Adhyaya 2

Verse 1

लोमश उवाच । एकदा तु तदा तेन यज्ञः प्रारंभितो महान् । तत्राहूतास्तदा सर्वे दीक्षितेन तपस्विना

Lomaśa berkata: Pada suatu ketika, ia memulai sebuah yajña yang agung. Di sana, sang pertapa yang telah menerima dīkṣā mengundang semua orang pada saat itu.

Verse 2

ऋषयो विविधास्तत्र वशिष्ठाद्याः समागताः । अगस्त्यः कश्यपोऽत्रिश्च वामदेवस्तथा भृगुः

Di sana berhimpun banyak resi—diawali oleh Vasiṣṭha; juga Agastya, Kaśyapa, Atri, Vāmadeva, serta Bhṛgu.

Verse 3

दधीचो भगवान्व्यासो भरद्वाजोऽथ गौतमः । एते चान्ये च बहवः समाजग्मुर्महर्षयः

Dadhīci, Bhagavān Vyāsa, Bharadvāja, lalu Gautama—mereka ini dan banyak maharsi lainnya pun berkumpul bersama.

Verse 4

तथा सर्वे सुरगणा लोकपालस्तथाऽपरे विद्याधराश्च गंधर्वाः किंनराप्सरसां गणाः

Demikian pula seluruh rombongan para dewa datang—bersama para Lokapāla dan yang lainnya; para Vidyādhara, Gandharva, serta kelompok Kiṃnara dan Apsarā.

Verse 5

सप्तलोकात्समानीतो ब्रह्मा लोकपितामहः । वैकुंठाच्च तथा विष्णुः समानीतो मरवं प्रति

Dari tujuh loka, Brahmā—Pitāmaha, leluhur para dunia—dibawa ke sana; dan dari Vaikuṇṭha, Viṣṇu pun dibawa menuju Marava.

Verse 6

देवेन्द्रो हि समानीत इंद्राण्या सह सुप्रभः । तथा चंद्रो हि रोहिण्या वरुणः प्रिययया सह

Indra, raja para dewa, yang bercahaya gemilang, dibawa ke sana bersama Indrāṇī. Demikian pula Candra datang dengan Rohiṇī, dan Varuṇa bersama permaisuri tercintanya.

Verse 7

कुबेरः पुष्पकारूढो मृगाऽरूढोऽथ मारुतः । बस्ताऽरूढः पावकश्च प्रेताऽरूढोऽथ निरृति

Kubera datang menaiki Puṣpaka; Māruta (Vāyu) datang menunggang rusa. Pāvaka (Agni) menunggang kambing, dan Nirṛti datang menunggang preta, makhluk gaib seperti hantu.

Verse 8

एते सर्वे समायाता यज्ञवाटे द्विजन्मनः । ते सर्वे सत्कृतास्तेन दक्षेण च दुरात्मना

Wahai yang dua kali lahir, semuanya tiba di pelataran yajña. Dan semuanya dihormati sebagaimana mestinya oleh Dakṣa itu, meski batinnya jahat.

Verse 9

भवनानि महार्हाणि सुप्रभाणि महांति च । त्वष्ट्रा कृतानि दिव्यानि कौशल्येन महात्मना

Di sana ada istana-istana yang amat berharga, luas dan bercahaya cemerlang—bangunan-bangunan ilahi—yang dibuat oleh Tvaṣṭṛ, sang mahatma, dengan kemahiran sempurna.

Verse 10

तेषु सर्वेषु धिष्ण्येषु यथाजोषं समास्थिताः

Di semua singgasana suci dan tempat yang telah ditetapkan itu, mereka duduk pada kedudukan masing-masing menurut kepatutan dan kenyamanan.

Verse 11

वर्त्तमाने महायज्ञे तीर्थे कनखले तथा । ऋत्विजश्च कृतास्तेन भृग्वाद्याश्च तपोधनाः

Ketika mahāyajña berlangsung di tīrtha Kanakhala, ia mengangkat para resi kaya tapa, mulai dari Bhṛgu, sebagai ṛtvij—imam pelaksana upacara yajña.

