Sukta 147

Mantra 1

श्रत्ते दधामि प्रथमाय मन्यवेऽहन्यद्वृत्रं नर्यं विवेरपः । उभे यत्त्वा भवतो रोदसी अनु रेजते शुष्मात्पृथिवी चिदद्रिवः ॥

Main tumhare pehle gusse par bharosa rakhta hoon. Jab tumne Vritra ko maara, tab paani aazad ho gaya. Jab tum kaam karte ho toh duniya kaanpne lagti hai. Zameen bhi tumse darr ke kaanp jaati hai, parvat todne wale.

Mantra 2

त्वं मायाभिरनवद्य मायिनं श्रवस्यता मनसा वृत्रमर्दयः । त्वामिन्नरो वृणते गविष्टिषु त्वां विश्वासु हव्यास्विष्टिषु ॥

Tum koi kami nahi rakhte. Apni shakti se tumne Vritra ko tod diya jo bahut chaalaak tha. Log tumhe chunte hain jab roshni ki ladai hoti hai. Yagya aur puja mein bhi sab tumhe hi bulate hain.

Mantra 3

ऐषु चाकन्धि पुरुहूत सूरिषु वृधासो ये मघवन्नानशुर्मघम् । अर्चन्ति तोके तनये परिष्टिषु मेधसाता वाजिनमह्रये धने ॥

In logon ka dhyan rakhna jo bahut dete hain, Maghavan. Yeh log tumhare bade dil wale hain. Yeh apne bacchon aur parivar ke liye gaate hain. Yeh samajhdar hain aur aise dhan maangte hain jo kisi ka ho na sake.

Mantra 4

स इन्नु रायः सुभृतस्य चाकनन्मदं यो अस्य रंह्यं चिकेतति । त्वावृधो मघवन्दाश्वध्वरो मक्षू स वाजं भरते धना नृभिः ॥

Woh khush hota hai jisko yeh samajh mein aata hai ki bhagwan ki shakti kitni tez hai. Jo insaan bhagwan ke liye puja karta hai, uske paas jaldi dhan aur taakat aati hai. Yeh sab apne andar ki himmat se milta hai.

Mantra 5

त्वं शर्धाय महिना गृणान उरु कृधि मघवञ्छग्धि रायः । त्वं नो मित्रो वरुणो न मायी पित्वो न दस्म दयसे विभक्ता ॥

Hey Maghavan, hum tumhari mahanta gaate hain. Humein aage badhaao aur dhan do. Tum hamare liye Mitra aur Varun jaise ho, dhokha nahi dete, sahi faisla karte ho. Tum baap jaise ho jo apne bacchon ko sahi hisaab se dete ho.