Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 29
तां दृष्ट्वा परुषैर्वाक्यैर्भर्त्सयामास राघवः । धिग्धिक्पापे द्विजांस्त्यक्त्वा पितृकृत्यमहोदयम् । क्व गताऽसि च मां हित्वा श्राद्धकाले ह्युपस्थिते
tāṃ dṛṣṭvā paruṣairvākyairbhartsayāmāsa rāghavaḥ | dhigdhikpāpe dvijāṃstyaktvā pitṛkṛtyamahodayam | kva gatā'si ca māṃ hitvā śrāddhakāle hyupasthite
તેણીને જોઈ રાઘવે કઠોર વચનોથી ઠપકો આપ્યો— “ધિક્ ધિક્, પાપિની! દ્વિજોને અને પિતૃકાર્યના આ મહાશુભ કર્તવ્યને ત્યજી, શ્રાદ્ધકાળ આવી પહોંચ્યો ત્યારે મને છોડીને તું ક્યાં ગઈ?”
Rāma (Rāghava)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: Rāma, seated in the ritual area, turns sharply toward Sītā and speaks sternly; his hand gestures accusatory; Sītā stands before him, startled; brāhmaṇa seating and ritual remnants indicate the just-finished śrāddha.
FAQs
Ancestral rites are treated as highly auspicious and must be performed with discipline, respect for brāhmaṇas, and attentiveness to time.
Prabhāsa-kṣetra, where pitṛ-kṛtya and śrāddha are framed as especially significant within the māhātmya.
Proper conduct during śrāddha—remaining present for brāhmaṇa hospitality and the completion of pitṛ rites.