Verse 12

दीक्षायुक्तस्तदा दक्षः कृतकौतुकमंगलः । भार्यया सहितो विप्रैः कृतस्वत्ययनो भृशम्

Kemudian Dakṣa, setelah ditahbiskan untuk upacara dan menunaikan tata-ritus pendahuluan yang suci lagi mujur, hadir bersama istrinya; para brāhmana sangat memuliakannya dengan berkat kesejahteraan dan perlindungan.

Verse 13

रेजे महत्त्वेन तदा सुहृद्भिः परितः सदा । एतस्मिन्नंतरे तत्र दधीचिर्वाक्यमब्रवीत्

Saat itu ia bersinar dalam keagungan, senantiasa dikelilingi para sahabat. Sementara itu, pada saat itulah Dadhīci mengucapkan kata-kata ini di sana.

Verse 14

दधीचिरुवाच । एते सुरेशा ऋषयो महत्तराः सलोकपालाश्च समागतास्तव । तथाऽपि यज्ञस्तु न शोभते भृशंपिनाकिना तेन महात्मना विना

Dadhīci berkata: “Wahai Dakṣa, para dewa yang perkasa, para ṛṣi agung, bahkan para penjaga penjuru dunia telah berkumpul bagimu; namun yajña ini sama sekali tidak bercahaya tanpa Pinākin, Mahātman Śiva, pemegang busur.”

Verse 15

येनैव सर्वाण्यपि मंगलानि जातानि शंसंति महाविपश्चितः । सोऽसौ न दृष्टोऽत्र पुमान्पुराणो वृषध्वजो नीलकण्ठः कपर्दी

Dia, yang darinya segala kemujuran lahir—demikian para resi agung memuji—namun Pribadi Purba itu tidak tampak di sini: Vṛṣadhvaja, Tuhan Berleher Biru, Kapardī, Śiva berambut gimbal.

Verse 16

अमंगलान्येव च मंगलानि भवंति येनाधिकृतानि दक्ष । त्रियंबकेनाथ सुमंगलानि भवंति सद्योह्यपमंगलानि

Wahai Dakṣa, bahkan yang tidak mujur pun menjadi mujur bila ditata oleh-Nya; dan oleh Triyambaka, apa yang beralamat buruk seketika berubah menjadi kemujuran yang paling luhur.

Verse 17

तस्मात्त्वयैव कर्तव्यमाह्वानं परमेष्ठिना । त्वरितं चैव शक्रेण विष्णुना प्रभविष्णुना

Karena itu, wahai Parameṣṭhin, engkau sendiri hendaklah melakukan pemanggilan suci; dan segeralah, bersama Śakra dan Viṣṇu, Tuhan yang mahakuasa.

Verse 18

सर्वैरेव हि गंतव्यं यत्र देवो महेश्वरः

Sesungguhnya, semua harus pergi ke tempat di mana Dewa Maheśvara berada.

Verse 19

दाक्षायण्या समेतं तमानयध्वं त्वरान्विताः । तेन सर्वं पवित्रं स्याच्छंभुना योगिना भृशम्

Bersegeralah dan bawalah Dia ke sini bersama Dākṣāyaṇī (Satī); oleh yogin Śambhu itu, segala sesuatu akan menjadi amat disucikan.

Verse 20

यस्य स्मृत्या च नामोक्त्या समग्रं सुकृतं भवेत् । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन समानेयो वृषध्वजः

Dia yang dengan sekadar diingat dan disebut Nama-Nya, seluruh kebajikan menjadi sempurna—maka dengan segenap upaya, Vṛṣadhvaja (Śiva, berpanji lembu) hendaklah diundang ke sini.

Verse 21

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा प्रहसन्नाह दुष्टधीः । मूलं विष्णुर्हि देवानां यत्र धर्मः सनातनः

Mendengar kata-kata itu, si berhati jahat tertawa dan berkata: “Sebab Viṣṇu adalah akar para dewa—di mana Dharma yang kekal bersemayam.”

Verse 22

यस्मिन्वेदाश्च यज्ञाश्च कर्माणिविविधानि च । प्रतिष्ठितानि सर्वाणि सोऽसौ विष्णुरिहागतः

Dia, tempat Veda, yajña, dan beraneka ragam karma suci semuanya bersemayam—Dialah Viṣṇu itu sendiri yang telah datang ke sini.

Verse 23

सत्यलोकात्समायातो ब्रह्मा लोकपितामहः । वेदैश्चोपनिषद्भिश्च आगमैर्विविधैः सह

Dari Satyaloka telah datang Brahmā, Pitāmaha para loka—bersama Veda, Upaniṣad, dan berbagai Āgama.

