आसजन्नस्य स्वरथं तीव्रतेजा: सुदर्शनस्येन्द्रकेतुप्रकाशौ । भुजौ शिरश्रेन्द्रसमानवीर्य- स्त्रिभि: शरैर्युगपत् संचकर्त,उस युद्धमें इन्द्रके समान पराक्रमी एवं प्रचण्ड तेजस्वी अश्वत्थामाने अपने रथके निकट आये हुए मालवराज सुदर्शनकी इन्द्रध्वजके तुल्य प्रकाशित होनेवाली दोनों भुजाओं तथा मस्तकको तीन बाणोंद्वारा एक साथ ही काट डाला
sañjaya uvāca |
āsajann asya sva-rathaṁ tīvra-tejāḥ sudarśanasya indra-ketu-prakāśau |
bhujau śiraś ca indra-samāna-vīryas tribhiḥ śarair yugapat sañcakarta ||
Sañjaya said: In that battle, Aśvatthāmā—fierce in splendor and equal to Indra in prowess—closed in upon his own chariot and, with three arrows at once, severed King Sudarśana’s two arms, shining like Indra’s banner, and his head. The scene underscores the war’s ruthless momentum, where martial skill is displayed without pause, and the ethical weight of violence falls heavily even upon the valiant.
संजय उवाच