Adhyaya 44
Purva BhagaAdhyaya 4440 Verses

Adhyaya 44

Meru-Topography: Cities of Brahmā and the Dikpālas; Descent of Gaṅgā; Varṣa-Lotus and Boundary Mountains

इस अध्याय में सूत मेरु-केंद्रित जगत्-विन्यास का वर्णन करते हुए मेरु के ऊपर ब्रह्मा की परमपुरी बताते हैं। उसके निकट दिशानुसार दिव्य नगर हैं—ब्रह्मा के समीप शम्भु का तेजस्वी धाम, पूर्व में इन्द्र की अमरावती, दक्षिण में अग्नि की तेजोवती, उससे आगे यम की संयमनी, पश्चिम में निरृति की रक्षोवती, पश्चिम दिशा में वरुण की शुद्धवती, उत्तर में वायु की गन्धवती, सोम की कान्तिमती तथा ईशान-देवालय सहित दुर्गम शङ्कर-नगरी (यशोवती)। वेदज्ञ और यज्ञकर्ता, जप-होम में रत, सत्यनिष्ठ, तमस-आचरण वाले, ईर्ष्या-रहित तीर्थसेवी और प्राणायाम साधक अपने-अपने लोक को प्राप्त होते हैं। फिर गङ्गा की पवित्र धारा का प्रसंग आता है—वह विष्णु के चरण से प्रकट होकर चन्द्रमण्डल को आप्लावित करती, ब्रह्मपुरी में उतरती और चार नदियों—सीता, आलकनन्दा, सुचक्षु और भद्रा—में विभक्त होकर वर्षों से होकर समुद्रों में जाती है। अंत में मेरु के चारों ओर पद्माकार लोक-रचना और वर्ष-सीमा निर्धारित करने वाले पर्वतों का उल्लेख कर आगे के भूगोल-वर्णन की भूमिका बाँधता है।

All Adhyayas

Shlokas

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां सहितायां पूर्वविभागे त्रिचत्वारिशो ऽध्यायः सूत उवाच चतुर्दशसहस्त्रणि योजनानां महापुरी / मेरोरुपरि विख्याता देवदेवस्य वेधसः

इस प्रकार श्रीकूर्मपुराण की षट्साहस्त्री संहिता के पूर्वविभाग में चवालीसवाँ अध्याय। सूत बोले—मेरु के ऊपर देवों के देव वेधस् (ब्रह्मा) की महान पुरी प्रसिद्ध है, जो चौदह हजार योजन तक विस्तृत है।

Verse 2

तत्रास्ते भगवान् ब्रह्मा विश्वात्मा विश्वभावनः / उपास्यमानो योगीन्द्रैर्मुनीन्द्रोपेन्द्रशङ्करैः

वहाँ भगवान् ब्रह्मा—विश्वात्मा और विश्व के भावक—विराजमान हैं; योगीन्द्रों, मुनि-श्रेष्ठों, उपेन्द्र (इन्द्र) और शंकर (शिव) द्वारा वे श्रद्धापूर्वक उपासित होते हैं।

Verse 3

तत्र देवेश्वरेशानं विश्वात्मानं प्रजापतिम् / सनत्कुमारो भगवानुपास्ते नित्यमेव हि

वहाँ भगवान् सनत्कुमार नित्य ही देवों के ईश्वर, महान् ईशान, विश्वात्मा और प्रजापति परमेश्वर की उपासना करते हैं।

Verse 4

स सिद्धैरृषिगन्धर्वैः पूज्यमानः सुरैरपि / समास्ते योगयुक्तत्मा पीत्वा तत्परमामृतम्

सिद्धों, ऋषियों, गन्धर्वों तथा देवताओं द्वारा पूजित वह योगयुक्त आत्मा होकर बैठा रहता है, मानो उस परम अमृत का पान कर चुका हो।

Verse 5

तत्र देवादिदेवस्य शंभोरमिततेजसः / दीप्तमायतनं शुभ्रं पुरस्ताद् ब्रह्मणः स्थितम्

वहाँ देवाधिदेव, अमित तेजस्वी शम्भु का उज्ज्वल, निर्मल धाम ब्रह्मा के सामने स्थित था।

Verse 6

दिव्यकान्तिसमायुक्तं चतुर्धारं सुशोभनम् / महर्षिगणसंकीर्णं ब्रह्मविद्भिर्निषेवितम्

वह दिव्य कान्ति से युक्त, अत्यन्त शोभायमान और चार धाराओं से प्रवाहित था; महर्षियों के समूह से भरा और ब्रह्मविदों द्वारा सेवित था।

Verse 7

देव्या सह महादेवः शशाङ्कार्काग्निलोचनः / रमते तत्र विश्वेशः प्रमथैः प्रमथेश्वरः

वहाँ देवी के साथ महादेव—जिनके नेत्र चन्द्र, सूर्य और अग्नि हैं—विश्वेश्वर, प्रमथों के अधिपति होकर प्रमथों सहित रमण करते हैं।