Verse 24

तथा सुरगणैः साकमागतः सुरराट् स्वयम् । तथा यूयं समायाता ऋषयो वीतकल्मषाः

Demikian pula sang raja para dewa sendiri telah datang, disertai rombongan para dewa; dan demikian pula kalian telah tiba—para ṛṣi yang tersucikan dari noda dosa.

Verse 25

येये यज्ञोचिताः शांतास्तेते सर्वे समागताः । वेदवेदार्थतत्त्वज्ञाः सर्वे यूयं दृढव्रताः

Semua yang layak bagi yajña, yang berhati damai, telah berhimpun di sini. Kalian semua adalah para pemaham Veda dan hakikat makna Veda—teguh dalam tapa dan vrata.

Verse 26

अत्रैव च किमस्माकं रुद्रेणापि प्रयोजनम् । कन्या दत्ता मया विप्रा ब्रह्मणा नोदितेन हि

Dan di sini juga, apakah perlunya bagi kami akan Rudra? Wahai para vipra, sang gadis telah kupersembahkan—sungguh atas dorongan Brahmā.

Verse 27

अकुलीनो ह्यसौ विप्रा नष्टो नष्टप्रियः सदा । भूतप्रेतपिशाचानां पतिरेको दुरत्ययः

Wahai para brāhmaṇa, ia bukan dari garis mulia—telah binasa, dan senantiasa terpikat pada yang telah hilang. Dialah satu-satunya penguasa para bhūta, preta, dan piśāca—sukar ditaklukkan.

Verse 28

आत्मसंभावितो मूढःस्तब्धो मौनी समत्सरः । कर्मण्यस्मिन्नयोग्योऽसौ नानीतो हि मयाऽधुना

Sombong pada diri, terpedaya, keras kepala, pendiam, dan iri hati—ia tidak layak bagi upacara ini; sebab itu kini aku tidak membawanya ke sini.

Verse 29

तस्मात्त्वया न वक्तव्यं पुनरेवं वचोद्विज । सर्वैर्भवद्भिः कर्तव्यो यज्ञो मे सफलो महान्

Karena itu, wahai dvija, jangan lagi mengucapkan kata-kata demikian. Oleh kalian semua hendaklah yajña agungku ini dilaksanakan, dan ia pasti berbuah.

Verse 30

एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य दधीचिर्वाक्यमब्रवीत्

Mendengar ucapan itu, Dadhīci pun berkata sebagai jawaban.

Verse 31

दधीचिरुवाच । सर्वेषामृषिवर्याणां सुराणां भावितात्मनाम् । अनयोऽयं महाञ्जातो विना तेन महात्मना

Dadhīci berkata: Di antara para ṛṣi utama dan para dewa yang jiwanya tersucikan, malapetaka besar ini timbul—karena Mahātmā itu tidak hadir.

Verse 32

विनाशोऽपि महान्सद्योह्यत्रत्यानां भविष्यति । एवमुक्त्वा दधीचोऽसावेक एव विनिर्गतः

“Sungguh, kehancuran besar akan segera menimpa mereka yang hadir di sini.” Setelah berkata demikian, resi Dadhīci pun pergi—seorang diri.

Verse 33

यज्ञवाटाच्च दक्षस्य त्वरितः स्वाश्रमं ययौ । मुनौ विनिर्गते दक्षः प्रहसन्निदमब्रवीत्

Dari pelataran yajña milik Dakṣa ia segera bergegas menuju āśrama-nya. Setelah sang muni pergi, Dakṣa tersenyum lalu berkata demikian.

Verse 34

गतः शिवप्रियो वीरो दधीचिर्नाम नामतः । आविष्टचित्ता मंदाश्च मिथ्यावादरताः खलाः

“Sang pahlawan Dadhīci, yang termasyhur namanya dan kekasih Śiva, telah pergi. Namun para durjana ini—tumpul budi, pikirannya dikuasai, dan gemar dusta—masih tinggal.”

Verse 35

वेदबाह्य दुराचारास्त्याज्यास्ते ह्यत्र कर्मणि । वेदवादरता यूयं सर्वे विष्णुपुरोगमाः

“Mereka yang berada di luar Veda dan berperilaku buruk patut disingkirkan dari upacara ini. Kalian semua teguh pada ajaran Veda—para pengikut dengan Viṣṇu di depan.”

