Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 42
न स्त्री प्रचालयेत्तानि ज्ञानहीनो न चाव्रतः । स्वयं पुत्रोऽथवा यस्य वाञ्छेदभ्युदयं परम्
na strī pracālayettāni jñānahīno na cāvrataḥ | svayaṃ putro'thavā yasya vāñchedabhyudayaṃ param
સ્ત્રીએ તે (પિંડ/શ્રાદ્ધ અર્પણ)ને સ્પર્શી ને ચલાવવું નહીં; તેમજ ક્રિયાજ્ઞાન વિનાનો કે વ્રતવિહિન વ્યક્તિ પણ નહીં. પોતે પુત્ર—અથવા જે પરમ કલ્યાણ ઇચ્છે—તે વિધિપૂર્વક કરવું જોઈએ.
Skanda (deduced from Prabhāsa-khaṇḍa māhātmya narration style)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A son (yajamāna) performing śrāddha with focused posture; beside him, an untrained person and a woman are shown respectfully stepping back from handling piṇḍas, indicating the text’s kartṛ-niyama; emphasis on ritual seriousness rather than social drama.
FAQs
Śrāddha is an adhikāra-based rite: discipline, knowledge, and proper eligibility safeguard its spiritual fruit.
Prabhāsa-kṣetra, where ancestral rites are systematized as part of the place’s sacred dharma.
The rite and offerings should be handled by a qualified, observant performer—ideally the son—rather than by the untrained or undisciplined.