Verse 8

तत्र वेदविदः शान्ता मुनयो ब्रह्मचारिणः / पूजयन्ति महादेवं तापसाः सत्यवादिनः

वहाँ वेद-वेत्ता, शान्त, ब्रह्मचर्य-निष्ठ मुनि महादेव की पूजा करते हैं; सत्यवादी तपस्वी तप के द्वारा उनका समर्चन करते हैं।

Verse 9

तेषां साक्षान्महादेवो मुनीनां ब्रह्मवादिनाम् / गृह्णाति पूजां शिरसा पार्वत्या परमेश्वरः

उन ब्रह्म-वक्ता मुनियों की पूजा को साक्षात् महादेव—पार्वती सहित परमेश्वर—शीश झुकाकर स्वीकार करते हैं।

Verse 10

तत्रैव पर्वतवरे शक्रस्य परमा पुरी / नाम्नामरावती पूर्वे सर्वशोभासमन्विता

उसी श्रेष्ठ पर्वत पर पूर्व दिशा में शक्र की परम पुरी—अमरावती नाम से—समस्त शोभा से युक्त स्थित है।

Verse 11

तमिन्द्रमप्सरः सङ्घा गन्धर्वा गीततत्पराः / उपासते सहस्त्राक्षं देवास्तत्र सहस्त्रशः

वहाँ गीत-परायण अप्सराओं के समूह और गन्धर्व सहस्राक्ष इन्द्र की उपासना करते हैं; और वहाँ सहस्रों-हजार देव भी उनकी आराधना करते हैं।

Verse 12

ये धार्मिका वेदविदो यागहोमपरायणाः / तेषां तत् परमं स्थानं देवानामपि दुर्लभम्

जो धर्मात्मा, वेद-वेत्ता और यज्ञ-होम में परायण हैं, उनके लिए वह परम स्थान है, जो देवताओं के लिए भी दुर्लभ है।

Verse 13

तस्य दक्षिणदिग्भागे वह्नेरमिततेजसः / तेजोवती नाम पुरी दिव्याश्चर्यसमन्विता

उसके दक्षिण दिशा-भाग में अमित तेजस्वी अग्नि की ‘तेजोवती’ नामक पुरी है, जो दिव्य और अद्भुत आश्चर्यों से युक्त है।

Verse 14

तत्रास्ते भगवान् वह्निर्भ्राजमानः स्वतेजसा / जपिनां होमिनां स्थानं दानवानां दुरासदम्

वहाँ भगवान् वह्नि (अग्नि) अपने ही तेज से प्रकाशित होकर विराजते हैं; वह जप करने वालों और होम करने वालों का धाम है, पर दानवों के लिए दुर्गम है।

Verse 15

दक्षिणे पर्वतवरे यमस्यापि महापुरी / नाम्ना संयमनी दिव्या सिद्धगन्धर्वसेविता

दक्षिण में श्रेष्ठ पर्वत पर यम की महापुरी है—‘संयमनी’ नाम की दिव्य नगरी—जिसे सिद्ध और गन्धर्व सेवित करते हैं।

Verse 16

तत्र वैवस्वतं देवं देवाद्याः पर्युपासते / स्थानं तत् सत्यसंधानां लोके पुण्यकृतां नृणाम्

वहाँ देवगण और देवों में श्रेष्ठ निरन्तर वैवस्वत (यम) देव की उपासना करते हैं; वह लोक सत्यनिष्ठ और पुण्यकर्म करने वाले मनुष्यों का स्थान है।

Verse 17

तस्यास्तु पश्चिमे भागे निरृतेस्तु महात्मनः / रक्षोवती नाम पुरी राक्षसैः सर्वतो वृता

उसके पश्चिम भाग में महात्मा निरृति का प्रदेश है; वहाँ ‘रक्षोवती’ नाम की पुरी है, जो चारों ओर से राक्षसों से घिरी है।

Verse 18

तत्र तं निरृतिं देवं राक्षसाः पर्युपासते / गच्छन्ति तां धर्मरता ये वै तामसवृत्तयः

वहाँ राक्षस निरृति-देवी की विधिपूर्वक उपासना करते हैं; और जो अपने तामस स्वधर्म में रत, तमोगुणी स्वभाव वाले हैं, वे उसी के लोक को जाते हैं।

Verse 19

पश्चिमे पर्वतवरे वरुणस्य महापुरी / नाम्ना सुद्धवती पुण्या सर्वकामर्धिसंयुता

पश्चिम दिशा में श्रेष्ठ पर्वत पर वरुण की महापुरी है। वह ‘सुद्धवती’ नाम से प्रसिद्ध, पवित्र और शुभ है, जो सभी कामनाओं व प्रयोजनों की सिद्धि देने वाली है।

