Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 46
भोजनांतो ब्राह्मणानां प्राणांतः क्षत्रजन्मनाम् । आशीविषाणां सर्पाणां कोपो ज्ञेयो मृतावधिः । प्रेरयामास देवान्वै गम्यतामित्युवाच तान्
bhojanāṃto brāhmaṇānāṃ prāṇāṃtaḥ kṣatrajanmanām | āśīviṣāṇāṃ sarpāṇāṃ kopo jñeyo mṛtāvadhiḥ | prerayāmāsa devānvai gamyatāmityuvāca tān
‘બ્રાહ્મણોના ભોજનનો અંત ક્ષત્રિયજન્મનો પ્રાણાંત સમાન છે; અને વિષધર સર્પોનો ક્રોધ મૃત્યુપર્યંત રહે’ એમ કહી તેણે દેવોને પ્રેર્યા અને કહ્યું, “ચાલો, પ્રસ્થાન કરીએ।”
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating (contextual attribution)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A commanding figure (leader among devas) speaks urgently, gesturing toward departure; behind him, symbolic imagery of a coiled serpent and a fading life-flame suggests the metaphors of wrath and mortality.
FAQs
Purāṇic aphorisms stress that actions trigger irreversible consequences; therefore one must restrain anger and act with dhārmic foresight.
Prabhāsa Kṣetra; the Māhātmya frames ethical instruction within its sacred narrative setting.
No direct ritual; it functions as a moral maxim within the story.