Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 53
वेपमाना भयोद्विग्ना शोकसागरमध्यगा । करिणीव हि रौद्रेण हरिणा सा बलीयसा । ततः स्वगोकुलं प्राप्ता रभमाणा मुहुर्मुहुः
vepamānā bhayodvignā śokasāgaramadhyagā | kariṇīva hi raudreṇa hariṇā sā balīyasā | tataḥ svagokulaṃ prāptā rabhamāṇā muhurmuhuḥ
તે કંપતી, ભયથી વ્યાકુળ, જાણે શોકસાગરના મધ્યમાં પડી હોય—બળવાન અને રૌદ્ર સિંહથી હેરાન કરિણી જેવી—પછી પોતાના ગોકુલમાં પહોંચી અને વારંવાર રંભવા લાગી।
Pulastya (narration continues)
Tirtha: Gokula (arrival)
Type: kshetra
Scene: Kapilā trembles and rushes home, repeatedly lowing; metaphorical overlay of a lion pursuing a she-elephant conveys overpowering threat and panic.
FAQs
Dharma does not remove fear, but it gives direction—one proceeds rightly even while trembling.
The verse supports Arbuda’s sacred storytelling milieu rather than praising a named tīrtha directly.
None; it is descriptive, intensifying the emotional and ethical stakes of the narrative.