Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 49
अथवा दक्षसंशप्तेनेन्दुना निष्प्रभेणच । तत्र देवि प्रभा लब्धा तेन प्राभासिकं स्मृतम् । प्रोद्दधे भारती देवी ह्यौर्वाग्निं वडवानलम्
athavā dakṣasaṃśaptenendunā niṣprabheṇaca | tatra devi prabhā labdhā tena prābhāsikaṃ smṛtam | proddadhe bhāratī devī hyaurvāgniṃ vaḍavānalam
અથવા: દક્ષના શાપથી નિષ્પ્રભ થયેલા ચંદ્રે, હે દેવી, ત્યાં જ ફરી પોતાની પ્રભા મેળવી; તેથી તે ‘પ્રાભાસિક’ તરીકે સ્મરાય છે. ત્યાં જ ભારતી દેવીએ ઔર્વાગ્નિ—વડવાનલ—ને પ્રગટ કર્યો.
Śiva (deduced)
Tirtha: Prābhāsika (Prabhāsa)
Type: kshetra
Listener: Devī
Scene: The Moon, once dim, is shown regaining a silver halo above Prabhāsa, while beneath the ocean a fierce horse-faced/submarine blaze (Vaḍavānala) flares; Bhāratī Devī manifests the fire as a cosmic act.
FAQs
A kṣetra becomes famed as a place of restoration—where lost splendor returns and divine powers manifest for cosmic balance.
Prabhāsa/Prābhāsika Kṣetra, associated with the Moon’s regained radiance and the manifestation of Vaḍavānala.
No direct prescription is stated; the verse provides mythic causation for the site’s sanctity.