Prashna Upanishad: Verse 2.2

Sanskrit (Devanagari)

तस्मै स होवाचाकाशो ह वा एष देवो वायुरग्निरापः पृथिवी वाङ्मनश्चक्षुः श्रोत्रं च । ते प्रकाश्याभिवदन्ति वयमेतद्बाणमवष्टभ्य विधारयामः ॥२॥

Padapatha (Word Split)

तस्मै । सः । ह । उवाच । आकाशः । ह । वा । एषः । देवः । वायुः । अग्निः । आपः । पृथिवी । वाक् । मनः । चक्षुः । श्रोत्रम् । च । ते । प्रकाश्य । अभिवदन्ति । वयम् । एतत् । बाणम् । अवष्टभ्य । विधारयामः ॥२॥

Recitation with translationPrashna Upanishad 2.2

IAST Transliteration

tasmai sa hovācākāśo ha vā eṣa devo vāyuragnirāpaḥ pṛthivī vāṅmanaścakṣuḥ śrotraṃ ca | te prakāśyābhivadanti vayametadbāṇamavaṣṭabhya vidhārayāmaḥ ||2||

Translation

पिप्पलाद ने कहा। आकाश, हवा, आग, पानी, धरती, बोलना, सोचना, देखना, सुनना, यह सब देव हैं। यह सब बोल उठे, हम इस इंसान को पकड़ के चला रहे हैं जैसे कोई खंभा पकड़ के रखा हो।

Ask anything about this verse...Ask

Academic Translation

To him [Bhargava Vaidarbhi] he [Pippalada] said: This deity, namely akasha, vayu, agni, apah, prithivi, speech, mind, eye, and ear—they, revealing themselves, declare: 'We, grasping this pillar/arrow, sustain it.'

Verse Context

• Prana as the supreme sustaining force among all deities and faculties; the interdependence of cosmic elements and sense organs in supporting the body
• Mahavakya: Not directly a Mahavakya, but thematically related to Prajnanam Brahma (Consciousness is Brahman) by establishing that Prana, the vital force, is the substratum of all faculties, pointing toward the unity of consciousness underlying multiplicity
• Atharva Veda
• Pippalada Shakha
• Chandas: Prose (Gadya)