Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 29
स्नानं कृत्वा ततो देवि मंत्रराजेन संयुतम् । हरेफौ बिंदु लक्ष्मीश्च तथाऽन्यो दीर्घया सह
snānaṃ kṛtvā tato devi maṃtrarājena saṃyutam | harephau biṃdu lakṣmīśca tathā'nyo dīrghayā saha
હે દેવી! સ્નાન કર્યા પછી ‘મંત્રરાજ’નું અનુષ્ઠાન કરવું—જે ‘હ’ અને રેફ (ર)થી સંયુક્ત, બિંદુ (અનુનાસિક) તથા ‘શ્રી/લક્ષ્મી’થી યુક્ત, અને દીર્ઘ માત્રાવાળા અન્ય અક્ષર સાથે યોગ્ય રીતે રચાયેલ હોય।
Skanda (deduced; vocative 'devi' indicates instruction addressed to the Goddess/listener in-frame)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Devī
Scene: At Prabhāsa’s sacred waters, a pilgrim completes snāna; a teacher-like figure indicates the mantra’s syllabic components (ha, ra, bindu, śrī, dīrgha) as luminous akṣaras hovering above a water-lotus; the sea-breeze and Somnātha’s sacred aura pervade the scene.
FAQs
After purification, mantra becomes the refined vehicle of devotion—sound is treated as a precise sacred technology.
Prabhāsa Kṣetra, continuing the prescribed sequence of snāna and mantra for Sūrya-oriented rites.
After bathing, employ the mantrarāja, described through its phonetic components (ha, repha, bindu, śrī, and a long-vowel element).