Verse 36

यज्ञं मे सफलं विप्राः कुर्वंतु ह्यचिरादिव । तदा ते देवयजनं चक्रुः सर्वे सहर्षयः

“Wahai para vipra, segeralah jadikan yajñaku berhasil.” Maka mereka semua, bersama para resi, dengan sukacita melaksanakan pemujaan kepada para dewa.

Verse 37

एतस्मिन्नंतरे तत्र पर्वते गंधमादने । धारागृहे विमानेन सखीभिः परिवारिता

Sementara itu, di Gunung Gandhamādana, di Dhārāgṛha (rumah aliran air), ia tiba dengan wimāna surgawi, dikelilingi para sahabatnya.

Verse 38

दाक्षायणी महादेवी चकार विविधास्तदा । क्रीडा विमानमध्यस्ता कन्दुकाद्याः सहस्रशः

Lalu Dākṣāyaṇī, Sang Mahādevī, melakukan aneka permainan; duduk di tengah wimāna, ia bermain bola dan hiburan lainnya beribu-ribu macam.

Verse 39

क्रीडासक्ता तदा देवी ददर्शाथ महासती । यज्ञं प्रयांतं सोमं च रोहिण्या सहितं प्रभुम्

Saat larut dalam permainan, Sang Dewi Mahāsatī melihat Soma, sang Prabhu, sedang menuju yajña, bersama Rohiṇī.

Verse 40

क्व गमिष्यति चंद्रोऽयं विजये पृच्छ सत्वरम् । तयोक्ता विजया देवी तं पप्रच्छ यथोचितम्

Ia berkata, “Ke mana Dewa Candra ini pergi? Vijayā, tanyakan segera.” Demikian diperintah, Dewi Vijayā pun bertanya kepada Sang Bulan dengan patut.

Verse 41

कथितं तेन तत्सर्वं दक्षस्यैव मखादिकम् । तच्छ्रुत्वा त्वरिता देवी विजया जातसंभ्रमा । कथयामास तत्सर्वं यदुक्तं शशिना भृशम्

Ia menceritakan semuanya, bermula dari makha (yajña) Dakṣa dan seterusnya. Mendengarnya, Dewi Vijayā bergegas dengan hati bergetar, lalu menyampaikan seluruhnya dengan lengkap sebagaimana dikatakan oleh Sang Bulan.

Verse 42

विमृश्य कारणं देवी किमाह्वानं करोति न । दक्षः पिता मे माता च विस्मृता मां कुतोऽधुना

Merenungkan sebabnya, Sang Dewi berpikir: “Mengapa ia tidak mengirim undangan? Dakṣa adalah ayahku, dan ibuku juga—apakah mereka telah melupakanku? Bagaimana mungkin demikian sekarang?”

Verse 43

पृच्छामि शंकरं चाद्य कारणं कृतनिश्चया । स्थापयित्वा सखीस्तत्र आगता शंकरं प्रति

Dengan tekad bulat ia berkata: “Hari ini aku akan menanyakan sebabnya kepada Śaṅkara.” Meninggalkan para sahabatnya di sana, ia pun pergi menuju Śaṅkara.

Verse 44

ददर्शतं सभामध्ये त्रिलोचनमवस्थितम् । गणैः परिवृतं सर्वैश्चंडमुंडादिभिस्तदा

Ia melihat Tuhan Bermata Tiga duduk di tengah sidang; saat itu Ia dikelilingi dari segala sisi oleh para gaṇa—seperti Caṇḍa, Muṇḍa, dan lainnya.

Verse 45

बाणो भृंगिस्तथा नंदी शैलादो हि महातपाः । महाकालो महाचंडो महामुंडो महाशिराः

Di sana ada Bāṇa, Bhṛṅgi, dan Nandī; juga Śailāda, sang pertapa agung. Ada pula Mahākāla, Mahācaṇḍa, Mahāmuṇḍa, dan Mahāśiras.

Verse 46

धूम्राक्षो धूम्रकेतुश्च धूम्रपादस्तथैव च । एते चान्ये च बहवो गणा रुद्रानुवर्तिनः

Ada pula Dhūmrākṣa, Dhūmraketu, dan Dhūmrapāda. Mereka ini dan banyak yang lain adalah para gaṇa yang senantiasa mengikuti Rudra.

