Shloka 21
Duryodhana’s Śaraṇāgati and the Pāṇḍavas’ Resolve
Gandharva Encounter
उस समय देवताओंने जो खिलौने इन्हें दिये थे, उन्हींसे महाबली महासेन खेलते और मन बहलाते हैं ।। स संवृतः पिशाचानां गणैदेवगणैस्तथा । शुशुभे काउ्चने शैले दीप्यमान: श्रिया वृत:,राजन्! अदभुत शोभासे सम्पन्न और कान्तिमान् कुमार कार्तिकेय उस समय उस स्वर्णमय शिखरपर पिशाचों और देवताओंके समूहसे घिरकर बड़ी शोभा पा रहे थे
tadā devair ye krīḍanīyakāḥ pradattās tair eva mahābalī mahāsenaḥ krīḍati manāṃsi ca vinodayati || sa saṃvṛtaḥ piśācānāṃ gaṇair devagaṇais tathā | śuśubhe kāñcane śaile dīpyamānaḥ śriyā vṛtaḥ || rājan adbhutaśobhāsaṃpannaḥ kāntimān kumāraḥ kārtikeyaḥ tadā tasmin suvarṇamaye śikhare piśācagaṇaiḥ devagaṇaiś ca parivṛto mahāśobhayā virājate ||
Pada waktu itu, Mahāsena yang mahaperkasa menghibur diri dengan bermain memakai mainan yang dahulu para dewa berikan kepadanya. Dikelilingi rombongan Piśāca dan juga bala para dewa, ia tampak bersinar di puncak gunung keemasan—bercahaya, diselubungi kemuliaan. Wahai raja, sang muda Kārtikeya, elok menakjubkan dan cemerlang, berdiri di puncak emas itu, dilingkari para pengiringnya, memancarkan wibawa yang luar biasa.
मार्कण्डेय उवाच