Verse 20

तत्राप्सरोगणैः सिद्धैः सेव्यमानो ऽमराधिपः / आस्ते स वरुणो राजा तत्र गच्छन्ति ये ऽम्बुदाः / तीर्थयात्रापरी नित्यं ये च लोके ऽधमर्षिणः

वहाँ अप्सराओं के गण और सिद्धों द्वारा सेवित देवाधिपति राजा वरुण निवास करते हैं। उसी स्थान पर मेघ भी जाते हैं; और जो सदा तीर्थयात्रा में तत्पर रहते हैं तथा जो संसार में ईर्ष्या-असहिष्णुता से रहित हैं, वे भी वहाँ पहुँचते हैं।

Verse 21

तस्या उत्तरदिग्भागे वायोरपि महापुरी / नाम्ना गन्धवती पुण्या तत्रास्ते ऽसौ प्रभञ्जनः

उसके उत्तर दिशा-भाग में वायु की भी एक महापुरी है। वह ‘गन्धवती’ नाम से प्रसिद्ध, पवित्र है; वहाँ प्रभञ्जन (प्रचण्ड वायु) निवास करते हैं।

Verse 22

अप्सरोगणगन्धर्वैः सेव्यमानो ऽमरप्रभुः / प्राणायामपरामर्त्यास्थानन्तद्यान्ति शाश्वतम्

वहाँ अप्सराओं के गण और गन्धर्वों द्वारा सेवित अमरप्रभु निवास करते हैं; और जो मर्त्य प्राणायाम में परायण हैं, वे उस शाश्वत धाम को प्राप्त होते हैं।

Verse 23

तस्याः पूर्वेण दिग्भागे सोमस्य परमा पुरी / नाम्ना कान्तिमती शुभ्रा तत्र सोमो विराजते

उसके पूर्व दिशा-भाग में सोम (चन्द्र) की परम पुरी है—कान्तिमती नाम की उज्ज्वल, शुभ नगरी; वहाँ सोम अपने महिमा से विराजमान हैं।

Verse 24

तत्र ये भोगनिरता स्वधर्मं पुर्यपासते / तेषां तद् रचितं स्थानं नानाभोगसमन्वितम्

वहाँ जो भोगों में रत होकर भी अपने स्वधर्म का यथावत् पालन करते हैं, उनके लिए वैसा ही एक लोक रचा गया है, जो नाना प्रकार के सुख-भोगों से युक्त है।

Verse 25

तस्याश्च पूर्वदिग्भागे शङ्करस्य महापुरी / नाम्ना यशोवती पुण्या सर्वेषां सुदुरासदा

उसके भी पूर्व दिशा-भाग में शंकर की महापुरी है—यशोवती नाम की पुण्य नगरी, जो सबके लिए अत्यन्त दुर्लभ (अगम्य) है।

Verse 26

तत्रेशानस्य भवनं रुद्रविष्णुतनोः शुभम् / घमेश्वरस्य विपुलं तत्रास्ते स गणैर्वृतः

वहाँ ईशान का शुभ भवन है—जिनका स्वरूप रुद्र और विष्णु दोनों है। वहीं घमेश्वर का विशाल धाम भी है; और वे वहाँ अपने गणों से घिरे विराजते हैं।

Verse 27

तत्र भोगाभिलिप्सूनां भक्तानां परमेष्ठिनः / निवासः कल्पितः पूर्वं देवदेवेन शूलिना

वहाँ परमेष्ठिन (परमेश्वर) के उन भक्तों के लिए, जो अभी भी भोगों की अभिलाषा रखते हैं, देवदेव शूलिन (त्रिशूलधारी शिव) ने पहले ही निवास-स्थान नियत कर दिया है।

Verse 28

विष्णुपादाद् विनिष्क्रान्ता प्लावयित्वेन्दुमण्डलम् / समन्ताद् ब्रह्मणः पुर्यां गङ्गा पतति वै दिवः

विष्णु के चरण से प्रकट हुई गंगा चन्द्रमण्डल को प्लावित करके, फिर स्वर्ग से चारों ओर ब्रह्मा की पुरी में गिरती है।

Verse 29

सा तत्र पतिता दिक्षु चतुर्धा ह्यभवद् द्विजाः / सीता चालकनन्दा च सुचक्षुर्भद्रनामिका

वहाँ गिरकर वह चारों दिशाओं में बहती हुई, हे द्विजों, चार धाराओं में विभक्त हुई—सीता, चालकनन्दा, सुचक्षु और भद्रा नाम से।

Verse 30

पूर्वेण सीता शैलात् तु शैलं यात्यन्तरिक्षतः / ततश्च पूर्ववर्षेण भद्राश्वेनैति चार्णवम्