Verse 47

केचिद्भयानका रौद्राः कबंधाश्च तथा परे । विलोचनाश्च केचिच्च वक्षोहीनास्तथा परे

Sebagian tampak mengerikan dan garang; sebagian lain hanyalah batang tubuh tanpa kepala. Ada yang bermata ganjil, dan ada pula yang tanpa dada.

Verse 48

एवंभूताश्च शतशः सर्वे ते कृत्तिवाससः । जटाकलापसंभूषाः सर्वे रुद्राक्षभूषणाः

Demikianlah, beratus-ratus jumlahnya, mereka semua berpakaian kulit; berhias gumpalan rambut gimbal, dan semuanya berornamen manik-manik rudrākṣa.

Verse 49

जितेंद्रिया वीतरागाः सर्वे विषयवैरिणः । एभिः सर्वैः परिवृतः शंकरो लोकशंकरः । दृष्टस्तया उपाविष्ट आसने परामाद्भुते

Mereka semua menaklukkan indria, bebas dari nafsu, dan memusuhi kenikmatan indrawi. Dikelilingi oleh mereka semua, Śaṅkara—pembawa kesejahteraan bagi dunia—tampak olehnya, duduk di atas singgasana yang amat menakjubkan.

Verse 50

आक्षिप्तचित्ता सहसा जगाम शिवसंनिधिम् । शिवेन स्थापिता स्वांके प्रीतियुक्तेन वल्लभा

Hatinya seketika tergugah; ia pun segera menuju hadirat Śiva. Śiva yang penuh kasih menempatkan kekasih-Nya di pangkuan-Nya sendiri, dengan kelembutan.

Verse 51

प्रेम्णोदिता वचोभिः सा बहुमानपुरःसरम् । किमागमनकार्यंमे वद शीघ्रं सुमध्यमे

Terdorong oleh cinta, ia berkata dengan kata-kata yang didahului hormat dan pemuliaan: “Wahai yang berpinggang elok, katakanlah segera—apakah tujuan kedatanganmu?”

Verse 52

एवमुक्ता तदा तेन उवाचासितलोचना

Demikian disapa olehnya, saat itu sang Dewi bermata gelap pun menjawab.

Verse 53

सत्युवाच । पितुर्मम महायज्ञे कस्मात्तव न रोचते । गमनं देवदेवश तत्सर्वं कथय प्रभो

Satyā berkata: “Mengapa engkau tidak berkenan pergi ke mahāyajña ayahku, wahai Dewa para dewa? Wahai Prabhu, ceritakanlah semuanya.”

Verse 54

सुहृदामेष वै धर्मः सुहृद्भिः सह संगतिम् । कुर्वंति यन्महादेव सुहृदां प्रीतिवर्धिनीम्

“Inilah dharma para sahabat, wahai Mahādeva: mereka bergaul bersama sahabat, sehingga kasih para welas-asih kian bertambah.”

Verse 55

तसमात्सर्वप्रयत्नेन अनाहूतोऽपि गच्छ भोः । यज्ञवाटं पितुर्मेऽद्य वचनान्मे सदाशिव

“Karena itu, wahai Sadāśiva, demi permohonanku, pergilah hari ini ke pelataran yajña ayahku, meski tanpa undangan, dengan segenap upaya.”

Verse 56

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा ब भाषे सूनृतं वचः । त्वया भद्रे न गंतव्यं दक्षस्य यजनं प्रति

Mendengar ucapannya, ia menjawab dengan kata-kata lembut dan benar: “Wahai wanita mulia, engkau tidak patut pergi ke yajña Dakṣa.”

Verse 57

तस्य ये मानिनः सर्वे ससुरासुकिंनराः । ते स्रेव यजनं प्राप्ताः पितुस्तव न संशयः

Semua yang dimuliakan olehnya—bersama para dewa dan para Kiṃnara—sungguh telah mencapai yajña ayahmu; tiada keraguan akan hal itu.

Verse 58

अनाहूताश्च ये सुभ्रु गच्छंति परमन्दिरम् । अपमानं प्राप्नुवन्ति मरणादधिकं ततः

Wahai yang beralis elok, mereka yang pergi tanpa undangan ke rumah luhur milik orang lain akan menuai kehinaan—lebih berat daripada maut.

