Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 3
स शंकरवराद्दैत्यो देवदानवरक्षसाम् । अवध्यो योषितं मुक्त्वा सर्वेषां प्राणिनां भुवि
sa śaṃkaravarāddaityo devadānavarakṣasām | avadhyo yoṣitaṃ muktvā sarveṣāṃ prāṇināṃ bhuvi
શંકર (શિવ)ના વરદાનના પ્રભાવથી તે દૈત્ય દેવો, દાનવો અને રાક્ષસો માટે—અને ધરતી પરના સર્વ પ્રાણીઓ માટે પણ—સ્ત્રીને છોડીને અવધ્ય હતો.
Pulastya
Tirtha: Arbuda
Type: peak
Listener: Ṛṣis/Śaunaka group (typical)
Scene: A formidable asura stands empowered by Śaṅkara’s boon; celestial beings recoil, realizing none can defeat him except a woman—an ominous yet hopeful turning point.
FAQs
Boons and power remain subordinate to divine order; the Devī embodies the dharmic resolution beyond worldly invincibility.
The verse supports the māhātmya of Kātyāyanī’s cave shrine, where her identity as Śumbha’s slayer is celebrated.
None; it establishes the theological premise for Devī’s victory and the sanctity of her abode.