ईश्वर उवाच । किं देवि पृच्छसेऽद्यापि सर्वं ते कथितं मया । संदिग्धमस्ति किंचिच्चेत्पुनः पृच्छस्व भामिनि
īśvara uvāca | kiṃ devi pṛcchase'dyāpi sarvaṃ te kathitaṃ mayā | saṃdigdhamasti kiṃciccetpunaḥ pṛcchasva bhāmini
ઈશ્વરે કહ્યું—હે દેવી, હજી શું પૂછવા ઇચ્છો છો? મેં તને બધું કહી દીધું છે. જો કંઈ શંકા રહી હોય તો, હે સુન્દરી, ફરી પૂછ.
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (Somēśvara focus)
Type: kshetra
Listener: Devī (Pārvatī)
Scene: Śiva seated in calm majesty, addressing Devī with a gentle, instructive gesture; the setting hints at a sacred grove/temple precinct of Prabhāsa.
Doubt is resolved through respectful inquiry; spiritual teaching invites clarification rather than silence.
The broader discourse concerns Prabhāsa-kṣetra and specifically moves toward Somēśvara’s greatness.
None; it emphasizes śāstric dialogue (praśna–uttara) as a means to clear saṃdeha (doubt).