Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 63
तस्याः ससाध्वसविसर्गचिकीर्षितायाः पाशं व्यपोह्य करचारु सरोरुहेण । आदाय पाणिममृतोपमया च वाचा संजीवयन्निदमुदारमुदाजहार
tasyāḥ sasādhvasavisargacikīrṣitāyāḥ pāśaṃ vyapohya karacāru saroruheṇa | ādāya pāṇimamṛtopamayā ca vācā saṃjīvayannidamudāramudājahāra
તે ભયથી પ્રાણત્યાગ કરવા ઉદ્યત હતી ત્યારે પ્રભુએ પોતાના સુંદર કમળહસ્તથી તેનો પાશ દૂર કર્યો. તેનો હાથ પકડી, અમૃતસમાન વાણીથી તેને સંજીવિત કરતાં, તેમણે આ ઉદાર વચન ઉચ્ચાર્યું।
Prahlāda (narration continues)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: Kṛṣṇa gently removes the noose with a lotus-hand, takes her hand, and revives her with nectar-like words—an intimate tableau of salvation.
FAQs
The Lord actively protects life and heals despair—both through action (removing danger) and through dharmic, life-giving counsel.
Within Dvārakā-māhātmya, the Lord’s saving act contributes to the celebratory remembrance of Dvārakā as Kṛṣṇa’s grace-filled realm.
No explicit rite; the verse models compassionate intervention and the ethical imperative to protect life.