Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 4
एतत्स्थानं महादेवि सदा प्रियतरं मम । वसामि तत्र देवेशि प्रलयेऽपि न संत्यजे
etatsthānaṃ mahādevi sadā priyataraṃ mama | vasāmi tatra deveśi pralaye'pi na saṃtyaje
હે મહાદેવી, આ સ્થાન મને સદા અત્યંત પ્રિય છે. હે દેવેશી, હું ત્યાં જ નિવાસ કરું છું અને પ્રલયકાળે પણ તેને ત્યજતો નથી.
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (Sudarśana-kṣetra within)
Type: kshetra
Listener: Mahādevī (Pārvatī)
Scene: The deity addresses Mahādevī, declaring the kṣetra eternally dear and never abandoned even at pralaya; the sacred landscape glows as timeless refuge.
FAQs
A tīrtha becomes supremely authoritative when the deity’s abiding presence is affirmed—making the place a stable refuge across cosmic change.
Ratneśvara’s sacred place in Prabhāsa Kṣetra (the ‘etat-sthāna’ being praised).
None; the verse establishes the site’s exceptional sanctity by declaring Śiva’s perpetual indwelling.