Adhyaya 194
આ અધ્યાયમાં ઈશ્વર મહાદેવીને “દેવોએ પ્રતિષ્ઠિત” એવા લિંગ વિષે ઉપદેશ આપે છે. ક્ષેત્રના “પ્રભાવ”નું જ્ઞાન સર્વ પાતકોના નાશ સાથે જોડાયેલું બતાવી, અમરેશ્વર તીર્થનું માહાત્મ્ય નૈતિક-વિધિરૂપે રજૂ થાય છે. લિંગના સંબંધે ઉગ્ર તપ કરવાનું વિધાન છે; તેનું દર્શન કરનાર યાત્રિક કૃતકૃત્ય—ધાર્મિક રીતે પૂર્ણ—થાય છે એવી ફલશ્રુતિ છે. આગળ વેદપારગ બ્રાહ્મણને ગોદાન કરવાની પ્રશંસા કરીને કહે છે કે યોગ્ય પાત્રને આપેલું દાન યાત્રાનું ફળ વધુ ઊર્જિત અને દૃઢ બનાવે છે.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं देवैः प्रतिष्ठितम् । ज्ञात्वा प्रभावं क्षेत्रस्य सर्वपातकनाशनम्
ઈશ્વરે કહ્યું—હે મહાદેવી! ત્યારબાદ દેવોએ પ્રતિષ્ઠિત કરેલા તે લિંગ પાસે જવું જોઈએ; આ ક્ષેત્રનો પ્રભાવ જાણીને, જે સર્વ પાતકોનો નાશ કરે છે।
Verse 2
तत्र कृत्वा तपश्चोग्रं लिंगं देवैः प्रतिष्ठितम् । तं दृष्ट्वा मानवो देवि कृतकृत्यः प्रजायते
ત્યાં દેવોએ પ્રતિષ્ઠિત કરેલા લિંગ પાસે ઘોર તપ કરીને, હે દેવી! તેનું દર્શન કરવાથી મનુષ્ય કૃતકૃત્ય બની જાય છે।
Verse 3
गोदानं तत्र देयं तु ब्राह्मणे वेदपारगे । सम्यक्च लभते देवि यात्रायाः फलमूर्जितम्
ત્યાં વેદપારંગત બ્રાહ્મણને ગોદાન અવશ્ય આપવું જોઈએ; ત્યારે, હે દેવી, યાત્રાનું પ્રબળ અને પરિપૂર્ણ ફળ યોગ્ય રીતે પ્રાપ્ત થાય છે।
Verse 194
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽमरेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्णवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
આ રીતે શ્રી સ્કંદ મહાપુરાણની એકાશી સહસ્ર શ્લોકોની સંહિતામાં, સાતમા પ્રભાસખંડના પ્રથમ ‘પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્ય’ વિભાગમાં ‘અમરેશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણન’ નામનો એકસો ચોરાણુંમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો।