प्रसादये त्वां वरदं प्रणयाच्च ब्रवीम्यहम् । न निवार्यों व्रतादस्मादहं यद्यस्मि ते प्रिय:,प्रभो! आप वरदायक देवता हैं। मैं आपसे प्रसन्न रहनेका अनुरोध करता हूँ और प्रेमपूर्वक यह कहता हूँ कि यदि मैं आपका प्रिय हूँ तो आप मुझे इस व्रतसे विचलित न करें
prasādaye tvāṁ varadaṁ praṇayāc ca bravīmy aham | na nivāryo vratād asmād ahaṁ yady asmi te priyaḥ, prabho ||
Wahai Tuan, penganugerah anugerah, aku memohon agar Engkau berkenan, dan dengan kasih aku berkata: jika aku berharga di hadapan-Mu, janganlah Engkau menghalangiku dari ikrar ini.
कर्ण उवाच