महिषासुर उवाच । क्वचिद्दृष्टं त्वया किञ्चिदाश्चर्यं भूतले मुने । दैवं वा मानुषं वापि दानवा लंभिता विभो
mahiṣāsura uvāca | kvaciddṛṣṭaṃ tvayā kiñcidāścaryaṃ bhūtale mune | daivaṃ vā mānuṣaṃ vāpi dānavā laṃbhitā vibho
Mahiṣāsura berkata: “Wahai muni, pernahkah engkau melihat di bumi suatu keajaiban—entah bersifat ilahi atau manusiawi—yang membuat para Dānava terlampaui, wahai yang perkasa?”
Mahiṣāsura
Tirtha: Arbuda (contextual)
Type: kshetra
Listener: Nārada
Scene: Mahiṣāsura, regal and imposing, leans forward questioning Nārada: has any marvel been seen on earth—divine or human—that surpasses the Dānavas?
Curiosity mixed with pride seeks comparison; Purāṇas often use such questions to reveal higher truths beyond arrogance.
No specific tīrtha is identified in this verse; it sets up a marvel-description to follow.
None; it is a question initiating a narrative about extraordinary phenomena.