Adhyāya 76: Kuṇḍina-praveśaḥ, Bhīmena satkāraḥ, Ṛtuparṇa-kṣamā, Aśvahṛdaya-pratyarpanam
Nala’s Reception and Reconciliation
तथा ब्रुवति वायौ तु पुष्पवृष्टि: पपात ह । देवदुन्दुभयो नेदुर्ववी च पवन: शिव:,वायुदेवके ऐसा कहते समय आकाशसे फूलोंकी वर्षा हो रही थी, देवताओंकी दुन्दुभियाँ बज रही थीं और मंगलमय पवन चलने लगा
tathā bruvati vāyau tu puṣpavṛṣṭiḥ papāta ha | devadundubhayo nedur vavī ca pavanaḥ śivaḥ ||
Ketika Vāyu mengucapkan kata-kata itu, hujan bunga pun jatuh dari langit. Genderang surgawi para dewa bergemuruh, dan angin yang membawa pertanda baik mulai berhembus.
बृहदश्चव उवाच
Righteous speech and action are often marked, in epic narrative, by auspicious signs—flower-rain, divine drums, and a благотворный wind—indicating cosmic endorsement of dharma and truth.
While Vāyu is speaking, the scene is sanctified by supernatural omens: flowers fall from the sky, the gods’ drums resound, and a propitious wind blows, signaling divine approval and elevating the moment’s moral authority.