴーピーたちは言った。「おお全能者よ、そのように残酷に語るのはふさわしくありません。私たちは一切の世の享楽を捨て、あなたの蓮華の御足のもとに来ました。頑ななお方よ、どうか私たちを捨てないでください。私たちはあなたのバクタです。原初の主シュリー・ナーラーヤナが解脱を求める信徒に応えるように、あなたも私たちに応えてください。」

Verse 32

यत्पत्यपत्यसुहृदामनुवृत्तिरङ्ग स्त्रीणां स्वधर्म इति धर्मविदा त्वयोक्तम् । अस्त्वेवमेतदुपदेशपदे त्वयीशे प्रेष्ठो भवांस्तनुभृतां किल बन्धुरात्मा ॥ ३२ ॥

愛しきクリシュナよ、法（ダルマ）に通じたあなたは、女性の本分は夫・子・親族に誠実に仕えることだとお説きになりました。それは確かに正しい。しかしその奉仕は本来あなたにこそ捧げられるべきです。あなたはすべての有身の者の最愛の友、最も近い縁者、そしてまさにその真我（アートマン）だからです。

Verse 33

कुर्वन्ति हि त्वयि रतिं कुशला: स्व आत्मन् नित्यप्रिये पतिसुतादिभिरार्तिदै: किम् । तन्न: प्रसीद परमेश्वर मा स्म छिन्द्या आशां धृतां त्वयि चिरादरविन्दनेत्र ॥ ३३ ॥

おお、我らの真我（アートマン）、永遠の愛し人よ。巧みな求道者たちは、あなたを真の自己であり常住の恋人と悟って、あなたにこそ愛を向けます。苦しみをもたらす夫や子や親族が、私たちに何の役に立ちましょう。ゆえに至上主よ、どうか憐れみを。蓮華の眼の方よ、久しく抱いてきたあなたとの交わりの望みを断たないでください。

Verse 34

चित्तं सुखेन भवतापहृतं गृहेषु यन्निर्विशत्युत करावपि गृह्यकृत्ये । पादौ पदं न चलतस्तव पादमूलाद् याम: कथं व्रजमथो करवाम किं वा ॥ ३४ ॥

今日まで私たちの心は家の務めに沈んでいました。けれどあなたは易々と、心も、家事に働く手さえも奪い去られました。今や私たちの足は、あなたの蓮華の御足の根元から一歩も動きません。どうしてヴラジャへ帰れましょう。帰って何をすればよいのでしょう。

Verse 35

सिञ्चाङ्ग नस्त्वदधरामृतपूरकेण हासावलोककलगीतजहृच्छयाग्निम् । नो चेद्वयं विरहजाग्न्युपयुक्तदेहा ध्यानेन याम पदयो: पदवीं सखे ते ॥ ३५ ॥

友なるクリシュナよ、あなたの唇の甘露を注いで、微笑みの眼差しと甘い笛の歌で燃え上がらせた私たちの胸の火を鎮めてください。さもなくば、あなたとの別離の火にこの身を委ね、ヨーギーのように瞑想によってあなたの蓮華の御足の境地へ至りましょう。

Verse 36

यर्ह्यम्बुजाक्ष तव पादतलं रमाया दत्तक्षणं क्‍वचिदरण्यजनप्रियस्य । अस्प्राक्ष्म तत्प्रभृति नान्यसमक्षमञ्ज: स्थातुं स्त्वयाभिरमिता बत पारयाम: ॥ ३६ ॥

蓮華の眼の方よ、ラクシュミー女神は、あなたの蓮華の御足の裏に触れる瞬間を祝祭とみなします。あなたは森の住人にも殊に愛されるお方。ゆえに私たちもその蓮華の御足に触れましょう。その時以来、あなたによって完全に満たされた私たちは、他のいかなる男の前にも立つことさえできなくなります。

Verse 37

श्रीर्यत्पदाम्बुजरजश्चकमे तुलस्या लब्ध्वापि वक्षसि पदं किल भृत्यजुष्टम् । यस्या: स्ववीक्षण उतान्यसुरप्रयास- स्तद्वद् वयं च तव पादरज: प्रपन्ना: ॥ ३७ ॥

神々が大いなる努力でその慈眼を求めるラクシュミーは、ナーラーヤナの胸に常住する比類なき位を得ながらも、トゥラシー女神や多くの奉仕者と分かち合うことになっても、主の蓮華の御足の塵をなお慕う。私たちもまた、あなたの蓮華の御足の塵に帰依いたします。

Verse 38

तन्न: प्रसीद वृजिनार्दन तेऽङ्‍‍‍‍‍घ्रिमूलं प्राप्ता विसृज्य वसतीस्त्वदुपासनाशा: । त्वत्सुन्दरस्मितनिरीक्षणतीव्रकाम- तप्तात्मनां पुरुषभूषण देहि दास्यम् ॥ ३८ ॥

それゆえ、あらゆる苦しみを滅するお方よ、どうか私たちに慈悲を。あなたの蓮華の御足のもとへ来るため、家も家族も捨て、ただあなたを礼拝し奉仕する望みのみを抱いて参りました。あなたの美しい微笑みと眼差しが起こす激しい恋慕に、私たちの心は燃えています。人中の宝よ、どうか私たちに仕える身分をお授けください。

Verse 39

वीक्ष्यालकावृतमुखं तव कुण्डलश्री- गण्डस्थलाधरसुधं हसितावलोकम् । दत्ताभयं च भुजदण्डयुगं विलोक्य वक्ष: श्रियैकरमणं च भवाम दास्य: ॥ ३९ ॥

