राजपुत्री ततः पुण्यादस्त्वेषा शुभलोचना । वरदानप्रभावेण तव विश्वेश्वर प्रभो
rājaputrī tataḥ puṇyādastveṣā śubhalocanā | varadānaprabhāveṇa tava viśveśvara prabho
Dengan pahala suci ini, semoga gadis bermata indah ini menjadi putri raja; wahai Tuhan Viśveśvara, oleh daya anugerah yang Engkau karuniakan.
Contextual attribution: a devotee/supplicant addressing Viśveśvara (Śiva) within Skanda’s narration (Kāśīkhaṇḍa frame)
Merit (puṇya) and divine grace together mature into auspicious worldly transformation when sought from Viśveśvara with devotion.
Kāśī (Vārāṇasī) through the address to Viśveśvara, the presiding Lord of the sacred city.
No explicit ritual is stated here; the verse highlights the efficacy of Śiva’s boon and the fruit of merit.