Verse 59

परेषां मंदिरं प्राप्त इंद्रोपि लघुतां व्रजेत् । तस्मात्त्वाया न गंतव्यं दक्षस्य यजनं शुभे

Bahkan Indra pun, ketika memasuki rumah orang lain, dapat menjadi kecil martabatnya. Maka, wahai yang suci, janganlah engkau pergi ke yajña Dakṣa.

Verse 60

एवमुक्ता सती तेन महेशेन महात्मना । उवाच रोषसंयुक्तं वाक्यं वाक्यविदां वरा

Setelah dinasihati demikian oleh Mahēśa yang berhati agung, Satī—yang utama dalam kepiawaian bertutur—menjawab dengan kata-kata yang sarat kemurkaan.

Verse 61

यज्ञो हि सत्यं लोके त्वं स त्वं देववरेश्वर । अनाहूतोऽसि तेनाद्य पित्रा मे दृष्टचारिणा । तत्सर्वं ज्ञातुमिच्छामि तस्य भावं दुरात्मनः

‘Di dunia, yajña dipandang sebagai laku suci yang menegakkan kebenaran; dan Engkaulah Kebenaran itu, wahai Tuhan, yang terbaik di antara para dewa. Namun hari ini ayahku yang menyimpang telah tidak mengundang-Mu. Aku ingin mengetahui semuanya—apa maksud si berhati jahat itu?’

Verse 62

तस्माच्चाद्यैव गच्छामि यज्ञवाडं पितुर्म्मम । अनुज्ञां देहि मे नाथ देवदेव जगत्पते

Karena itu, pada hari ini juga aku akan pergi ke arena yajña ayahku. Anugerahkanlah izin kepadaku, wahai Nātha—Dewa para dewa, Penguasa jagat raya.

Verse 63

इत्युक्तो भगवान्रुद्रस्तया देव्या शिवः स्वयम् । विज्ञाताखिलदृग्द्रष्टा भगवान्भूतभावनः

Mendengar ucapan Sang Dewi, Bhagavān Rudra—Śiva sendiri—yang mengetahui dan menyaksikan segala sesuatu, Tuhan pemelihara makhluk, memahami semuanya.

Verse 64

स तामुवाच देवेशो महेशः सर्वसिद्धिदः । गच्छ देवि त्वरायुक्ता वचनान्मम सुव्रते

Lalu Dewa para dewa, Maheśa—penganugerah segala siddhi—berkata kepadanya: “Pergilah, wahai Dewi; segeralah, wahai engkau yang berkaul mulia, menurut sabdaku.”

Verse 65

एतं नंदिनमारुह्य नानाविधगणान्विता । गणाः षष्टिसहस्राणि जग्मूरौद्राः शिवज्ञया

Dengan menaiki Nandin dan disertai berbagai golongan gaṇa, enam puluh ribu pengiring yang garang laksana Rudra berangkat atas titah Śiva.

Verse 66

तैर्गणैः संवृता देवी जगाम पितृमंदिरम् । निरीक्ष्य तद्बलं सर्वं महादेवोतिविस्मितः

Dikelilingi para gaṇa itu, Sang Dewi pergi ke kediaman ayahnya. Melihat seluruh kekuatan yang menyertainya, Mahādeva pun sangat tercengang.

Verse 67

भूषणानि महार्हाणि तेभ्यो देव्यै परंतपः । प्रेषयामास चाव्यग्रो महादेवोऽनु पृष्ठतः

Mahādeva, penakluk musuh, tanpa menunda mengutus perhiasan-perhiasan yang amat berharga bagi Dewi, dikirim dari belakang untuk menyusulnya.

Verse 68

देव्या गतं वै स्वपितुर्गृहं तदा विमृश्य सर्वं भगवान्महेशः । दाक्षायणी पित्रवमानिता सती न यास्यतीति स्वपुरं पुनर्जगौ

Ketika Dewi telah pergi ke rumah ayahandanya, Bhagavān Maheśa merenungkan segala hal. Menyimpulkan bahwa Dakṣāyaṇī Satī—yang terhina oleh ayahnya—takkan kembali, ia pun pulang lagi ke kediamannya sendiri.