巻き毛に縁どられたあなたの御顔、耳飾りの輝きに美しく映える頬、甘露に満ちた唇、微笑む眼差しを拝し、さらに恐れを取り去る堂々たる両腕と、ラクシュミーの唯一の歓びの座である御胸を見れば、私たちは必ずあなたの侍女となりましょう。

Verse 40

का स्त्र्यङ्ग ते कलपदायतवेणुगीत- सम्मोहितार्यचरितान्न चलेत्त्रिलोक्याम् । त्रैलोक्यसौभगमिदं च निरीक्ष्य रूपं यद् गोद्विजद्रुममृगा: पुलकान्यबिभ्रन् ॥ ४० ॥

愛しきクリシュナよ、三界のいずれの女が、あなたの甘く引き伸ばされた笛の調べに惑わされて、正しき行いから逸れずにいられましょうか。あなたのこの御姿こそ三界の吉祥。実に、牛も鳥も木々も鹿も、あなたの美しい御姿を見て歓喜に身震いし、毛が逆立つのです。

Verse 41

व्यक्तं भवान् व्रजभयार्तिहरोऽभिजातो देवो यथादिपुरुष: सुरलोकगोप्ता । तन्नो निधेहि करपङ्कजमार्तबन्धो तप्तस्तनेषु च शिर:सु च किङ्करीणाम् ॥ ४१ ॥

あなたがこの世にお生まれになったのは、ヴラジャの人々の恐れと苦しみを取り除くためであることは明らかです。原初の主が神々の世界を守護するように。ゆえに、苦しむ者の友よ、どうか蓮華の御手を、私たち侍女の頭上と、燃える胸の上にお置きください。

Verse 42

श्रीशुक उवाच इति विक्लवितं तासां श्रुत्वा योगेश्वरेश्वर: । प्रहस्य सदयं गोपीरात्मारामोऽप्यरीरमत् ॥ ४२ ॥

シュカデーヴァは語った。ゴーピーたちの落胆の言葉を聞くと、ヨーガの主たちの主である主クリシュナは微笑み、慈悲によって、自己充足でありながらも彼女たちと共に楽しまれた。

Verse 43

ताभि: समेताभिरुदारचेष्टित: प्रियेक्षणोत्फुल्लमुखीभिरच्युत: । उदारहासद्विजकुन्ददीधति- र्व्यरोचतैणाङ्क इवोडुभिर्वृत: ॥ ४३ ॥

集まったゴーピーたちの中で、愛情深い眼差しにより顔を花開かせた不落の主クリシュナは、星々に囲まれた月のように輝いた。広やかな微笑みは、クンダの蕾のような歯の光を放った。

Verse 44

उपगीयमान उद्गायन् वनिताशतयूथप: । मालां बिभ्रद्वैजयन्तीं व्यचरन्मण्डयन् वनम् ॥ ४४ ॥

ゴーピーたちが主を讃えて歌うと、幾百の乙女の群れの導き手であるシュリー・クリシュナも声高く応えて歌われた。ヴァイジャヤンティーの花輪を身に着け、彼女たちの間を巡ってヴリンダーヴァナの森を飾られた。

Verse 45

नद्या: पुलिनमाविश्य गोपीभिर्हिमवालुकम् । जुष्टं तत्तरलानन्दिकुमुदामोदवायुना ॥ ४५ ॥ बाहुप्रसारपरिरम्भकरालकोरु- नीवीस्तनालभननर्मनखाग्रपातै: । क्ष्वेल्यावलोकहसितैर्व्रजसुन्दरीणा- मुत्तम्भयन् रतिपतिं रमयां चकार ॥ ४६ ॥

シュリー・クリシュナはゴーピーたちとヤムナーの岸辺へ行かれた。そこは砂が涼しく、波に生気づけられた風が蓮の香りを運んでいた。そこで主は腕を広げて彼女たちを抱き、手や髪、腿、帯、胸に触れ、爪先で戯れにかすかに掻き、冗談と眼差しと笑いによって、ヴラジャの乙女たちの胸に愛神を呼び覚まし、御自身のリーラーを楽しまれた。

Verse 46

नद्या: पुलिनमाविश्य गोपीभिर्हिमवालुकम् । जुष्टं तत्तरलानन्दिकुमुदामोदवायुना ॥ ४५ ॥ बाहुप्रसारपरिरम्भकरालकोरु- नीवीस्तनालभननर्मनखाग्रपातै: । क्ष्वेल्यावलोकहसितैर्व्रजसुन्दरीणा- मुत्तम्भयन् रतिपतिं रमयां चकार ॥ ४६ ॥

シュリー・クリシュナはゴーピーたちとヤムナーの岸辺へ行かれた。そこは砂が涼しく、波に生気づけられた風が蓮の香りを運んでいた。そこで主は腕を広げて彼女たちを抱き、手や髪、腿、帯、胸に触れ、爪先で戯れにかすかに掻き、冗談と眼差しと笑いによって、ヴラジャの乙女たちの胸に愛神を呼び覚まし、御自身のリーラーを楽しまれた。

Verse 47

एवं भगवत: कृष्णाल्लब्धमाना महात्मन: । आत्मानं मेनिरे स्त्रीणां मानिन्यो ह्यधिकं भुवि ॥ ४७ ॥

至上主バガヴァーン・シュリー・クリシュナから特別な慈愛を受けたことで、ゴーピーたちは自らの幸運に誇りを抱いた。各々が「地上で最も優れた女は私だ」と思った。

Verse 48

तासां तत् सौभगमदं वीक्ष्य मानं च केशव: । प्रशमाय प्रसादाय तत्रैवान्तरधीयत ॥ ४८ ॥

ゴーピーたちが幸運に酔い、誇り高ぶっているのを見た主ケーシャヴァは、その慢心を鎮め、さらに慈悲を示すため、その場でただちに姿を消された。