पूर्व दिशा में सीता पर्वत से वह धारा आकाशमार्ग से पर्वत-श्रेणी को प्राप्त होती है; फिर पूर्ववर्ष भद्राश्व से होकर समुद्र को पहुँचती है।

Verse 31

तथैवालकनन्दा च दक्षिणादेत्य भारतम् / प्रयाति सागरं भित्त्वा सप्तभेदा द्विजोत्तमाः

इसी प्रकार आलकनन्दा भी दक्षिण मार्ग से भारत में आकर, हे द्विजोत्तमो, सात धाराओं में विभक्त होकर भेदती हुई समुद्र को पहुँचती है।

Verse 32

सुचक्षुः पश्चिमगिरीनतीत्य सकलांस्तथा / पश्चिमं केतुमालाख्यं वर्षं गत्वैति चार्णवम्

सुचक्षु नदी समस्त पश्चिमी पर्वतों को पार करके, पश्चिम के केतुमाल नामक वर्ष में जाकर फिर समुद्र को पहुँचती है।

Verse 33

भद्रा तथोत्तरगिरीनुत्तरांश्च तथा कुरून् / अतीत्य चोत्तराम्भोधिं समभ्येति महर्षयः

भद्रा, उत्तर के पर्वतों और उत्तर देशों—कुरु-देश सहित—को पार करके, तथा उत्तरी समुद्र को लाँघकर, महर्षि आगे परम उत्तर दिशा की ओर बढ़ते हैं।

Verse 34

आनीलनिषधायामौ माल्यवान् गन्धमादनः / तयोर्मध्यगतो मेरुः कर्णिकाकारसंस्थितः

आनील और निषध के बीच माल्यवान् और गन्धमादन पर्वत हैं; और उन दोनों के ठीक मध्य में मेरु पर्वत कमल की कर्णिका के समान स्थित है।

Verse 35

भारताः केतुमालाश्च भद्राश्वाः कुरवस्तथा / पत्राणि लोकपद्मस्य मर्यादाशैलबाह्यतः

भारत, केतुमाल, भद्राश्व और कुरु—ये सब लोक-रूपी कमल की पंखुड़ियाँ हैं, जो मर्यादा-पर्वतों की सीमा के बाहर स्थित हैं।

Verse 36

जठरो देवकूटश्च मर्यादापर्वतावुभौ / दक्षिणोत्तरमायामावानीलनिषधायतौ

जठर और देवकूट—ये दोनों मर्यादा-पर्वत—दक्षिण से उत्तर दिशा तक फैले हुए हैं और आनील तथा निषध तक पहुँचते हैं।

Verse 37

गन्धमादनकैलासौ पूर्वपश्चायतावुभौ / अशीतियोजनायामावर्णवान्तर्व्यवस्थितौ

गन्धमादन और कैलास—ये दोनों पूर्व से पश्चिम तक फैले हुए—वर्णवान् पर्वत-वलय के भीतर स्थित हैं, और प्रत्येक अस्सी योजन तक विस्तृत है।

Verse 38

निषधः पारियात्रश्च मर्यादापर्वताविमौ / मेरोः पश्चिमदिग्भागे यथापूर्वौ तथा स्थितौ

निषध और पारियात्र—ये दोनों मर्यादा-पर्वत—मेरु के पश्चिम भाग में, पूर्वोक्त क्रम के अनुसार वैसे ही स्थित हैं।

Verse 39

त्रिशृङ्गो जारुधैस्तद्वदुत्तरे वर्षपर्वतौ / पूर्वपश्चायतावेतौ अर्णवान्तर्व्यवस्थितौ

उत्तरी भाग में त्रिशृङ्ग और जारुधा नामक वर्ष-पर्वत भी वैसे ही हैं; ये दोनों पूर्व से पश्चिम तक विस्तृत होकर, बीच के समुद्र-प्रदेश में स्थित हैं।

Verse 40

मर्यादापर्वताः प्रोक्ता अष्टाविह मया द्विजाः / जठराद्याः स्थिता मेरोश्चतुर्दिक्षु महर्षयः

हे द्विजो! मैंने यहाँ आठ मर्यादा-पर्वत कहे हैं। जठर आदि महान् ऋषि मेरु के चारों दिशाओं में स्थित हैं।

← Adhyaya 43Adhyaya 45

Frequently Asked Questions

It assigns specific realms to specific disciplines and virtues—yajña and Veda-study, japa and oblations, truthfulness, tīrtha devotion, and prāṇāyāma—so geography functions as a karmic-yogic map rather than mere description.

Gaṅgā originates from Viṣṇu’s foot yet flows through Brahmā’s city and across the cosmic regions, expressing Purāṇic samanvaya: a single sacred power traverses and sanctifies the spheres associated with multiple deities and their devotees.